Een sportief en muzikaal talent dat iedere kans met beide handen aangrijpt

Sportliefhebbers die opgroeien langs de lijn voordat ze zelf het veld betreden; voor Jazz Heeren is dat niet anders. De 12-jarige speelster van Landslake Lions bracht als klein meisje al veel tijd door in de sporthal van Landsmeer, waar haar opa al jarenlang een vertrouwd gezicht is binnen de vereniging. Tussen de wedstrijden, trainingen en bekende gezichten ontstond langzaam een liefde voor basketbal die inmiddels niet meer weg te denken is uit haar leven. Komend seizoen maakt Jazz de stap naar het onder 14-2-team van Landslake Lions. Een nieuwe uitdaging, nieuwe teamgenoten en nieuwe ervaringen wachten op haar. Toch blijft de basis hetzelfde: plezier hebben, blijven leren en iedere training een beetje beter worden. “Het begon eigenlijk doordat ik vaak met mijn opa meeging naar Landslake Lions,” vertelt Jazz. “Daar zag ik veel meiden met wie ik al een tijd omging. Uiteindelijk heb ik een proefles genomen en vond ik het meteen hartstikke leuk. Zo ben ik er eigenlijk ingerold.” Foto: bybirgitfotografie

De kracht van een warme vereniging

Landslake Lions voelt voor Jazz als een plek waar iedereen welkom is. Dat gevoel kreeg ze al vanaf haar eerste training. Nieuwe technieken leren, wennen aan het spel en ontdekken hoe basketbal echt werkt, was in het begin best lastig. Toch bleef juist het plezier overheersen. De steun van trainers, teamgenoten en de sfeer binnen de vereniging maakten dat zij zich direct thuis voelde. “Het was in het begin best moeilijk, want je begon natuurlijk met allemaal nieuwe dingen die je nog helemaal moest leren. Toch werd je meteen met open armen ontvangen. Het is echt de leukste club die je je kunt wensen. Iedereen is heel aardig en het is gewoon heel leuk om daar te zijn.”

Dat warme clubgevoel is voor haar alles. De sporthal is voor Jazz inmiddels een plek waar herinneringen worden gemaakt, waar vriendschappen ontstaan en waar ze zichzelf iedere week verder ontwikkelt. Iedere jonge sporter kijkt wel eens op naar iemand die net iets verder is. Voor Jazz is dat Mia Lieverst, die vanuit Landsmeer grote stappen zette en uiteindelijk haar basketbaldroom in Amerika vervolgde. Niet alleen haar prestaties spreken tot de verbeelding, ook de manier waarop zij speelde maakte indruk op Jazz. Zelfvertrouwen, techniek en durf zijn eigenschappen die ze graag zelf verder wil ontwikkelen. “Zij was volgens mij pas veertien toen ze al bij dames 1 van Topkip Lions speelde. Dan ben je echt heel goed. De manier waarop ze dribbelde, schoot en met zoveel zelfvertrouwen speelde, vond ik heel mooi om te zien. Dat zou ik zelf ook graag willen bereiken. Uiteindelijk wil ik gewoon kijken hoe ver ik zelf kan komen.”

Een seizoen vol groei

Bij iedere stap vooruit hoort een seizoen waarin veel wordt geleerd. Voor Jazz was dat afgelopen jaar misschien wel meer dan ooit het geval. Ze speelde voor het tweede achtereenvolgende jaar in onder 12. Eerst kwam ze uit in een gemengd team, waarna later een volledig meisjesteam werd gevormd. Dat veranderde niet alleen de samenstelling van het team, maar ook het plezier en de resultaten op het veld. “Het was uiteindelijk echt een heel leuk seizoen. Eerst speelden we in een mixteam en wonnen we niet zo veel. Daarna kregen we een meisjesteam en toen ging het eigenlijk veel beter. We hebben heel veel gewonnen en dat maakte het natuurlijk extra leuk.”

Nu wacht een volgende stap. Jazz stroomt door naar onder 14-2. Hoewel een aantal vriendinnen komend seizoen in onder 14-1 speelt, kijkt ze met een positieve blik vooruit. “Ik vind het natuurlijk wel jammer dat mijn vriendinnen in het eerste team zitten en ik in het tweede. Toch heb ik er veel zin in. We gaan er een leuk seizoen van maken en hopelijk ook veel wedstrijden winnen.”

