Een drive naar de basket, de rebound onder het bord of een pass waardoor een teamgenoot verder kan. Cruz Olengbe Okorie ontdekt steeds meer manieren waarop hij van betekenis kan zijn voor het onder 12-team van Zorg & Zekerheid Leiden. De 11-jarige basketballer heeft inmiddels ervaren hoe intens wedstrijden kunnen worden wanneer er echt iets op het spel staat. Zijn eerste seizoen in de onder 12 Eredivisie bracht hem afgelopen seizoen naar de landelijke finale. Basketbal was binnen het gezin van Cruz al aanwezig. Zijn zusje begon met de sport en ook zijn moeder heeft lang gebasketbald in Houston. Haar ouders vonden het belangrijk dat hun kinderen aan sport deden, waarna basketbal jarenlang onderdeel van haar leven werd. Zo ontstond jaren later de liefde voor de sport ook bij Cruz. Hij begon bij de Peanuts van Leiden en zette daar zijn eerste stappen op een basketbalveld. “Later zag ik filmpjes daarvan terug die mijn moeder had gemaakt,” vertelt Cruz. “Op een van die filmpjes pakte ik bijvoorbeeld een steal en probeerde ik daarna een lay-up te maken, alleen lukte dat toen nog niet.”

Miriam Venema hoort in iemands stem gevoel terugkomen, karakter, ontspanning, moed en vooral een mogelijkheid om dichter bij jezelf te komen. Datzelfde gevoel neemt ze mee wanneer ze voor een camera staat, een personage vormgeeft of als zangcoach tegenover iemand zit die nog moet ontdekken hoeveel er eigenlijk al aanwezig is. Haar warmte zit daarbij zowel in wat ze zelf laat horen als in de ruimte die ze een ander geeft. Miriam bezit een gouden lach, een rijke en prachtige stem en een uitstraling die enorm binnenkomt, terwijl daarachter een vrouw staat die met liefde naar mensen kijkt en oprecht gelukkig wordt wanneer iemand naast haar durft te groeien. Inmiddels is Miriam zangeres, actrice en zangcoach en heeft ze haar talent op uiteenlopende plekken kunnen inzetten. Haar cv voert langs grote theaterproducties, televisie, film, commercials en verschillende opleidingen waar ze haar kennis inmiddels zelf doorgeeft. Foto: Isabeau Bosscher

Orange Lions Academy ontving koploper GET United uit Bemmel voor een wedstrijd waarin beide ploegen elkaar lange tijd in evenwicht hielden. De thuisploeg kende een sterke openingsfase, maar zag de bezoekers dankzij hun reboundkracht en trefzekerheid van afstand steeds beter in de wedstrijd komen. Na een gelijkopgaande eerste helft, die eindigde in 34-34, maakte GET United met een indrukwekkend derde kwart het verschil. Ondanks een late opleving van Orange Lions Academy trok de ploeg uit Bemmel met 67-75 aan het langste eind en behield daarmee de koppositie in de Women’s Basketball League.

In 2006 bezocht Vera Willers de musical The Wiz in het Beatrix Theater. Haar neef werkte daar in de techniek en via hem had ze de voorstelling kunnen zien. Tussen dat eerste gevoel van verwondering en de actrice die 20 jaar later aan de vooravond van een grote theatertour staat, ligt een periode waarin Vera steeds meer van zichzelf heeft leren kennen. “Ik kan me nog heel goed herinneren dat ik daar als achtjarige stond en al die stoelen zag. Toen wist ik al: ‘Dit ga ik ooit doen!’ Uiteindelijk is daar nog wel een omweggetje mee gepaard gegaan, maar dat is ook hoe het leven loopt.” Foto: Tim Verheijen

BC Apollo Amsterdam ontving Lokomotief Rijswijk in de onder 16 Eredivisie, waarbij de bezoekers sterk begonnen en in de eerste minuten het initiatief namen. De Amsterdammers namen vervolgens dankzij een sterke verdediging, veel steals en een hoog aanvalstempo de wedstrijd volledig in handen en bouwden hun voorsprong steeds verder uit. Met een overtuigende overwinning van 100-56 boekte Apollo zijn derde zege van het seizoen.

In de gedachten van Kyra Mind leefden haar verhalen al heel lang. Schrijven hoorde bij haar, alleen zag ze lange tijd geen reden om die kant van zichzelf zichtbaar te maken. Ze schreef voor zichzelf en hield haar fantasie voor zichzelf. Dat veranderde aan het begin van 2019. Een goed voornemen om eindelijk eens iets te laten lezen, groeide uit tot veel meer dan Kyra vooraf voor mogelijk had gehouden. “Ik dacht: ik ga dit gewoon een keer doen,” vertelt Kyra. “Ik ga iets laten lezen aan anderen. Dat liep eigenlijk een beetje uit de hand, want het ging niet zoals ik verwacht had. Ik dacht dat misschien een paar mensen het leuk zouden vinden, maar dat werden er steeds meer. Toen dacht ik: misschien moet ik hier wel echt iets mee gaan doen. Dat was een hele leuke verrassing en daar sta ik eigenlijk nog steeds wel van te kijken. Als mensen mij vragen wat ik doe, vind ik het nog steeds heel gek om te zeggen dat ik auteur ben.”