Stories

Gaan voor elke mogelijkheid, snelheid en trefzekerheid en een hart voor haar medespeelsters. Zoë Nijmeijer combineert talent, energie en doorzettingsvermogen met enorm veel liefde voor basketbal. Bij haar zie je elke beleving, strijd en passie terug. Zeven jaar lang heeft ze gespeeld voor The Valley Bucketeers in Nijverdal en zal komend seizoen de overstap maken naar Peatminers in Vriezenveen en op landelijk niveau spelen.

De naam Termaat loopt al lange tijd rond bij Zoebas in Zoetermeer. Waar eerder Sam Termaat zijn weg vond via Zoebas richting het landelijke niveau bij BS Leiden, klopt nu ook de volgende Termaat nadrukkelijk op de deur. Quint Termaat is pas 17 jaar, speelt in het onder 18 team van Zoebas in de Tweede Divisie, maar liet zich dit voorjaar al gelden bij onder 20 in de Vierde Divisie. In de kampioenswedstrijd tegen BV Oegstgeest werd hij met 20 punten direct topscorer van de wedstrijd. Toch draait het bij Quint niet om statistieken. Hij is iemand die zichtbaar geniet van het spelletje dat begon bij het kijken naar zijn oudere broer.

Tim en Bas de Vroedt zijn zeer gedreven broers; allebei gedreven, allebei talentvol en allebei volledig toegewijd aan hun ontwikkeling binnen de basketbalsport. Dit seizoen spelen zij samen in het onder 14 team van HBV The Jumpers in Den haag, uitkomend in de onder 14 Eredivisie. Tim combineert dat bovendien via een talentenlicentie met wedstrijden voor B.O.B. Oud-Beijerland. De volgende stap ligt inmiddels ook al klaar. Komend seizoen maken beide broers de overstap naar Lokomotief, een club met een rijke reputatie als opleider van talent.

De sporthal voelt voor Delano Eygenraam inmiddels als een tweede thuis. Op 11-jarige leeftijd speelt hij in de onder 12 Eredivisie bij Lokomotief Rijswijk en werkt hij doelgericht aan zijn ontwikkeling. Basketbal is voor hem begonnen vanuit nieuwsgierigheid, plezier en een familieband met de sport. Van daaruit is hij gegroeid met discipline en de ambitie om zijn eigen pad uit te stippelen.

Sommige spelers stappen direct het veld op, anderen beginnen met kijken naar sport. Voor Reyan Stechweij begon alles aan de zijlijn, waar hij het spel eerst observeerde voordat hij er zelf onderdeel van werd. Dat kijken zorgde voor een eerste gevoel, een eerste verbinding met het spel. “De eerste keer dat ik echt met basketbal in aanraking kwam, was toen ik met mijn vader meeging. Hij was met vrienden aan het basketballen en ik ging meekijken. Op een gegeven moment deed ik mee en toen merkte ik dat ik het echt leuk vond. Vanaf dat moment wilde ik eigenlijk zelf ook gaan basketballen.”

Moos Zijlmans gebruikt elke training om beter te worden en begrijpt dat ontwikkeling nooit vanzelf komt. De 11-jarige guard van Heroes Den Bosch onder 12 werkt met indrukwekkende discipline aan zijn toekomst in de sport. Vier keer per week trainen, wedstrijden op niveau spelen en blijven geloven in groei: voor Moos is het een vanzelfsprekende keuze. Basketbal is al jaren een belangrijk onderdeel van zijn leven.

Voor Mike Eisink (aan de bal met nummer 3) begon basketbal op 11-jarige leeftijd in Lelystad, en groeide in korte tijd uit tot een ontwikkeling op het hoogste onder 16 jeugdniveau. Hij heeft zijn plek heeft gevonden in het spel dat hem steeds verder vormt. Zijn eerste stappen zette hij bij Flevo Musketiers, waar basketbal nog vooral draaide om plezier en ontdekken. In die jaren lag de nadruk op genieten van het spel en het samenzijn. Toch bleek al snel dat er meer in zat. Dat bracht hem op hoger niveau bij Almere Pioneers.

Niet elk verhaal begint met een droom of een doel. Soms begint het gewoon met plezier. Voor Levi Scharn lag dat plezier op het schoolplein, zonder verwachtingen en zonder druk. “Ik begon eigenlijk gewoon met basketballen tijdens schoolpauzes met vrienden. Ik vond het meteen leuk en toen dacht ik dat ik er misschien wel meer mee wilde doen.”

Voor Daan, Sam en Anna van der Weele is basketbal iets wat hen met elkaar verbindt; wat begon in de achtertuin en zich langzaam ontwikkelde tot een serieuze passie. Ieder met een eigen speelstijl, eigen voorbeelden en een eigen route, maar altijd met dezelfde liefde voor het spel. Hun verhaal laat zien hoe drie verschillende karakters samengroeien binnen één gedeelde passie, die ze tegenwoordig uitoefenen in Italië.

Almere Pioneers voelt voor basketbaltalent Noah van der Peet als een vertrouwde thuishaven. Basketbal was al vroeg in zijn leven, nog voordat hij zelf wist wat het voor hem zou betekenen. “Mijn vader basketbalde vroeger. Toen ging ik het ook proberen.” De eerste jaren stonden in het teken van herhaling, van wennen aan het ritme van trainingen en het langzaam begrijpen van het spel. “Ik heb veel geoefend, elke week had ik één of twee trainingen in het begin. Daarna kwamen er drie trainingen per week bij. Ik heb altijd geoefend om beter te worden.” Zeven jaar lang speelde hij in dezelfde omgeving en binnen die continuïteit ontwikkelde hij zich stap voor stap.

In Tubbergen is basketbal bij de familie Berning meer dan een sport. Het is verweven met weekenden in de sporthal; met verhalen van vroeger, met samen trainen, samen kijken en samen de sport beleven. Bij Jolly Jumpers komt dat allemaal prachtig samen in het verhaal van Nienke, Lize en Diede Berning, met op de achtergrond en tegelijk nadrukkelijk in beeld hun moeder Hilde Berning-Everlo, die zelf jarenlang op hoog niveau voor de club speelde.

Soms ontstaat een passie zonder vooraf te bedenken dat het iets groots zou worden. Voor Raphael Martin begon basketbal op het schoolplein. “Het begon eigenlijk in groep 6 op de basisschool,” vertelt Raphael. “Er was iemand die me steeds vroeg of ik wilde basketballen, maar ik zei telkens nee. Totdat ik een keer toch ja zei en toen merkte ik meteen dat ik het echt heel leuk vond. Vanaf dat moment ging ik eigenlijk elke pauze met hem spelen en werd het steeds leuker.”