Een bezoek aan de Harlem Globetrotters in Gent groeide voor Nathalie Meirlaen uit tot het begin van een leven waarin basketbal een bijzondere plaats inneemt. De 39-jarige Belgische maakte als speelster prachtige momenten mee, vierde verschillende kampioenschappen en vond na haar actieve carrière een nieuwe uitdaging bij LDP Donza. Tegenwoordig zet ze zich als jeugdcoach, jeugdcoördinator en bestuurslid met veel enthousiasme in voor de ontwikkeling van jonge basketballers. Met haar doorzettingsvermogen, betrokkenheid en liefde voor de sport wil ze kinderen dezelfde kansen en mooie herinneringen meegeven die haar eigen basketbaljaren zo waardevol hebben gemaakt.

Een bijzondere ontmoeting met basketbal

Nathalie was 13 jaar toen een bijzondere middag in het Kuipje in Gent onverwacht richting gaf aan haar verdere leven. Ze had op dat moment nog nauwelijks ervaring met basketbal, maar een ontmoeting tijdens een voorstelling van de Harlem Globetrotters bracht daar verandering in. “Ik wist op dat moment eigenlijk nog helemaal niet wat basketbal precies inhield. Tijdens de pauze kwamen we iemand tegen die mijn vader kende vanuit de sportwereld. Omdat ik toen behoorlijk groot was voor mijn leeftijd, werd voorgesteld om eens te komen meetrainen. Hoe die eerste trainingen precies verliepen, kan ik me helaas niet meer herinneren. Het moet in ieder geval een leuke ervaring zijn geweest, want ik ben blijven basketballen.”

Bij BBC Latem-De Pinte, een van de voorlopers van het huidige LDP Donza, vond Nathalie haar eerste basketbalomgeving. Ze kwam terecht in een hechte vriendenkring.

Doorzettingsvermogen als basis voor haar ontwikkeling

De eerste jaren vroegen veel inzet van Nathalie. Omdat ze later was begonnen dan verschillende leeftijdsgenoten, wilde ze zoveel mogelijk ervaring opdoen. Haar vader, die vroeger zelf bij Hellas Gent had gespeeld, was daarbij een belangrijke steun. “Mijn vader lag aan de basis van mijn eerste ontwikkelingen. Op zondag gingen we vaak extra trainen en volgde ik ook sessies bij andere coaches om de verschillende vaardigheden beter onder de knie te krijgen. Er waren meisjes in mijn ploeg die al vanaf jonge leeftijd basketbalden, dus ik wilde mezelf blijven verbeteren. Ik ging ook regelmatig naar basketbalkampen in het buitenland, onder andere in Rosas, waar bekende coaches trainingen gaven. Op die manier kon ik mezelf steeds verder ontwikkelen.”

Tijdens die kampen kreeg Nathalie onder meer training van coaches uit de familie Cleymans. Haar beide ouders bleven haar gedurende haar carrière volgen en gaven haar een mentaliteit mee die ze ook buiten het basketbal is blijven gebruiken. “Doorzettingsvermogen is een van mijn sterkste karaktereigenschappen. Dat heb ik ook van mijn ouders meegekregen. Wanneer ik iets wil bereiken, ga ik er volledig voor. Ik ben nooit iemand geweest die enorm veel punten maakte, maar ik werkte altijd hard voor mijn ploeg. Een van de belangrijkste lessen die ik uit mijn carrière heb meegenomen, is dat je je volledig moet inzetten voor de dingen die je zelf kunt controleren, zoals je inzet en intensiteit.”

Bijzondere jaren bij Stars Gent en Sparta Laarne

Nathalie bouwde een lange basketbalcarrière op waarin ze onder andere uitkwam voor Stars Gent, Sparta Laarne, BBC Deinze en BC Asse-Ternat. De verschillende clubs boden haar de gelegenheid om zich sportief te ontwikkelen, nieuwe mensen te leren kennen en herinneringen op te bouwen die haar nog altijd dierbaar zijn. “Mijn eerste jaren bij BBC Latem-De Pinte waren natuurlijk heel belangrijk, omdat daar alles begonnen is. De leukste momenten heb ik vooral bij Stars Gent en Sparta Laarne beleefd. Bij Stars Gent kon ik proeven van de eerste klasse en de nationale jeugdreeksen. Bij Sparta Laarne zijn vooral de spannende bekerfinales en de kampioenschappen me bijgebleven. Dat waren heel mooie jaren waarin ik veel bijzondere momenten heb meegemaakt.”

