Een drive naar de basket, de rebound onder het bord of een pass waardoor een teamgenoot verder kan. Cruz Olengbe Okorie ontdekt steeds meer manieren waarop hij van betekenis kan zijn voor het onder 12-team van Zorg & Zekerheid Leiden. De 11-jarige basketballer heeft inmiddels ervaren hoe intens wedstrijden kunnen worden wanneer er echt iets op het spel staat. Zijn eerste seizoen in de onder 12 Eredivisie bracht hem afgelopen seizoen naar de landelijke finale. Basketbal was binnen het gezin van Cruz al aanwezig. Zijn zusje begon met de sport en ook zijn moeder heeft lang gebasketbald in Houston. Haar ouders vonden het belangrijk dat hun kinderen aan sport deden, waarna basketbal jarenlang onderdeel van haar leven werd. Zo ontstond jaren later de liefde voor de sport ook bij Cruz. Hij begon bij de Peanuts van Leiden en zette daar zijn eerste stappen op een basketbalveld. “Later zag ik filmpjes daarvan terug die mijn moeder had gemaakt,” vertelt Cruz. “Op een van die filmpjes pakte ik bijvoorbeeld een steal en probeerde ik daarna een lay-up te maken, alleen lukte dat toen nog niet.”

Inmiddels is de lay-up juist een belangrijk onderdeel van zijn spel geworden. Zijn drives naar de basket en de ontwikkeling van andere onderdelen van zijn spel laten zien welke stappen Cruz inmiddels heeft gezet.

De weg naar de basket

Cruz zoekt voornamelijk de directe weg richting de ring. Hij gebruikt zijn mogelijkheden dichter bij de basket en weet tegelijkertijd dat zijn spel nog volop in ontwikkeling is. “Ik ben vooral een speler die liever lay-ups maakt dan dat ik schiet. Mijn schot wil ik wel verbeteren, alleen lukt dat nog niet altijd zoals ik het wil. Ik ben daarnaast beter aan het worden in rebounden en passen. Daarmee kan ik het team ook helpen.”

Die veelzijdigheid past bij de speler die Cruz zou willen worden. Scoren blijft een belangrijke kwaliteit, terwijl Cruz ook leert wat hij op andere manieren kan toevoegen. Voor inspiratie kijkt hij onder anderen naar Anthony Edwards. “Vooral zijn dunks vind ik fantastisch. Ik kijk ook graag naar Shaquille O’Neal. Bij hem vind ik het mooi hoe goed hij in de post kon spelen.”

Nog voordat zijn eerste seizoen in de onder 12 Eredivisie begon, speelde Leiden tegen HBV The Jumpers. “We moesten eerst tegen HBV The Jumpers spelen. Als we die wedstrijd met meer dan vier punten verschil zouden winnen, mochten we voor het kampioenschap spelen. Dat lukte. Daarna speelden we tegen het laagste team en in die wedstrijd heb ik uiteindelijk meer dan 50 punten gemaakt.”

Meer dan 50 punten in één wedstrijd is een prestatie die hem is bijgebleven. Het liet tegelijkertijd zien hoeveel gevaar hij kan creëren wanneer hij zijn weg richting de basket vindt. De volgende stap bracht hem naar een niveau waarop iedere wedstrijd weer andere eisen stelde.

Van zijn eerste Eredivisieseizoen naar de landelijke finale

Helemaal onbekend met onder 12-basketbal was Cruz niet. Als speler van de onder 10-1 deed hij al regelmatig mee met de onder 12-2. Een volledig seizoen in de onder 12 Eredivisie was echter nieuw. Daar kwam hij tegenover de beste teams van zijn leeftijd te staan. “Het was wel anders, want ik had nog nooit eerder in de Eredivisie gespeeld. Ik vond het heel leuk dat we uiteindelijk ook de finale konden spelen. Het was natuurlijk jammer dat het daarin niet is gelukt, maar ik vond het een heel leuk seizoen.”

