Stories

Sportliefhebbers die opgroeien langs de lijn voordat ze zelf het veld betreden; voor Jazz Heeren is dat niet anders. De 12-jarige speelster van Landslake Lions bracht als klein meisje al veel tijd door in de sporthal van Landsmeer, waar haar opa al jarenlang een vertrouwd gezicht is binnen de vereniging. Tussen de wedstrijden, trainingen en bekende gezichten ontstond langzaam een liefde voor basketbal die inmiddels niet meer weg te denken is uit haar leven. Komend seizoen maakt Jazz de stap naar het onder 14-2-team van Landslake Lions. Een nieuwe uitdaging, nieuwe teamgenoten en nieuwe ervaringen wachten op haar. Toch blijft de basis hetzelfde: plezier hebben, blijven leren en iedere training een beetje beter worden. “Het begon eigenlijk doordat ik vaak met mijn opa meeging naar Landslake Lions,” vertelt Jazz. “Daar zag ik veel meiden met wie ik al een tijd omging. Uiteindelijk heb ik een proefles genomen en vond ik het meteen hartstikke leuk. Zo ben ik er eigenlijk ingerold.” Foto: bybirgitfotografie

Voor Jhevanee Ampomah was het seizoen 2025-2026 er één vol nieuwe ervaringen. De 17-jarige speelster maakte bij MBCA Amstelveen haar debuut op landelijk niveau in de onder 18 en ontdekte al snel wat daarbij komt kijken. Nieuwe teamgenoten, een hoger tempo, sterkere tegenstanders en de druk van wedstrijden die er écht toe doen. Het zorgde in het begin voor de nodige spanning, maar juist door die uitdagingen groeide zij gedurende het seizoen uit tot een speelster die steeds meer vertrouwen kreeg in haar eigen kwaliteiten. Wie haar nu ziet spelen, ziet een speelster die met overtuiging verdedigt, steeds vaker de aanval zoekt en niet bang meer is om verantwoordelijkheid te nemen. Achter die ontwikkeling gaat echter een verhaal schuil dat begon op een schoolplein en via BV Amsterdam uiteindelijk leidde naar het landelijke podium van MBCA.

Voor Lea Al-Mutawakel verliep de zoektocht naar de juiste sport anders dan voor veel leeftijdsgenoten. De 15-jarige speelster van NIEUW Generation Basketball groeide op met verschillende sporten om zich heen, waarbij basketbal aanvankelijk niet meer was dan een leuke bezigheid tijdens vakanties. Inmiddels is zij uitgegroeid tot een van de meest veelbelovende speelsters binnen de club en speelde zij een belangrijke rol in het kampioenschap van het Onder 16-team in de Vierde Divisie. Basketbal maakte al vroeg deel uit van haar leven. Tijdens vakanties in Libanon werd zij door haar moeder regelmatig ingeschreven voor basketbalactiviteiten, terwijl ook haar broer en zussen een belangrijke inspiratiebron vormden. “Wanneer we naar Libanon gingen tijdens vakanties, schreef mijn moeder mij altijd in voor basketbaltrainingen”, vertelt Lea. “Destijds nam ik het nooit echt serieus. Mijn zussen speelden ook basketbal en deden dat op een behoorlijk niveau. Mijn broer speelde eveneens basketbal. Daardoor begon ik er steeds meer interesse in te krijgen.”

Op haar 15e staat Kiara Binnendijk als solide kracht op het veld in de onder 16 Eredivisie. Tegenwoordig speelt ze in het onder 16 team van Lokomotief Rijswijk, waar ze zich ontwikkelt tussen talentvolle leeftijdsgenoten en op landelijk niveau haar plek verovert.

Basketbal speelt al bijna haar hele leven een belangrijke rol. Niet zo vreemd ook, want binnen de familie Van Beelen draait veel om de sport. Haar oudere zus Lina speelt eveneens bij Grasshoppers en groeide de afgelopen jaren uit tot een van de talenten binnen de jeugdopleiding. Voor Jette begon de liefde voor het spel al toen zij als klein meisje langs de lijn stond. Terwijl Lina haar wedstrijden speelde, keek Jette toe vanaf de tribune. Ze zag het plezier, de spanning en het enthousiasme waarmee haar zus op het veld stond. Lang voordat ze zelf een tenue aantrok, begon daar al haar eigen passie voor basketbal te groeien. “Ik ging altijd mee naar de wedstrijden van Lina. Daardoor vond ik basketbal al heel leuk om naar te kijken. Op een gegeven moment wilde ik het zelf ook gaan doen.”

