Linde Dreckmeier voelt altijd dat er iets te halen valt zodra ze met haar team het basketbalveld opstapt. Ze speelt met plezier, geniet van de mensen om haar heen en heeft binnen Landslake Lions vriendschappen opgebouwd die veel voor haar betekenen. Basketbal heeft een bijzondere plek in haar leven gekregen. De sport geeft haar ontspanning naast school, brengt mensen op haar pad en daagt haar uit om steeds meer uit zichzelf te halen. Dit jaar brengt daarin een nieuwe uitdaging, aangezien Linde in haar examenjaar zit en haar schoolwerk bewust voorrang wil geven. De liefde voor het spel blijft daar moeiteloos naast bestaan. “Ik zet school even voorop nu, want ik wil mijn examens graag halen. Natuurlijk wil ik blijven basketballen, want ik vind het echt een geweldige sport. Ik hou ook van de connecties die ik hierdoor heb gekregen. De vriendschappen die ik eraan heb overgehouden zijn gewoon geweldig.”

Vanuit de buurt opgegroeid met basketbal

Lindes broer speelde al basketbal en het gezin woonde destijds op slechts enkele honderden meters van de basketbalhal in Landsmeer. Wedstrijden van Dames 1 werden bezocht en de wereld van Landslake Lions was daardoor al bekend voordat Linde er zelf als speelster onderdeel van werd. Het was een periode waarin corona grote invloed had op het dagelijks leven en sporten voor kinderen waar mogelijk doorgang vond. Linde had op dat moment bovendien meerdere interesses. Ze reed paard, schaatste, volgde drumles en ontdekte ondertussen ook wat ze met een basketbal kon. Tussen al die activiteiten vond ze uiteindelijk in basketbal een sport die steeds meer voor haar ging betekenen. “Ik ben bij Basketball’s Cool gaan kijken doordat mijn broer was begonnen met basketbal. Ik heb dat ongeveer een jaar gedaan en daarna ging ik naar Onder 12. Vanaf dat moment ben ik eigenlijk steeds verder omhooggegaan. Inmiddels speel ik in Onder 18 van Landslake Lions.”

Die overgang naar Onder 12 in 2021 betekende dat basketbal steeds meer de vorm kreeg die Linde inmiddels zo goed kent. Ze kwam terecht in een gemengd team met jongens en meisjes en maakte kennis met het spelen van wedstrijden als onderdeel van een vaste ploeg. Onder anderen coach Joran Beckman speelde in die eerste jaren al een rol binnen haar basketbalomgeving. Vanuit die eerste ervaringen ontstond stap voor stap de speelster die tegenwoordig met zoveel plezier en gedrevenheid op het veld staat. Linde groeide binnen een basketbalomgeving op waarin ook de teams boven haar dichtbij waren. Als ‘Little Lion’ mocht ze bijvoorbeeld een keer aansluiten bij Dames 1. “Ik liep tijdens de warming-up tussen de speelsters en volgens mij deed ik ook mee. Ik weet nog dat die warming-up heel intensief was. Bij de line-up liep je ook mee en als de vijf speelsters naar het midden van het veld gingen, gaf iedereen een high five. Het was heel leuk om dat zo mee te maken.”

Later deed ze dat nogmaals toen ze in Onder 14 speelde. Samen met haar vriendin Nora sloot ze aan bij een wedstrijd waarin opnieuw jeugdspelers bij Dames 1 betrokken werden. Het werd een mooie avond waarop het team ook nog eens won. Voor de jonge mascottes was de verklaring daarna snel gevonden: hun aanwezigheid moest daar natuurlijk iets mee te maken hebben gehad. Inmiddels staat Linde zelf aan de andere kant van zo’n eerste kennismaking met basketbal. Ze helpt regelmatig mee bij het Jaap-Pelk schoolbasketbaltoernooi in Landsmeer, waar kinderen uit verschillende groepen van basisscholen uit de omgeving kennismaken met de sport. “Ik vind het heel leuk om daar te helpen en die kleine kinderen te zien basketballen met iets waarmee ik zelf ook ben opgegroeid. Het blijft bijzonder om te bedenken dat ik dat zelf ook heb gedaan. Ik weet nog dat ik het heel spannend vond dat je ineens over het hele veld moest spelen, terwijl je daarvoor op een kleiner veld had gespeeld. De tribune zit dan vol met allemaal mensen. Ik vind het mooi om te zien hoe die kinderen daarmee omgaan.”

