Basketbal speelt al bijna haar hele leven een belangrijke rol. Niet zo vreemd ook, want binnen de familie Van Beelen draait veel om de sport. Haar oudere zus Lina speelt eveneens bij Grasshoppers en groeide de afgelopen jaren uit tot een van de talenten binnen de jeugdopleiding. Voor Jette begon de liefde voor het spel al toen zij als klein meisje langs de lijn stond. Terwijl Lina haar wedstrijden speelde, keek Jette toe vanaf de tribune. Ze zag het plezier, de spanning en het enthousiasme waarmee haar zus op het veld stond. Lang voordat ze zelf een tenue aantrok, begon daar al haar eigen passie voor basketbal te groeien. “Ik ging altijd mee naar de wedstrijden van Lina. Daardoor vond ik basketbal al heel leuk om naar te kijken. Op een gegeven moment wilde ik het zelf ook gaan doen.”

Die wens bleef niet lang een wens. Op vijfjarige leeftijd sloot ze zich aan bij de beginnersgroep van Grasshoppers. Daar zette ze haar eerste stappen in de sport die inmiddels een belangrijk onderdeel van haar leven is geworden. Wat begon met spelletjes, oefeningen en het leren omgaan met de bal, groeide langzaam uit tot iets veel groters.

Vriendinnen, plezier en de eerste wedstrijden

Zoals bij zoveel jonge sporters begon het avontuur vooral met plezier. In de beginnersgroep leerde Jette basketballen, maar maakte ze ook nieuwe vriendinnen. Het zorgde ervoor dat ze zich vanaf het eerste moment thuis voelde binnen de club. “Eerst zat ik bij de beginnersgroep,” vertelt Jette. “Daarna maakte ik ook allemaal vriendinnen, en dat vond ik heel leuk.”

De trainingen stonden vooral in het teken van techniek en spelenderwijs leren. Toch werd al snel duidelijk dat Jette één onderdeel misschien nog wel leuker vond dan trainen. Waar veel kinderen vooral genoten van het samenspelen, keek Jette uit naar de momenten waarop er echt gespeeld kon worden. De uitdaging, de spanning en het gevoel dat er iets op het spel stond, spraken haar direct aan. Toen ze uiteindelijk de overstap maakte naar het wedstrijdbasketbal, kwam ze opnieuw terecht tussen veel bekende gezichten. Vriendinnen uit de beginnersgroep werden ploeggenoten en dat maakte de overgang gemakkelijk. “Vanaf het begin zaten veel van mijn vriendinnen ook in mijn team. Daardoor voelde het meteen leuk, ondanks dat het wel spannend was.”

Altijd gaan voor de winst

Jette rent achter losse ballen aan, blijft vechten voor iedere kans en speelt met een enthousiasme dat niet te missen is. Binnen haar team staat ze bekend als iemand die graag wil winnen. Die eigenschap was al zichtbaar toen ze nog maar net begonnen was met basketballen. Tijdens de kleine partijtjes aan het einde van de trainingen kwam haar strijdlust al naar boven, omdat ze altijd het beste uit zichzelf wil halen. Dat fanatisme kreeg de afgelopen jaren steeds meer richting. Verschillende trainers hielpen haar groeien, maar vooral onder de begeleiding van Carola Pronk zette ze opnieuw mooie stappen. “Het is heel leuk om training van Carola te krijgen. Ze maakt ons fanatieker, en we leren goed verdedigen en daarna snel aanvallen. Daardoor worden we steeds beter.”

Het zijn die onderdelen van het spel waar Jette van geniet: hard werken voor elkaar, goed verdedigen en vervolgens als team kansen creëren aan de andere kant van het veld.

Kijken, leren en bewonderen

Hoewel ze zelf steeds vaker een belangrijke rol speelt binnen haar team, blijft Jette ook graag kijken naar andere spelers. Binnen Grasshoppers zijn er verschillende speelsters die haar inspireren. Vooral Lotte van Kruistum maakt indruk op haar. “Ik vind Lotte van Kruistum heel leuk om naar te kijken. Ze is heel goed in het pakken van rebounds.”

Het is een opvallend antwoord van een jonge speelster. Jette kijkt naar het werk dat soms minder opvalt: rebounds pakken, hard werken en altijd klaarstaan voor het team. Het zegt veel over hoe zij zelf naar basketbal kijkt. Ook binnen haar eigen familie heeft ze voorbeelden dichtbij huis. Niet alleen haar zus Lina, maar ook haar neef Julian de Jong speelt een belangrijke rol. Als speler van Grasshoppers heren 1 is hij iemand naar wie ze al jarenlang met bewondering kijkt. “Ik heb heel veel wedstrijden van Julian gezien. Hij is super snel en hij kan heel goed schieten.”

Een herinnering die nooit verdwijnt

Van alle wedstrijden die Jette heeft gezien, is er één moment dat er met kop en schouders bovenuit steekt. In 2024 ging ze met haar familie mee naar Almere, waar Lina met haar team streed om het Nederlands kampioenschap. Het werd een dag die diepe indruk maakte; de grote hal, de spanning op de tribunes en uiteindelijk de vreugde na het laatste fluitsignaal. Voor een jong meisje dat zelf gek is op basketbal voelde het alsof ze onderdeel was van iets bijzonders. “Dat was heel leuk. Ik vond het mooi om te zien hoe ze wonnen van de tegenstander. Het was ook op een heel groot veld in Almere. Dat is denk ik toch de kampioenswedstrijd van Lina die ik mij het beste herinner, vooral omdat het een prachtige dag en een prachtig einde van het seizoen was.”

De bewondering voor haar zus klinkt door in vrijwel alles wat ze daarover vertelt. Dat is niet zo vreemd, omdat ze van dichtbij zag wat er mogelijk is wanneer je jarenlang hard werkt voor je sport.

Dromen van de toekomst