Soms ontstaat een passie zonder vooraf te bedenken dat het iets groots zou worden. Voor Raphael Martin begon basketbal op het schoolplein. “Het begon eigenlijk in groep 6 op de basisschool,” vertelt Raphael. “Er was iemand die me steeds vroeg of ik wilde basketballen, maar ik zei telkens nee. Totdat ik een keer toch ja zei en toen merkte ik meteen dat ik het echt heel leuk vond. Vanaf dat moment ging ik eigenlijk elke pauze met hem spelen en werd het steeds leuker.”
Leren vertrouwen op jezelf en anderen
Wat eerst een uitzondering was, werd langzaam een gewoonte. Die gewoonte groeide uit tot een keuze die zijn richting bepaalde. “Ik zat eerst op kickboksen bij Remy Bonjaski, maar doordat ik basketbal steeds leuker ging vinden, vroeg ik aan mijn ouders of ik mocht overstappen. Dat voelde eigenlijk al snel als de juiste keuze.”
Die overstap bracht Raphael naar Almere Pioneers, waar alles ineens serieuzer werd. “De eerste keer hier was best spannend. Ik kende eigenlijk bijna niemand, alleen één persoon. Gelukkig hielpen anderen me wel, vooral tijdens de selectietrainingen, zodat ik een beetje wist wat ik moest doen.”
Die eerste onzekerheid verdwijnt niet vanzelf. Die groeit langzaam weg door ervaringen, door mensen en door het gevoel dat je ergens bij hoort. “Ik kreeg ook goede begeleiding van coaches, zoals Kevin van der Peet en Darryll Maartens. Zij hebben me echt geholpen om beter te worden en om te begrijpen wat ik moest doen in het spel. Mijn eerste seizoen vond ik spannend, maar ik merkte wel dat het eigenlijk beter ging dan ik had verwacht. Ik had niet gedacht dat ik het zo goed zou doen, dus dat gaf wel vertrouwen. Ook het team voelde meteen goed en ik maakte snel vrienden.”
Dat vertrouwen groeit door training, maar ook door momenten waarop je voelt dat je ertoe doet.
Het moment dat alles samenkomt
Binnen elk traject zit een moment dat eruit springt, omdat dan alles samenkomt. “In onder 12 was er een moment dat de coach mij het vertrouwen gaf voor het winnende schot. Ik stond eigenlijk best ver weg, achter de middellijn. Iemand passte de bal naar mij en ik twijfelde niet, ik schoot gewoon. En toen ging hij erin. Dat is echt een moment dat ik nooit meer ga vergeten.”
Het is niet alleen het schot. Het is het vertrouwen dat eraan voorafgaat en de overtuiging die je op dat moment voelt.
Van scoren naar het spel begrijpen
Waar het spel eerst draaide om punten en acties, is zijn blik nu veranderd. “Dit seizoen gaat het goed. Ik scoor misschien minder dan eerst, maar dat vind ik niet zo belangrijk meer. Ik probeer vooral goed te verdedigen en mijn team te helpen op andere manieren.”
Daarin zit zijn groei: begrijpen dat basketbal meer is dan alleen scoren. “We spelen soms nog niet altijd goed in de verdediging en daardoor maken tegenstanders meer punten. Ook zijn de tegenstanders dit jaar sterker dan vorig seizoen, dus dat maakt het lastiger. Als we blijven spelen zoals we nu doen en blijven verbeteren, denk ik dat we nog wel hoger kunnen eindigen. Misschien zelfs tweede.”
Misschien zelfs tweede, dat zou kunnen. Raphael kan voor zichzelf meer dan alleen een tweede plaats behalen. Met zijn drive, begrip en inzicht is alles voor hem mogelijk!
Reactie plaatsen
Reacties