Haar veelzijdigheid komt steeds meer in de verdediging tot uiting

Door de jaren heen heeft Linde zich ontwikkeld tot een speelster die op verschillende plekken bruikbaar is. Coach Joran Beckman heeft haar meermaals verteld dat hij haar overal kan inzetten. Zelf voelt ze zich steeds sterker in haar verdedigende rol. Daar heeft ze gedurende haar ontwikkeling een kwaliteit gevonden waarmee ze veel voor haar ploeg kan betekenen. “Joran zegt altijd dat hij me overal kan inzetten. Zelf denk ik dat ik vooral goed ben in de verdediging. Ik heb astma, dus tijdens het basketballen moet ik daar soms rekening mee houden. Een tijdje geleden had ik een training waarop het heel goed ging, ook met mijn astma. Mijn verdediging ging die training ook heel goed. Sindsdien ben ik daarin heel erg vooruitgegaan.”

Die groei werd ook rondom haar gezien. Vooral in haar verdedigende spel zette ze gedurende het afgelopen seizoen een grote stap, waardoor er werd gekeken naar mogelijkheden om haar buiten haar vertrouwde omgeving extra uit te dagen. Ze trainde enkele keren mee bij een Onder 16-team van BC Apollo en meldde zich later voor de try-outs van Onder 18. Daarmee kreeg ze de gelegenheid om te ervaren wat er op een hoger niveau wordt gevraagd en zichzelf tussen andere speelsters opnieuw uit te dagen. De kennismaking met Apollo werd daarmee een waardevolle ervaring binnen een ontwikkeling die nog volop bezig is. “Bij Apollo heb ik kunnen kijken hoe het daar ging en heb ik de try-outs voor Onder 18 gedaan. Dit jaar ligt mijn focus meer op school, omdat ik mijn examens graag wil halen. Natuurlijk blijf ik basketballen, want daar haal ik heel veel plezier uit. Daarna zie ik wel hoe het zich verder ontwikkelt.”

Tegenslagen leerden haar hoeveel basketbal voor haar betekent

Een ontwikkeling over meerdere seizoenen bestaat ook uit momenten waarop een speelster geduld nodig heeft. Voor Linde kwam zo’n periode in januari 2025, toen ze tijdens een wedstrijd haar enkelband scheurde. Ze was op dat moment met haar ploeg bezig aan een seizoen waarin het samenspel steeds beter werd en moest vervolgens een aantal maanden herstellen. “Ik weet niet meer precies hoe het gebeurde, maar het was tijdens een wedstrijd. Die wedstrijd was gefilmd en toen we het de eerste keer terugkeken, vond ik dat heel heftig om te zien. Het had veel indruk op me gemaakt. Vervolgens kon ik drie maanden geen wedstrijden spelen. We waren als team heel goed bezig en konden goed samenspelen, dus ik wilde heel graag weer terugkomen.”

Aan het einde van dat seizoen kon ze weer wedstrijden meepakken. Ook in het daaropvolgende seizoen vroeg haar enkel op een bepaald moment opnieuw om extra aandacht. Linde vond telkens haar weg terug naar het veld en kon uiteindelijk volop onderdeel zijn van wat met Onder 16 een bijzonder jaar zou worden. Daarmee kreeg haar terugkeer een prachtige beloning.

Het kampioenschap bekroonde een seizoen waarin Linde zelf meegroeide

Met Landslake Lions Onder 16 beleefde Linde afgelopen seizoen een jaar waarin veel samenkwam. De ploeg won veel wedstrijden en werd uiteindelijk kampioen. Voor Linde zat de waarde van dat seizoen tegelijkertijd in veel meer dan de eindklassering.

Ze voelde zich thuis bij haar ploeggenoten, ontwikkelde zich verdedigend en kreeg steeds meer vertrouwen in haar eigen mogelijkheden. Joran Beckman speelde daarin een belangrijke rol. Zijn manier van coachen hielp haar om steeds scherper te zien welke kwaliteiten ze zelf meebrengt. “Het seizoen was heel leuk. Er zaten wel wat hobbeltjes in, want voor de kerst had ik opnieuw iets met mijn enkel waardoor ik er een tijdje uit lag. Uiteindelijk is het gelukkig goed gegaan. We hadden een heel gezellig team en de wedstrijden gingen voornamelijk heel goed. Ik heb ook meer zelfvertrouwen gekregen. Dat komt deels door Joran, want hij weet me altijd heel goed te motiveren. Hij heeft me veel vertrouwen in mezelf gegeven.”

Het kampioenschap vormde uiteindelijk een prachtige bevestiging van alles wat de ploeg gedurende het seizoen samen had opgebouwd. Voor Linde was het bovendien een ervaring die aansloot bij haar eigen karakter. Ze houdt ervan om ergens naartoe te werken en voelt veel energie wanneer een gezamenlijk doel steeds dichterbij komt. Binnen het kampioensjaar was er bovendien een samenwerking die voor Linde een bijzondere betekenis kreeg. Met Karlijn Kramer vormde ze op het veld een sterk duo. Buiten de sport spraken ze elkaar veel en bouwden ze een vriendschap op die hun onderlinge gevoel tijdens wedstrijden alleen maar sterker maakte. “Het was geweldig. We praten buiten basketbal veel met elkaar en spreken ook af, waardoor je steeds betere vriendinnen wordt. Tijdens wedstrijden merkte ik echt dat zij mijn duo was. Als we samen in het veld stonden, waren we heel erg op elkaar ingespeeld. We wisten wanneer we screens voor elkaar moesten zetten en wanneer we konden passen. Het is gewoon heel leuk om zo iemand in je team te hebben.”

