Triple ThreaT heeft zaterdag in het Topsportcentrum Almere de Nederlandse titel bij de mannen onder 12 veroverd. De ploeg uit Haarlem versloeg BS Leiden in een aantrekkelijke finale met 100-80 en bekroonde daarmee een indrukwekkend seizoen. Triple ThreaT bouwde gedurende de wedstrijd een steeds grotere voorsprong op. BS Leiden bleef echter strijden en liet zien waarom het terecht de finale had bereikt. Uiteindelijk trok Triple ThreaT overtuigend aan het langste eind en mocht het zich landskampioen noemen.
Triple ThreaT begint op een manier zoals het dat het hele seizoen doet: met snelheid, lef en veel beweging zonder bal. Cameron Mando opent de finale met een snelle drive naar de basket, waarna een driepunter van Lucas Koedijk en een score van Sion Schemmekes direct voor een 7-0 voorsprong zorgen. De ploeg uit Haarlem zet direct veel druk op de verdediging van BS Leiden en laat zien waarom het als favoriet aan deze finale begint. De bliksemstart krijgt een vervolg wanneer Roué Dijon in stelling wordt gebracht. Hij laat direct zien dat hij een belangrijke factor gaat worden. Aan de andere kant heeft Leiden moeite om de open kansen af te maken. Meerdere inleggers rollen van de ring af, maar David Anani schroomt de confrontatie niet. Met zijn fysieke spel en aanvallende agressiviteit houdt hij zijn ploeg in de wedstrijd. Leiden weigert zich neer te leggen bij de vroege achterstand. Imme van Keeken brengt zijn ploeg terug tot 13-7 en laat zien dat de Leidse ploeg niet voor niets in deze finale staat. Dijon vindt vervolgens opnieuw de weg naar de basket en vergroot het verschil, maar steeds wanneer Triple ThreaT dreigt weg te lopen, heeft Leiden een antwoord klaar. Felix Munk bewijst zijn waarde met sterk spel aan beide kanten van het veld en via scores van Anani en Daymion Grantsaan wordt het verschil opnieuw verkleind. Daardoor is het na een aantrekkelijk eerste kwart weer volledig een wedstrijd: 24-21.
In de openingsfase van het tweede kwart neemt Sion Schemmekes het voortouw. Met zes punten op rij geeft hij Triple ThreaT opnieuw wat lucht en groeit de voorsprong naar 32-25. Toch blijft BS Leiden zich vastbijten in de wedstrijd. Van Keeken blijft agressief richting de basket gaan en bekroont een sterke actie met een and-one, waardoor de achterstand terugloopt naar 37-34. Op dat moment dreigt de wedstrijd volledig open te breken, maar Triple ThreaT toont de kwaliteiten die het hele seizoen al zichtbaar zijn. Cameron Mando en Lucas Koedijk nemen meer verantwoordelijkheid in de opbouw en brengen rust in het spel wanneer dat nodig is. Hun samenspel zorgt ervoor dat de Haarlemse ploeg controle houdt over het tempo van de wedstrijd. Waar Leiden aandringt, vinden Mando en Koedijk telkens de juiste oplossing. Daardoor blijft Triple ThreaT overeind en wordt de voorsprong bij rust uitgebouwd naar 42-34.
Triple ThreaT zet een versnelling hoger. Onder leiding van Koedijk en Mando wordt het tempo verder opgevoerd. De twee guards zijn voortdurend betrokken bij de aanval, creëren kansen voor ploeggenoten en zorgen ervoor dat de verdediging van Leiden steeds verder onder druk komt te staan. Roué Dijon profiteert optimaal van de ruimte die ontstaat en blijft onafgebroken scoren. Zijn puntenproductie loopt snel op en het verschil groeit voor het eerst naar dubbele cijfers. Naast het sterke aanvalsspel onderscheidt Triple ThreaT zich ook verdedigend. Jonah van Maanen speelt daarin een belangrijke rol. Met zijn energie, inzet en sterke verdedigende acties maakt hij het de Leidse aanvallers bijzonder lastig. Hij zet druk op de bal, verstoort passinglijnen en zorgt ervoor dat Leiden minder gemakkelijk in het eigen ritme komt. Zijn bijdrage komt misschien niet altijd terug op het scorebord, maar is van grote waarde voor het succes van zijn ploeg. Toch blijft Leiden vechten voor iedere bal. David Anani is opnieuw de grote aanjager van zijn ploeg en bereikt al snel de grens van zestien punten. Ook Felix Munk blijft hard werken en probeert samen met zijn ploeggenoten het verschil binnen de perken te houden. Triple ThreaT blijft echter doordrukken. Schemmekes blijft efficiënt afwerken en de Haarlemse ploeg straft vrijwel iedere fout af. Dankzij een score van Vsievolod Yakovliev aan het einde van het derde kwart loopt het verschil op naar 75-46.
Ondanks de ruime achterstand blijft BS Leiden ook in het vierde kwart karakter tonen. De ploeg laat zien waarom het een terechte finalist is en weigert de wedstrijd zomaar uit handen te geven. Felix Munk neemt meer initiatief in de aanval en ook Cruz Olengbe Okorie laat zich zien met enkele goede acties richting de basket. Leiden speelt met trots en energie, waardoor het laatste kwart een stuk gelijkwaardiger verloopt dan de tussenstand doet vermoeden. Triple ThreaT blijft echter de bovenliggende partij. Cameron Mando en Lucas Koedijk trekken opnieuw de kar en zijn bepalend in het verder uitbouwen van de voorsprong. Waar Leiden nog eenmaal probeert aan te zetten, zorgen zij voor antwoorden met scores, assists en slimme beslissingen. Roué Dijon bekroont ondertussen een indrukwekkende finale met maar liefst 32 punten en groeit uit tot een van de absolute krachten van de wedstrijd. Ook Adeiya Green laat zich in de slotfase nadrukkelijk gelden. Met zes punten op rij levert hij een mooie bijdrage aan het sterke collectieve optreden van de Haarlemse ploeg. Het is typerend voor Triple ThreaT dat meerdere spelers op belangrijke momenten hun bijdrage leveren. Aanvallende kwaliteit, sterke verdediging, tempo in het spel en een grote dosis teamwerk vormen opnieuw de basis van het succes. Wanneer het laatste fluitsignaal klinkt, staat er een overtuigende 100-80 eindstand op het scorebord. Triple ThreaT onder 12 bekroont daarmee een indrukwekkend seizoen met de landstitel. De ploeg uit Haarlem is het hele jaar een van de sterkste teams van Nederland en maakt dat ook in de finale volledig waar. Tegelijkertijd verdient BS Leiden veel waardering voor de manier waarop het blijft strijden en zich gedurende de wedstrijd terug blijft knokken. De Leidse ploeg toont karakter, kwaliteit en vechtlust en bewijst daarmee een meer dan terechte finalist te zijn. Uiteindelijk is het echter Triple ThreaT dat in Almere de beker omhoog mag houden en een fantastisch seizoen op de best mogelijke manier afsluit.
Reactie plaatsen
Reacties