Voor Jhevanee Ampomah was het seizoen 2025-2026 er één vol nieuwe ervaringen. De 17-jarige speelster maakte bij MBCA Amstelveen haar debuut op landelijk niveau in de onder 18 en ontdekte al snel wat daarbij komt kijken. Nieuwe teamgenoten, een hoger tempo, sterkere tegenstanders en de druk van wedstrijden die er écht toe doen. Het zorgde in het begin voor de nodige spanning, maar juist door die uitdagingen groeide zij gedurende het seizoen uit tot een speelster die steeds meer vertrouwen kreeg in haar eigen kwaliteiten. Wie haar nu ziet spelen, ziet een speelster die met overtuiging verdedigt, steeds vaker de aanval zoekt en niet bang meer is om verantwoordelijkheid te nemen. Achter die ontwikkeling gaat echter een verhaal schuil dat begon op een schoolplein en via BV Amsterdam uiteindelijk leidde naar het landelijke podium van MBCA.
De eerste stappen in basketbal
Basketbal kwam via haar familie op haar pad. Haar zus speelde al bij BV Amsterdam en vormde daarmee de eerste kennismaking met de sport. Toen Jhevanee op de middelbare school terechtkwam en daar een basketbalteam tegenkwam, besloot ze zelf ook de stap te zetten.
“Mijn zus speelde eerst basketbal bij BV Amsterdam. Toen ik op de middelbare school kwam, hadden ze daar ook een basketbalteam. Ik wilde daar graag aan meedoen. Zo ben ik begonnen met basketballen bij mijn schoolteam. Na ongeveer twee jaar ben ik competitief gaan spelen bij BV Amsterdam en nu speel ik bij MBCA Amstelveen.”
Waar veel spelers hun weg naar het landelijke basketbal geleidelijk opbouwen via verschillende selectieteams, maakte Jhevanee dit seizoen direct haar entree in MBCA onder 18. Daarmee kreeg zij voor het eerst te maken met het niveau, de intensiteit en de verwachtingen die horen bij landelijke competitie. “Ik ben dit seizoen pas begonnen in onder 18. Het was echt heel spannend in het begin. Ik maakte best veel fouten, maar dat kwam zeker doordat ik gewoon nerveus was. Ik wist natuurlijk niet precies wat ik moest verwachten.”
Het verschil met eerdere jaren was direct merkbaar. Tegenstanders waren sterker, het tempo lag hoger en fouten werden sneller afgestraft. Toch bleef Jhevanee zichzelf uitdagen om door te zetten. Na verloop van tijd verdwenen de zenuwen steeds meer naar de achtergrond en begon het vertrouwen toe te nemen. “Het gaat nu al veel beter. In het begin dacht ik heel veel na over alles wat ik deed. Nu speel ik veel vrijer en merk ik dat ik steeds meer gewend raak aan het niveau.”
Een seizoen vol lessen
Terugkijkend op haar eerste jaar bij MBCA overheerst vooral één gevoel: ontwikkeling. Het seizoen kende moeilijke momenten, maar juist die momenten bleken uiteindelijk de grootste leerschool. Binnen het team vond Jhevanee een omgeving waarin zij werd uitgedaagd, gesteund en geholpen om beter te worden. “Dit seizoen was heel leerzaam. In het begin vond ik het eigenlijk best moeilijk. Langzamerhand werd het steeds makkelijker. Ik heb leuke coaches ontmoet en veel van hen geleerd. Ze hebben me gepusht om beter te worden. Mijn teamgenoten deden dat ook. Vooral toen ik in het begin fouten maakte en daar gestrest van werd, hebben zij me geholpen.”
Die steun bleek van grote waarde. Niet alleen op basketbal technisch vlak, maar ook mentaal maakte zij belangrijke stappen. Waar spanning haar aanvankelijk regelmatig in de weg zat, leerde zij gaandeweg om situaties beter te relativeren en zichzelf meer vertrouwen te geven. Juist dat proces maakte haar eerste seizoen op landelijk niveau zo waardevol.
De invloed van haar coaches
Binnen haar ontwikkeling speelden de coaches een belangrijke rol. Naast hoofdcoach Timothy Davids noemt Jhevanee vooral assistent-coach Yueliza Figuereo Gonzalez als iemand die een blijvende indruk heeft achtergelaten. Voor veel jonge sporters kan één persoon het verschil maken tussen twijfelen en doorzetten. Voor Jhevanee bleek Yueliza zo iemand te zijn. “Het is eigenlijk echt heel leuk om door haar gecoacht te worden. Zij is een heel motiverend persoon en daardoor wil ik doorgaan. In het begin dacht ik soms: misschien wil ik toch niet verder. Door haar ben ik juist gemotiveerd geraakt om door te zetten. Ze motiveert ons altijd om verder te gaan en het beste uit onszelf te halen.”