Nu hun basketbalwegen binnen de teams zijn veranderd, blijft vooral over wat de sport hen samen heeft gebracht. Voor Linde illustreert die vriendschap waarom basketbal zoveel groter is geworden dan trainen en wedstrijden spelen. Mensen die elkaar via een team leren kennen, kunnen uiteindelijk een bijzondere plek in elkaars leven krijgen. “Het sociale vind ik heel belangrijk. Ik vind het geweldig om met vriendinnen in een team te zitten waarmee je lekker kunt praten en samen plezier kunt hebben. Tijdens een training zijn we natuurlijk ook serieus met basketbal bezig. Door de sport heb ik in ieder geval hele leuke mensen leren kennen en mooie vriendschappen opgebouwd. Ik zei afgelopen seizoen echt: ‘Ik wil kampioen worden.’ Ik vind het fijn wanneer je met elkaar ergens voor kunt gaan en iedereen energie in het team brengt. Natuurlijk moet basketbal vooral heel leuk zijn, want dat plezier is voor mij ontzettend belangrijk. Tegelijkertijd hou ik ervan om wedstrijden te winnen en samen te proberen het beste uit een seizoen te halen.”

Daarin ligt een van de eigenschappen die Linde waardevol maakt binnen een ploeg. Ze wil haar eigen aandeel leveren en krijgt energie van het idee dat verschillende kwaliteiten binnen een team samenkomen. Haar gedrevenheid is daarmee sterk verbonden aan het collectief. Dit seizoen speelt Landslake Lions Onder 18 met dispensatie. Voor Linde ligt er daarmee een nieuw jaar waarin opnieuw gebouwd wordt aan een ploeg en waarin ze haar eigen ervaring vanuit Onder 16 kan meenemen. Ze kijkt daarbij vooral naar de sfeer die samen kan ontstaan. “Voor mij gaat het heel erg om de teamspirit. Ik hoop dat we dit seizoen met elkaar een team kunnen vormen waarin iedereen plezier heeft en waarin we samen ergens voor willen gaan. Ik heb er veel zin in om weer te basketballen en te kijken wat we met elkaar kunnen bereiken.”

Onder 18 wordt een nieuw hoofdstuk naast een belangrijk schooljaar

Op 16-jarige leeftijd bevindt Linde zich nu op een punt waarop verschillende ambities naast elkaar bestaan. Ze zit in haar vijfde schooljaar en wil haar examens halen. Daarom kiest ze bewust voor een seizoen waarin haar opleiding veel aandacht krijgt en basketbal daarnaast de plek blijft waar ze plezier, ontspanning en vriendschap vindt. “Ik heb zin in dit seizoen, want basketbal geeft me gewoon heel veel plezier. Het is ook een fijne afleiding van school. Ik wil mijn examens graag halen en daarom zet ik school dit jaar voorop. Basketbal wil ik daarnaast zeker blijven doen, omdat ik het echt een geweldige sport vind. Op een hoger niveau spelen zou natuurlijk heel leuk zijn. Dit jaar wil ik me vooral goed op school richten en tegelijkertijd blijven basketballen. Daarna ga ik kijken welke mogelijkheden er komen en hoe ik mezelf verder kan ontwikkelen.”

Daarmee heeft Linde op haar zestiende al een basketbalverhaal opgebouwd waarin veel samenkomt. Een meisje dat via haar broer nieuwsgierig werd naar Basketball’s Cool groeide binnen Landslake Lions uit tot een veelzijdige speelster die verdedigend grote stappen heeft gezet. Ze vond na blessureperiodes telkens haar ritme terug, vierde een kampioenschap, bouwde bijzondere vriendschappen op en ontdekte hoeveel vertrouwen kan ontstaan wanneer een coach in haar kwaliteiten gelooft. Haar waarde zit daarbij evenzeer in wat ze rondom het spel meebrengt. Linde geniet ervan om jonge kinderen tijdens het schoolbasketbaltoernooi hun eerste ervaringen te zien opdoen. Ze koestert de mensen die basketbal in haar leven heeft gebracht en weet hoe bijzonder het voelt wanneer twee speelsters elkaar op het veld bijna vanzelf begrijpen. Tegelijkertijd draagt ze een drive in zich waarmee ze doelen durft uit te spreken en graag energie geeft aan het gezamenlijke streven van een ploeg. Linde heeft in ieder geval al iets gevonden wat haar daarin telkens vooruithelpt: de drive om alles wat ze in zich heeft mee te nemen naar het veld en daar samen met haar team iets moois van te maken.