Voor Sterre Hartland begon basketbal op het schoolplein. Daar werd gebasketbald met vriendinnen, zonder grote verwachtingen, maar wel met veel plezier. Dat plezier groeide uit tot een passie die inmiddels al acht jaar een belangrijk onderdeel van haar leven vormt. De speelster van Dozy Den Helder onder 16-2 kijkt met bijzondere gevoelens terug op haar eerste stappen binnen de vereniging. De club werd al snel meer dan alleen een plek om te trainen en wedstrijden te spelen, namelijk een omgeving waarin vriendschappen werden versterkt, herinneringen werden gemaakt en persoonlijke ontwikkeling centraal stond. “Ik had heel veel vriendinnen op de basisschool die basketbalden. Op het schoolplein gingen we ook vaak basketballen en dat vond ik eigenlijk meteen heel leuk. Daarna ben ik een keer mee gaan trainen en vanaf dat moment ben ik eigenlijk nooit meer gestopt.”

Voor Dex van Riemsdijk begon basketbal al op jonge leeftijd. Inmiddels is hij niet meer weg te denken uit de jeugdopleiding van BV Hoofddorp. De talentvolle guard speelt voor zowel de onder 16 als de onder 18 en draagt al jarenlang hetzelfde shirt. Hij koos altijd voor de club waar zijn basketbalavontuur ooit begon. “Ik ben eigenlijk door mijn vader met basketbal in aanraking gekomen”, vertelt Dex. “Hij heeft vroeger zelf altijd gebasketbald. Daardoor dacht ik: dat ga ik ook gewoon eens proberen. Ik begon bij de basketbalschool en vond het meteen erg leuk. Vanaf dat moment ben ik eigenlijk altijd blijven spelen bij BV Hoofddorp.”

Nog niet zo lang geleden was basketbal slechts één van de vele sporten die Luzia Lobo Deering uitprobeerde. Vandaag de dag behoort de 14-jarige speelster van NIEUW Generation Basketball (NGB) tot de kampioenen van de Vierde Divisie en heeft zij haar eerste stappen op onder 16-niveau al gezet. Haar ontwikkeling verliep razendsnel, maar achter die vooruitgang schuilt vooral een enorme leergierigheid, een sterke teammentaliteit en een oprechte liefde voor het spel. Ze beschikt over een dynamische speelstijl en toont veel lef in de aanval. Voor haar draait succes niet alleen om winnen, maar vooral om samen beter worden.

In de Amstelveense Goudsmithal lopen ze vrijwel altijd samen rond. Op het veld begrijpen ze elkaar, en buiten het veld delen ze dezelfde liefde voor basketbal en dezelfde drang om beter te worden. Janae Tromp (links) en Tiara Pers (rechts) behoren tot de sterke krachten van het onder 14 team van MBCA. Hun basketbalverhaal begon jaren geleden bij Almere Pioneers. Daar leerden ze elkaar kennen, daar ontstond hun passie voor basketbal en daar werden de eerste stappen gezet van een ontwikkeling die inmiddels ook op landelijk niveau zichtbaar is geworden. Foto's: Hans Ijpma

Topsport draait vooral om groei, maar daarnaast ook om vriendschap, familie en de liefde voor een sport die langzaam een steeds grotere plek in iemands leven inneemt. Het verhaal van de 13-jarige Lana Combee is daar een prachtig voorbeeld van. Bij BV Hoofddorp groeide zij uit van een nieuwsgierig meisje dat voor het eerst een gymzaal binnenstapte tot een ambitieuze speelster met dromen richting de top. Komend seizoen verruilt zij haar vertrouwde omgeving voor een nieuw hoofdstuk bij Grasshoppers Katwijk, waar zij in de onder 14 Eredivisie zal uitkomen. Een stap die veel perspectief biedt, maar tegelijkertijd ook afscheid betekent van een plek die jarenlang als thuis voelde.

Vandaag gaan we in op drie talentvolle basketbalspeelsters van BC Shooters uit Bunschoten-Spakenburg. Ise Koelewijn, Suze Gmelig Meyling en Sophie Wijgaard hebben geweldige tijden beleefd. Onderin zullen zij hun ervaringen toelichten. Foto's: Natasha Adamic

Meerdere driepunters achter elkaar, een groot aantal punten per wedstrijd en het maximaal benutten van mogelijkheden. Lynn Kuijk bezit precies dat talent. De pas 15-jarige guard van OBC speelde dit seizoen een indrukwekkend jaar in de Derde Divisie. In de onder 16-competitie noteerde ze gemiddeld 26 punten per wedstrijd, terwijl ze bij de onder 18 ook nog eens goed was voor 22 punten gemiddeld. “Ik speel altijd op de guard positie en dan probeer ik er altijd een beetje tempo in te gooien. Gewoon snelheid in het spel, veel tempo. Ik vind het zo saai als het allemaal zo langzaam gaat. Er moet wel een beetje beweging in zitten.” Foto: Koen Kuijk