Leren van mensen die vertrouwen geven

Een jonge speelster ontwikkelt zich niet alleen door wedstrijden te spelen. Trainers en coaches maken vaak het verschil, zeker wanneer zij geduld combineren met persoonlijke aandacht. Jazz hoeft niet lang na te denken over de mensen die haar daarin hebben geholpen. Met veel waardering vertelt ze over Jorrick Creyghton en Arie Gorissen. “Jorrick traint echt heel goed. Hij doet veel met techniek en helpt je steeds beter te worden. Arie is ook heel goed. Ze hebben allebei veel geduld en blijven je helpen. Daardoor leer je iedere training weer iets nieuws.”

Die waardering zegt veel over de manier waarop Jazz naar haar sport kijkt. Ontwikkelen staat voor haar minstens zo hoog als winnen. Als vaste bezoeker van de wedstrijden van Topkip Lions maakte Jazz al heel wat mooie basketbalavonden mee. Eén wedstrijd staat echter nog altijd bovenaan haar lijstje. De spannende finalereeks tegen Grasshoppers maakte grote indruk. Niet alleen vanwege het spel, maar vooral door de sfeer op de tribunes. “Ik denk dat die finale tegen Grasshoppers me het meest is bijgebleven. Het stond 2-1 voor hen en daarna werd het 2-2. Iedereen was aan het feesten met de drummers en de supporters. Dat was echt een wedstrijd die ik nooit meer vergeet. Tanja Bröring vind ik trouwens ook echt heel leuk om naar te kijken. Ze speelt echt heel goed.”

Waar basketbal stopt, begint de muziek

Wie denkt dat Jazz al haar vrije tijd in de sporthal doorbrengt, heeft het mis. Naast basketbal heeft ze nog een passie die minstens zo dicht bij haar hart ligt: zingen. Die grote passie begon al op jonge leeftijd. Muziek zit in de familie van haar vader en is altijd een vanzelfsprekend onderdeel van haar leven geweest. “Mijn vader komt uit een familie waarin veel wordt gezongen. Daardoor ben ik er eigenlijk al heel jong mee begonnen. Het gaat gewoon niet meer bij me weg.”

Met groep 8 voor de deur kijkt ze dan ook uit naar de eindmusical. Zingen op school doet ze nu al graag, tijdens gezamenlijke activiteiten en optredens. “De musical komt er natuurlijk aan en daar heb ik heel veel zin in. Op school zingen we ook best vaak en dat vind ik altijd leuk. Het lijkt me natuurlijk geweldig om ooit bekend te worden en op een groot podium te staan met mensen die naar je komen luisteren. Tegelijk vind ik het ook gewoon heel leuk om op een feestje of een andere gelegenheid te zingen. Eigenlijk geniet ik er altijd van.”

Basketbal en muziek lijken misschien twee totaal verschillende passies, maar voor Jazz horen ze allebei bij wie ze is. Op het basketbalveld zoekt ze de uitdaging, wil ze beter worden en geniet ze van het samenspel. Achter een microfoon vindt ze dezelfde vrijheid om zichzelf te laten zien. Ondertussen volgt ze ook het 3x3-basketbal wanneer daar tijd voor is en kijkt ze met bewondering naar de prestaties van de Nederlandse speelsters. Het laat zien hoeveel mogelijkheden de sport biedt voor jonge talenten die durven te dromen. Voorlopig ligt de focus op een nieuw seizoen bij Landslake Lions. Opnieuw wacht een jaar vol trainingen, wedstrijden, mooie momenten en nieuwe herinneringen. Jazz staat nog maar aan het begin van haar eigen verhaal. Wie haar enthousiasme hoort wanneer ze over basketbal, zingen en alles wat zij graag wil bereiken vertelt, merkt al snel dat zij vooral geniet van iedere stap die ze zet. Dat is haar grootste kracht: iedere dag met een glimlach bouwen aan alles wat nog voor haar ligt.