De vriendschappen en contacten die Nathalie tijdens haar carrière opbouwde, bleven ook na haar vertrek bij verschillende clubs bestaan. Dat maakte haar laatste seizoen als speelster extra bijzonder.

Een kampioenschap als prachtige afsluiting

Tijdens de coronaperiode speelde Nathalie nog bij BC Asse-Ternat. De combinatie van haar gezinsleven en de regelmatige verplaatsingen vanuit De Pinte vroeg steeds meer tijd. Een mogelijkheid om dichter bij huis te basketballen kwam daardoor op een geschikt moment. In het seizoen 2021/2022 keerde ze terug naar LDP Donza. Het werd een succesvolle terugkeer, waarin ze haar ervaring kon delen met jongere ploeggenoten en haar actieve carrière met een kampioenschap afsloot. “Een carrière afsluiten met een kampioenschap voelt natuurlijk als de kers op de taart. Er was enorm veel publiek aanwezig en er waren veel bekende mensen gekomen om nog eens naar mij te kijken. Dat maakte het afscheid best emotioneel. Het bijzondere was dat mijn laatste wedstrijd in Laarne plaatsvond, waar ik vijf heel mooie jaren heb gehad. Ik speelde zelfs tegen meisjes met wie ik vroeger nog had samengespeeld. Daardoor voelde het extra speciaal om daar mijn laatste wedstrijd te spelen en mijn basketschoenen aan de haak te hangen.”

Het afscheid markeerde het einde van een lange periode waarin Nathalie zelf op het veld stond. Haar betrokkenheid bij de sport bleef echter bestaan en kreeg binnen dezelfde vereniging een nieuwe invulling. Nathalie woont samen met Gunnar De Lepeleire, die assistent-coach is bij het eerste herenteam van BBC Falco Gent en hoofdcoach van de U18A. Samen hebben ze een gezin met Vince, elf jaar, en hun jongste dochter Alix. Sport maakt een belangrijk deel uit van hun dagelijkse leven. Via Vince raakte Nathalie opnieuw nauw betrokken bij de jeugdwerking van LDP Donza. Wat begon met af en toe helpen bij trainingen, groeide uit tot een vaste rol binnen de club. “Vince was eigenlijk altijd al voortdurend met een basketbal bezig en liep vroeger al rond het veld wanneer ik zelf nog speelde. We wonen op ongeveer vijf minuten van de sporthal, dus het was heel praktisch om hem bij LDP Donza te laten beginnen. Het voelde voor mij ook als thuiskomen in De Pinte. Toen er bij de U8 extra begeleiding nodig was, werd mij gevraagd of ik wilde helpen. Zo ben ik er eigenlijk steeds verder ingerold.”

Nathalie had al eerder ervaring opgedaan als jeugdcoach, maar had die werkzaamheden vanwege de combinatie van werk en privéleven tijdelijk moeten onderbreken. De terugkeer naar het coachen bood haar de mogelijkheid om opnieuw actief met jonge basketballers aan de slag te gaan. Haar kinderen laten haar tegelijkertijd zien hoe plezier in sport van generatie op generatie kan worden doorgegeven. “Als ik terugkijk naar het meisje van dertien dat ik vroeger was, zou ik haar vooral willen zeggen dat ze zichzelf moet blijven en moet doen waar ze energie van krijgt. Dat zie ik nu ook bij Vince. Hij is altijd wel ergens in een sporthal te vinden en het doet me enorm veel plezier om te zien hoeveel energie hij uit basketbal haalt. Ons jongste dochtertje is ondertussen ook al volop met een minibasketbal aan het spelen, dus de toekomst is verzekerd.”

Een vertrouwd gezicht

Het begeleiden van de jongste jeugd sluit goed aan bij Nathalies karakter. Ze neemt graag de tijd om kinderen iets uit te leggen en vindt het belangrijk dat ze zich op hun gemak voelen. Plezier, vertrouwen en aandacht voor elkaar vormen daarbij belangrijke uitgangspunten. “Bij de allerkleinsten moet je vooral heel veel geduld hebben. Tegelijkertijd merk je dat hun ontwikkeling vaak heel snel zichtbaar wordt. Dat vind ik zo mooi aan het coachen van de jongste leeftijden. Je ziet kinderen groeien, nieuwe dingen leren en steeds meer vertrouwen krijgen in wat ze kunnen. Daarnaast krijg je enorm veel liefde van die kinderen terug. Daar doe ik het uiteindelijk voor.”

