De overstap van een vertrouwde sporthal naar een nieuwe omgeving is voor jonge basketbaltalenten niet altijd eenvoudig. Toch besloten Elsie Steward en Rovelly Esajas afgelopen zomer die stap te zetten. Na jaren bij Rotterdam Zuid verruilden de twee speelsters hun vertrouwde omgeving voor een nieuw hoofdstuk bij BC Apollo Amsterdam, waar ze dit seizoen uitkwamen in de onder 16 Eredivisie. Het werd een seizoen vol aanpassing, ontwikkeling en weerstand. Een seizoen waarin Apollo zich langzaam ontwikkelde tot een hechter team en uiteindelijk de Final 8 bereikte. Daar bleek Basketball Academy Utrecht uiteindelijk net te sterk. Na een nederlaag van 49-55 in de Apollohal volgde in Utrecht een spannende wedstrijd die met 60-59 verloren ging, waardoor het avontuur van Apollo eindigde. Voor Elsie en Rovelly stond het seizoen vooral in het teken van groei.

Uit clubliefde blijven, maar toch ambities hebben om voor nieuwe uitdagingen te gaan. Waar kies je voor? Bo Zijm weerspiegelt in dat opzicht haar loyaliteit naar Onze Gezellen, getuige haar herinneringen en haar basketbaltijd daar. De 15-jarige speelster groeide op binnen de warme muren van Onze Gezellen, ontwikkelde zich er van verlegen mini tot een van de grootste talenten van haar generatie en zette dit seizoen tegelijkertijd een nieuwe stap bij BC Apollo Amsterdam. Dat bleek geen eenvoudige keuze. Niet voor iemand die al acht jaar lang bijna iedere hoek van de OG-hal kent, training geeft aan jeugdspelers en op zaterdagen het liefst urenlang rondloopt tussen alle bekende gezichten van OG. Toch voelde Bo dat haar ontwikkeling om nieuwe uitdagingen vroeg. Dat leverde een seizoen op waarin zij zowel in de onder 16 Eredivisie van Apollo als in de onder 18 Eredivisie van OG uitkwam. Een seizoen van aanpassen, groeien, twijfelen, leren en bevestigen dat zij tot de meest complete speelsters van haar leeftijd behoort. Dat laatste bleef ook buiten de lijnen niet onopgemerkt. Bo won onlangs de award voor Defensive U16 Player of the Year van Support by Report, een onderscheiding die perfect past bij haar spel: intens, slim, onverzettelijk en altijd in dienst van het team. Foto links: Renata Jansen

Gaan voor elke mogelijkheid, snelheid en trefzekerheid en een hart voor haar medespeelsters. Zoë Nijmeijer combineert talent, energie en doorzettingsvermogen met enorm veel liefde voor basketbal. Bij haar zie je elke beleving, strijd en passie terug. Zeven jaar lang heeft ze gespeeld voor The Valley Bucketeers in Nijverdal en zal komend seizoen de overstap maken naar Peatminers in Vriezenveen en op landelijk niveau spelen.

De naam Termaat loopt al lange tijd rond bij Zoebas in Zoetermeer. Waar eerder Sam Termaat zijn weg vond via Zoebas richting het landelijke niveau bij BS Leiden, klopt nu ook de volgende Termaat nadrukkelijk op de deur. Quint Termaat is pas 17 jaar, speelt in het onder 18 team van Zoebas in de Tweede Divisie, maar liet zich dit voorjaar al gelden bij onder 20 in de Vierde Divisie. In de kampioenswedstrijd tegen BV Oegstgeest werd hij met 20 punten direct topscorer van de wedstrijd. Toch draait het bij Quint niet om statistieken. Hij is iemand die zichtbaar geniet van het spelletje dat begon bij het kijken naar zijn oudere broer.

Kiezen voor werk dat jou echt ligt. Werk dat je blijft triggeren en waar je vanuit je hart nog meer in kunt verrijken. Journalistiek begon voor Merel Brons vanuit een diepe nieuwsgierigheid naar de wereld en de mensen. Zij wilde al luisterend begrijpen wat mensen dachten en wat hen bezighield. “Ik was vroeger op de basisschool de enige die kranten las,” herinnert Merel zich. “De leraar zei dan in de klas weleens: ‘Hebben jullie in de krant dit nieuws gelezen?’ Ik stak op die vraag altijd mijn vinger op en dan wist ik waar het over ging. Op allerlei gebieden ben ik echt enorm nieuwsgierig. Het nieuws, en de mensen achter het nieuws, heeft mij altijd beziggehouden, net als de verhalen van mensen.” Foto: Joyce Goverde

De finale van de onder 12-competitie tussen Black Eagles en BS Leiden stelde geen moment teleur. In een zinderende kampioenswedstrijd gaven beide ploegen elkaar voortdurend antwoord, waardoor de spanning tot de laatste seconden voelbaar bleef. Black Eagles leunde vooral op uitblinkers Isabel Wessels en Renske Gremmen, terwijl Leiden als collectief telkens een oplossing vond op cruciale momenten. Uiteindelijk trok de Leidse formatie dankzij een ijzersterk slot de titel alsnog over de streep.