De weg naar die eindstrijd voerde in de Final 8 eerst langs UBALL Utrecht. Leiden won de eerste ontmoeting met acht punten verschil en hield in de tweede wedstrijd drie punten over. Daarna wachtte een tegenstander die Cruz inmiddels heel goed kende. De ontmoetingen met Lokomotief kregen gedurende het seizoen een bijzonder karakter. Beide teams lagen dicht bij elkaar en maakten er regelmatig fysieke en spannende wedstrijden van. Ook vanuit de omgeving van Cruz werd dat iedere keer opnieuw ervaren. Leiden en Lokomotief beschikten over fanatieke spelers en gaven elkaar nauwelijks ruimte. Eén eerdere ontmoeting eindigde zelfs met één punt verschil. “We stonden toen één punt voor toen een teamgenoot van mij een fout maakte. Lokomotief kreeg daardoor twee vrije worpen, maar die werden allebei gemist. Er waren nog ongeveer vier seconden over. Daarna probeerden ze nog te passen en kwam er een schot, maar dat werd een airball. Het was echt heel spannend.”

Leiden kwam Lokomotief opnieuw tegen in de halve finale. Dit keer stond er veel meer op het spel dan alleen een overwinning: de winnaar mocht naar de landelijke finale in Almere. Leiden bemachtigde die plaats en voor Cruz kreeg zijn eerste seizoen op het hoogste onder 12-niveau daarmee een bijzonder slotstuk. Het Topsportcentrum in Almere vormde het decor voor de eindstrijd. Meer publiek, een grote zaal en de wetenschap dat na deze wedstrijd één ploeg zich landskampioen mocht noemen, zorgden voor een sfeer die Cruz nog niet eerder op die manier had meegemaakt. Triple ThreaT stond tegenover Leiden. “Volgens mij waren wij het enige team dat dat seizoen van Triple ThreaT had gewonnen. We speelden die wedstrijd als team heel sterk. Daardoor wisten we in ieder geval dat we van ze konden winnen.”

De finale zelf begon spannend. Leiden bleef in het eerste kwart dicht bij Triple ThreaT en keek na tien minuten tegen een achterstand van slechts drie punten aan. Later liep het verschil verder op. Cruz liet zich in het vierde kwart nog zien met enkele goede acties richting de basket, terwijl Leiden tot het einde bleef spelen. Triple ThreaT veroverde uiteindelijk met een 100-80-overwinning de Nederlandse titel. “Het was super spannend om daar die finale te spelen. Er zat ineens veel publiek en je weet dat het om een belangrijke wedstrijd gaat. Tegen Triple ThreaT voelde ik die spanning ook. Dat is eigenlijk vooral wat mij van die wedstrijd is bijgebleven.”

De beker ging uiteindelijk naar Triple ThreaT, maar Cruz had in zijn eerste Eredivisieseizoen wel ervaren hoe het voelt om tot de laatste wedstrijd van Nederland door te gaan. Zijn eigen rol was gedurende dat seizoen bovendien breder geworden. “Ik denk dat ik vooral punten heb bijgedragen aan het team. Rebounds waren ook belangrijk en ik kon met mijn passing helpen. Dat zijn dingen waarin ik gedurende het seizoen steeds meer voor het team kon betekenen.”

Spanning verandert langzaam in ervaring

De ervaringen uit zijn eerste seizoen in de onder 12 Eredivisie kunnen hem nu helpen om beter met de spanning tijdens belangrijke wedstrijden om te gaan. Cruz begint dit seizoen als tweedejaars aan wedstrijden die een jaar geleden nog volledig onbekend waren. Een play-off heeft hij meegemaakt. Een halve finale waarin alles op het spel staat eveneens. Zelfs het spelen van een landelijke finale voor een groot publiek behoort inmiddels tot zijn ervaringen. Inmiddels heeft hij dit seizoen twee wedstrijden gespeeld: tegen MBCA werd met 83-70 verloren, terwijl een zeer ruime zege op UBALL met 145-62 tot stand kwam. Cruz noteerde in die wedstrijden respectievelijk 30 en 35 punten. “Vorig jaar vond ik dat soort momenten best spannend. Nu ben ik tweedejaars en heb ik meer ervaring. Ik heb het allemaal al een keer meegemaakt. Daardoor denk ik dat het dit seizoen beter zal gaan als we opnieuw in zulke spannende wedstrijden terechtkomen.”

