Voor Sterre Hartland begon basketbal op het schoolplein. Daar werd gebasketbald met vriendinnen, zonder grote verwachtingen, maar wel met veel plezier. Dat plezier groeide uit tot een passie die inmiddels al acht jaar een belangrijk onderdeel van haar leven vormt. De speelster van Dozy Den Helder onder 16-2 kijkt met bijzondere gevoelens terug op haar eerste stappen binnen de vereniging. De club werd al snel meer dan alleen een plek om te trainen en wedstrijden te spelen, namelijk een omgeving waarin vriendschappen werden versterkt, herinneringen werden gemaakt en persoonlijke ontwikkeling centraal stond. “Ik had heel veel vriendinnen op de basisschool die basketbalden. Op het schoolplein gingen we ook vaak basketballen en dat vond ik eigenlijk meteen heel leuk. Daarna ben ik een keer mee gaan trainen en vanaf dat moment ben ik eigenlijk nooit meer gestopt.”

Veel van die vriendschappen bestaan nog altijd. Dat maakt de band met de club extra bijzonder. Samen opgroeien binnen dezelfde vereniging zorgt voor een vertrouwd gevoel dat niet vanzelfsprekend is. “Liv Baars speelt nog steeds, net als de zussen Jenna en Indy van den Broek. We kennen elkaar al heel lang en dat maakt het natuurlijk extra leuk.”

Een club die voelt als thuis

Na acht jaar bij dezelfde vereniging kent Sterre de club van binnen en van buiten. In al die jaren veranderden teams, trainers en tegenstanders, maar het gevoel blijft hetzelfde: het plezier om onderdeel te zijn van Dozy Den Helder. De gezelligheid binnen de vereniging speelt daarin een grote rol, ook buiten de trainingen en wedstrijden. Samen wedstrijden kijken, elkaar aanmoedigen en successen vieren vormen voor haar een belangrijk onderdeel van het basketballeven. “Het is altijd heel leuk geweest bij Den Helder. Het is gezellig en je leert de meiden heel goed kennen. Daardoor is het ook leuk om naar de club te gaan en samen wedstrijden te kijken. Je bent echt met elkaar bezig.”

In de eerste jaren waren er bovendien trainers die een blijvende indruk achterlieten. Mensen die niet alleen werkten aan technische vaardigheden, maar ook aan zelfvertrouwen. “Vooral Marion Velzeboer heeft mij aan het begin veel geleerd. Zij heeft me geholpen om de bal beter onder controle te krijgen en gaf me veel zelfvertrouwen. Later heb ik in de onder 12 ook veel geleerd van Leonie Plagmeijer.”

Dat vertrouwen bleek van grote waarde tijdens de eerste wedstrijden. Waar spanning vaak de boventoon voert bij jonge sporters, ontdekte Sterre al snel waarom zij zo graag op het veld stond. “Ik vond het heel spannend toen ik mijn eerste wedstrijden speelde. Dat weet ik nog goed. Toch vond ik het eigenlijk meteen heel leuk. Na die eerste wedstrijden wist ik al dat ik dit heel graag wilde blijven doen.”

Groeien door uitdaging

Wie zich wil ontwikkelen als sporter heeft tegenstand nodig. Dat merkte Sterre ook al vroeg. Sommige tegenstanders maakten indruk door hun niveau, andere door de spanning van de wedstrijden. “Vooral JBC vond ik altijd een lastige tegenstander. Die wedstrijden waren vaak spannend, omdat de teams behoorlijk aan elkaar gewaagd waren.”

De stap naar de onder 14 betekende een nieuwe uitdaging. Het niveau ging omhoog, de weerstand werd groter en daarmee groeide ook het plezier in het spel. “In mijn eerste jaar onder 14 hadden we Bert en Marco als trainers. Dat was meteen heel leuk. Het niveau lag hoger en daardoor moest je meer je best doen. Juist daardoor werd het ook leuker.”