Nathalie kiest bewust voor een motiverende manier van coachen, waarbij ze zoekt naar de juiste balans tussen plezier en concentratie. Ze wil dat ieder kind zich betrokken voelt en begrijpt dat een ploeg gezamenlijk verantwoordelijkheid draagt voor wat er op en rondom het veld gebeurt. Binnen haar huidige U12-ploeg heeft Nathalie een initiatief geïntroduceerd waarmee ze kinderen op een speelse manier laat ervaren wat samenwerken betekent. “Ik probeer het teamgevoel altijd voorop te stellen. Daarom werken we bij mijn U12-ploeg met de Bucket van de week. Dat is een speler die willekeurig wordt gekozen en gedurende die week bepaalde verantwoordelijkheden krijgt. Die kan bijvoorbeeld helpen om de zaal netjes achter te laten, ervoor zorgen dat iedereen tijdens de wedstrijd betrokken blijft of erop letten dat de ploeg na afloop samen iets gaat drinken. Op die manier wil ik kinderen leren dat iedereen belangrijk is binnen een team.”

Die aandacht voor het groepsgevoel gaat samen met haar plezier in de sportieve ontwikkeling van individuele kinderen. Ze geniet vooral van momenten waarop jonge spelers zelf ontdekken dat ze vooruitgang hebben geboekt. “Een van de mooiste momenten vind ik wanneer een van de allerkleinsten voor het eerst een correcte lay-up maakt tijdens een wedstrijd. Dan zie je dat iets wat ze op de training hebben geleerd, plotseling ook in een wedstrijd lukt. Die succesbeleving is fantastisch om te zien. Het zijn van die momenten waarop je merkt hoeveel plezier kinderen uit hun eigen ontwikkeling halen.”

Voor Nathalie schuilt daarin een belangrijk deel van de waarde van jeugdcoaching. Een kind dat trots van het veld loopt, een ploeg die samen plezier heeft en spelers die elkaar ondersteunen, geven haar telkens opnieuw voldoening.

Met betrokkenheid bouwen aan de toekomst van LDP Donza

In september 2022 raakte Nathalie betrokken bij de jeugdcoördinatie van LDP Donza. In januari 2023 trad ze toe tot de raad van bestuur. Daarmee verbreedde haar inzet zich van het begeleiden van een ploeg naar het meedenken over de organisatie en de sportieve ontwikkeling van de vereniging. “Het was best een spannende overgang, want plotseling neem je een behoorlijke verantwoordelijkheid op je binnen de club. Gelukkig kon ik in de eerste weken op veel steun en hulp van mijn collega's rekenen, waardoor ik rustig in mijn rol kon groeien. Het leuke is dat ik nog iedere dag nieuwe dingen leer, bijvoorbeeld over samenwerken, delegeren en problemen oplossen. Dat maakt het voor mij heel interessant om deze verantwoordelijkheid te mogen dragen.”

Naast haar werk binnen de jeugdopleiding helpt Nathalie ook bij evenementen, de aankleding en de sociale media van LDP Donza. Haar aanwezigheid binnen de vereniging is daardoor op veel verschillende momenten merkbaar. Ze combineert die activiteiten met een voltijdbaan en haar gezinsleven. “Onlangs vroeg iemand mij wat ik eigenlijk in het dagelijks leven nog doe, omdat ze mij bijna iedere dag op een basketbalveld zien. Dat vond ik wel grappig. Ik heb natuurlijk ook gewoon een voltijdbaan en daarnaast mijn gezin en huishouden. Vince traint bovendien drie keer per week, dus er gebeurt bij ons thuis altijd wel iets. Ik probeer alles zo goed mogelijk te combineren, want ik haal veel voldoening uit wat ik voor de club kan betekenen.”

Nathalie wil haar ervaring gebruiken om binnen LDP Donza een jeugdopleiding neer te zetten waarin spelers en trainers zich op een prettige en gestructureerde manier kunnen ontwikkelen. Daarbij kijkt ze zowel naar de dagelijkse trainingen als naar de samenwerking binnen de vereniging. “Op korte termijn wil ik binnen de onderbouw vooral zorgen voor continuïteit en kwaliteit op het gebied van coaching en omkadering. We hebben een nieuwe sportieve visie uitgestippeld waarin de samenwerking tussen coaches en ploegen vooropstaat. We merken dat dit na enkele maanden al zijn vruchten begint af te werpen. Natuurlijk blijven er altijd zaken die we verder kunnen verbeteren, want dat hoort bij opleiden. Ik hoop vooral dat we de jongste spelers goed kunnen voorbereiden op een mooi vervolg in de bovenbouw. Eigenlijk moet de onderbouw het powerhouse van onze club worden.”