Die woorden zeggen veel over de impact die een coach kan hebben op de ontwikkeling van een jonge speler. Soms gaat groei immers niet alleen over techniek of tactiek, maar vooral over vertrouwen. Elk seizoen kent een wedstrijd die spelers zich nog jarenlang herinneren. Voor Jhevanee was dat de ontmoeting met Celeritas Donar. De inzet was groot en de druk voelbaar. Juist in zo'n situatie ontdekte zij wat er mogelijk is wanneer zij haar zenuwen weet los te laten. “Wat me vooral is bijgebleven, is dat ik tijdens die wedstrijd dacht: nu moet ik goed spelen. Als je zo'n wedstrijd verliest, dan zit je er eigenlijk uit en is het seizoen voorbij. Op dat moment besloot ik dat ik moest stoppen met stressen en gewoon vrij moest gaan spelen. Toen lukte het ook. De coaches zagen dat ook en daar werd ik heel blij van.”
Het was een belangrijk moment in haar ontwikkeling. Niet alleen vanwege de wedstrijd zelf, maar vooral omdat zij daar leerde dat vertrouwen vaak het verschil maakt tussen twijfelen en presteren. MBCA bereikte uiteindelijk de Final 8, een prestatie waar het team met trots op kan terugkijken. Na een zevende plaats in het reguliere seizoen wist de ploeg zich alsnog tussen de beste teams van Nederland te scharen.
Van verdediger naar complete speelster
Wanneer Jhevanee haar eigen spel beschrijft, noemt zij zichzelf van nature een speelster die graag verdedigt. Toch heeft juist haar aanvallende ontwikkeling dit seizoen een grote vlucht genomen. De coaches daagden haar uit om vaker initiatief te nemen, agressiever richting de basket te spelen en meer verantwoordelijkheid te nemen in de aanval. “Als verdedigende speler voelde ik me altijd al redelijk comfortabel. Sinds ik bij MBCA speel, zeggen de coaches juist dat ik meer moet aanvallen. Daar ben ik beter in geworden. Ik weet nu beter hoe ik kansen moet creëren en hoe ik meer pogingen kan ondernemen om te scoren. Niet per se qua schot, want daarin was ik al redelijk. Het grootste verschil zit in mijn drives naar de basket en mijn lay-ups. Daar ben ik veel beter in geworden.”
Het zijn precies die details die laten zien hoeveel vooruitgang zij heeft geboekt. Een speler die zichzelf durft uit te dagen buiten haar comfortzone, zet vaak de grootste stappen. Hoewel haar eerste jaar op landelijk niveau nog maar net achter haar ligt, kijkt Jhevanee alweer vooruit naar wat komen gaat. Ook volgend seizoen komt zij uit voor MBCA onder 18. Daarnaast hoopt zij minuten te kunnen maken in een mogelijk nieuw onder 21-team. “Ik speel volgend seizoen nog steeds in onder 18. Hopelijk mag ik ook in onder 21 spelen als dat team er komt.”
De ambities zijn duidelijk. Waar het eerste seizoen vooral draaide om wennen, leren en groeien, mag de lat volgend jaar een stukje hoger liggen. Op de vraag wat zij met MBCA wil bereiken, hoeft Jhevanee dan ook niet lang na te denken. “Sowieso deze keer de finale halen!”
Het is een antwoord dat perfect past bij haar ontwikkeling van het afgelopen seizoen. De onzekerheid van haar eerste wedstrijden heeft plaatsgemaakt voor ambitie en vertrouwen. De speelster die maanden geleden nog worstelde met zenuwen, weet inmiddels dat zij thuishoort op dit niveau. Voor Jhevanee Ampomah voelt dit seizoen dan ook niet als een eindpunt, maar als het begin van iets veel groters. Met haar werklust, leergierigheid en groeiende zelfvertrouwen lijkt haar basketbalreis nog lang niet ten einde. Bij MBCA Amstelveen heeft zij een omgeving gevonden waarin zij zich kan blijven ontwikkelen. De eerste grote stappen zijn gezet. De volgende uitdaging wacht alweer.
Reactie plaatsen
Reacties