Dat seizoen kreeg uiteindelijk een gouden randje. De ploeg wist kampioen te worden en beleefde daarmee een moment dat voor altijd onderdeel zal blijven van haar sportieve herinneringen. “Dat eerste jaar in de onder 14 zijn we kampioen geworden. Dat was echt heel leuk. Sommige wedstrijden waren spannend en andere wonnen we ruim, dus het was heel verschillend. Uiteindelijk voelde het heel bijzonder, want dan krijg je eigenlijk waarvoor je het de hele tijd doet.”

Karakter tonen in moeilijke momenten

Niet ieder seizoen verloopt zoals gehoopt. Juist in periodes waarin het minder gaat, wordt zichtbaar hoe iemand werkelijk in elkaar zit. Voor Sterre heerst er over het afgelopen seizoen vastberadenheid. Ze spreekt open over de uitdagingen die ze tegenkomt en over de twijfels die soms ontstaan wanneer dingen niet meer vanzelf gaan. Die eerlijkheid zegt veel over haar karakter. “Het team is heel gezellig en heel leuk. In de wedstrijden heb ik dit seizoen alleen iets minder mijn seizoen gehad, maar ik blijf wel heel hard werken zodat het volgend seizoen weer beter gaat. Ik denk dat ik weer wat meer zelfvertrouwen moet krijgen, want dan ben ik zekerder van wat ik doe en speel ik met minder twijfel. Vorig seizoen ging het eigenlijk best goed. Wanneer dingen die toen wel lukten nu ineens niet lukken, ga je daar toch over nadenken.”

Dat kan absoluut. Ontwikkeling betekent niet altijd een rechte lijn. Juist sporters die blijven werken wanneer het tegenzit, leggen vaak de basis voor hun grootste stappen vooruit.

De kracht van verdedigen

Elke speler heeft eigenschappen waarmee hij of zij zich onderscheidt. Bij Sterre ligt die kracht in de verdediging. “Dat is mijn sterkste punt.” Die instelling past bij haar karakter: hard werken, verantwoordelijkheid nemen en alles geven voor het team. Het zijn kwaliteiten die graag worden teruggezien. Over terugzien gesproken: een uitslag vertelt niet altijd het hele verhaal. Dat gold zeker voor de wedstrijd tegen MBCA, een duel dat Sterre zich nog goed herinnert. Waar de eerste ontmoeting met liefst 40 punten verschil verloren ging, wist Dozy Den Helder enkele weken later een veel sterkere indruk achter te laten. Hoewel ook die wedstrijd verloren ging, voelde het verschil als een overwinning op zichzelf. “De tweede wedstrijd tegen MBCA blijft me wel bij. De eerste keer verloren we met veertig punten verschil. De tweede keer verloren we met 56-58. Dat liet zien hoeveel stappen we in korte tijd hadden gemaakt. Ik denk dat we veel meer samen speelden. We speelden echt als team en daardoor ging het veel beter.”

Inspiratie vanaf de tribune

Naast haar eigen wedstrijden volgt Sterre ook de verrichtingen van de Den Helder Suns op de voet. De successen van het hoogste vrouwenteam vormen al jarenlang een bron van inspiratie voor jonge speelsters binnen de vereniging. Eén speelster steekt daarbij voor haar boven de rest uit. “Het was heel lang Janiek van Veen en dat is eigenlijk nog steeds zo. Zij speelt altijd heel goed en doet heel veel dingen goed. Daar kijk ik wel naar op. Ik ben er ook bij geweest toen de Suns kampioen werden tegen Grasshoppers. Dat was echt mooi om te zien.”

Sterres verhaal draait om plezier, ontwikkeling, teamgevoel en doorzetten. Daarin zit ook haar kracht. Ze beseft dat sport bestaat uit zowel hoogtepunten als periodes waarin je moet blijven geloven in jezelf. Die mentaliteit maakt haar tot een waardevolle kracht binnen Dozy Den Helder, vooral vanwege de manier waarop zij blijft werken aan morgen. Iedere training, iedere wedstrijd en iedere uitdaging vormt een nieuwe stap naar mooie herinneringen.