De verantwoordelijkheid voor de jeugdopleiding geeft Nathalie de gelegenheid om op een andere manier bij te dragen aan een vereniging waarmee ze al sinds haar tienerjaren verbonden is. Haar kennis als voormalige speelster en haar ervaringen als coach komen daarbij samen.

Kansen creëren voor jonge meisjes en jongens

De successen van de Belgian Cats hebben het Belgische vrouwenbasketbal veel extra aandacht gegeven. Ook bij LDP Donza is de belangstelling voor de sport duidelijk merkbaar. De club probeert die groei te begeleiden met voldoende aandacht voor de kwaliteit van de trainingen en de ontwikkeling van iedere speler. “De groei van het basketbal is enorm. Wanneer de Belgian Cats mooie resultaten behalen, merken we dat meteen aan de belangstelling. Ik vind het belangrijk dat we ook meisjes zoveel mogelijk kansen geven om te komen meetrainen. Zelf ben ik pas op mijn dertiende begonnen, terwijl kinderen tegenwoordig vaak al op hun vijfde of zesde starten. Daarom proberen we binnen LDP Donza te kijken hoe we zoveel mogelijk kinderen een goede kennismaking met basketbal kunnen bieden.”

De grote belangstelling brengt organisatorische uitdagingen met zich mee. Om kinderen goed te kunnen begeleiden, werkt LDP Donza met een maximumaantal spelers per ploeg. Nathalie hoopt dat er in de toekomst mogelijkheden ontstaan om nog meer kinderen een plaats te bieden. Vanuit haar eigen ervaringen als moeder begrijpt ze hoe belangrijk het voor ouders en kinderen is om de kans te krijgen een sport te ontdekken. Die betrokkenheid neemt ze mee wanneer ze samen met haar collega's nadenkt over de verdere ontwikkeling van de jeugdwerking. Ook de prestaties van de seniorenteams hebben volgens Nathalie betekenis voor de jongste leden. De aanwezigheid van sterke voorbeelden binnen de vereniging maakt het voor kinderen mogelijk om van dichtbij te zien wat er op een hoger niveau bij basketbal komt kijken. “Het is heel mooi dat we binnen onze club zowel bij de heren als bij de dames op een hoog niveau actief zijn. Je merkt hoeveel dat betekent voor de jonge spelers. Wanneer ze naar wedstrijden komen kijken, willen ze de bewegingen van die spelers zelf ook proberen. Soms lukt het nog helemaal niet om achter de rug of tussen de benen door te dribbelen, maar dat enthousiasme is prachtig om te zien. Het geeft de kinderen voorbeelden waar ze naar kunnen opkijken.”

De ervaringen die Nathalie tijdens haar actieve carrière opdeed, gebruikt ze tegenwoordig vanuit een ander perspectief. Als moeder, coach, jeugdcoördinator en bestuurder heeft ze geleerd om verder te kijken dan alleen wat er tijdens een wedstrijd gebeurt. Ze blijft nieuwsgierig naar nieuwe inzichten en manieren om de sport binnen haar vereniging verder te ontwikkelen. “Het niveau ligt tegenwoordig een stuk hoger dan in de periode waarin ik zelf speelde. Er zijn ook veel meer mogelijkheden om je op fysiek vlak te ontwikkelen. Ik heb basketbal inmiddels als speelster, moeder, coach, jeugdcoördinator en bestuurder meegemaakt. Dat vind ik zo interessant, want vanuit iedere functie kijk je op een andere manier naar de sport en krijg je weer nieuwe inzichten.”

De sport heeft Nathalie veel bijzondere herinneringen, vriendschappen en persoonlijke ervaringen gebracht. Ze kent de vreugde van een kampioenschap, de waarde van hard werken en het plezier van samen iets bereiken. Inmiddels vindt ze die voldoening ook in de ontwikkeling van kinderen die aan het begin van hun eigen basketbalverhaal staan. Met haar betrokkenheid, doorzettingsvermogen en aandacht voor anderen vervult Nathalie een waardevolle rol binnen LDP Donza. Ze wil dat kinderen zich welkom voelen, met plezier naar trainingen komen en de ruimte krijgen om zichzelf te ontwikkelen. Haar enthousiasme is zichtbaar in de tijd en energie die ze aan de vereniging besteedt, maar vooral in de aandacht die ze heeft voor de mensen die er deel van uitmaken.