Cruz leert daarbij vooral steeds beter wat hem te wachten staat wanneer een wedstrijd groter begint te voelen. In Kortrijk ontdekte hij daarnaast hoe leuk het kan zijn om met zijn team buiten Nederland te basketballen. Het internationale karakter maakte indruk, terwijl het voortdurend samen zijn met zijn ploeggenoten minstens zo belangrijk was voor zijn beleving. “Ik vond het heel leuk om in Kortrijk te spelen, vooral omdat je daar de hele tijd samen bent met je team. We speelden tegen verschillende goede ploegen. Antwerpen Giants vond ik echt heel sterk. Volgens mij verloren wij van alle tegenstanders nog met het kleinste verschil van hen, al was dat alsnog 16 punten.”

Ook een ploeg uit Parijs behoorde tot de tegenstanders die Cruz zich herinnert. Leiden sloot het toernooi uiteindelijk af op de derde plaats. Voor Cruz betekende Kortrijk daarmee opnieuw een ervaring die verder ging dan een reguliere competitiewedstrijd.

Een droom die steeds meer van hemzelf vraagt

De volgende stap moet gaandeweg steeds meer van Cruz zelf komen. Zijn omgeving kan hem helpen, ondersteunen en aansporen. De ambitie om ver te komen in basketbal is van hem, waardoor ook de verantwoordelijkheid die daarbij hoort langzaam meer bij hemzelf komt te liggen. Voor spelers naar wie hij graag kijkt, hoeft Cruz ondertussen niet alleen naar de NBA. Ook bij Zorg & Zekerheid Leiden heren 1 heeft hij basketballers gevonden die hem aanspreken. Nate Roberts, die afgelopen seizoen voor Leiden speelde, is daar een van. Zijn atletische spel maakt indruk, terwijl juist een klein persoonlijk moment ervoor zorgde dat Cruz hem waarschijnlijk nog beter is gaan onthouden. “Ik heb een keer een foto met hem gemaakt. Later, toen hij tijdens een wedstrijd had gedunkt, maakte hij een gebaar naar mij. Hij herkende mij dus nog. Dat vond ik heel grappig en ook heel leuk.”

Ook Roeland Schaftenaar kon op zijn waardering rekenen. Cruz zag hoe de ervaren lange speler op latere leeftijd nog altijd belangrijk kon zijn op het hoogste niveau. “Roeland Schaftenaar vond ik ook heel goed. Ik vind het wel jammer dat hij is gestopt.”

Zo kijkt Cruz naar verschillende voorbeelden. Roberts brengt zijn voorbeelden heel dichtbij en Schaftenaar liet hem zien hoe lang een speler op hoog niveau van waarde kan blijven.

Ervaring meenemen als tweedejaars

Het team waarmee Cruz aan zijn tweede seizoen in de onder 12 Eredivisie is begonnen, ziet er deels anders uit. Ongeveer de helft van de ploeg van afgelopen seizoen is bij elkaar gebleven en nieuwe spelers zijn aangesloten. Daardoor verandert ook de plaats van Cruz binnen het geheel. “Hopelijk kunnen we dit seizoen weer de finale halen. Ik denk dat dat mogelijk is. Het team is voor een deel veranderd, maar er zijn ook spelers gebleven en er zijn nieuwe spelers bij gekomen. Zelf heb ik vorig jaar al meegemaakt hoe het is om zo ver te komen. Die ervaring kan ik nu meenemen.”

Het talent waarmee hij richting de basket gaat, was er toen ook al. Nu komt daar steeds meer ervaring bij. De liefde voor basketbal is er, zijn dromen zijn groot en iedere wedstrijd geeft hem weer iets nieuws om mee te nemen. In zijn eerste wedstrijden heeft hij daarom al laten zien welke waarde zijn spel voor het team kan hebben.