Jason groeide op met basketbal in zijn leven. Van de eerste dribbels in Zandvoort ging hij via Triple ThreaT door naar het Spaanse Murcia. Wat begon op jonge leeftijd, ontwikkelde zich tot een verhaal van ambitie, groei en het najagen van een droom die steeds concreter wordt.

De eerste keer in Zandvoort

Bij The Lions Zandvoort begon het allemaal. Niet in een team met leeftijdsgenoten, maar tussen oudere spelers, waar hij als jonge jongen zijn weg moest vinden. Het verschil in leeftijd en niveau was groot, maar juist daar ontstond de eerste echte motivatie. “Ik weet nog dat ik de allerjongste was,” herinnert Jason zich. “Er was een onder 14-training en ik was misschien acht. Ze hadden geen jongere teams, dus ik stond vaak alleen met een coach op een andere basket. Aan het eind mocht ik wel meedoen, maar dat ging natuurlijk niet heel goed. Toen wist ik wel meteen: ik wil net zo goed worden als deze jongens.”

Die eerste ervaringen vormden het begin van zijn mentaliteit, namelijk er middenin stappen en ervan leren.

De stap der ontwikkeling

De ontwikkeling bleef niet onopgemerkt. Onder begeleiding van coach Robert ten Pierik kwam het besef dat Jason toe was aan een volgende stap. Die stap bracht hem naar Triple ThreaT, waar talentontwikkeling centraal staat. “Hij zei tegen mij dat ik beter naar Triple ThreaT kon gaan, omdat ik hier eigenlijk al te goed werd. Ik trainde zelf ook al veel extra, dus ik wilde echt beter worden. Daar kon ik mij verder ontwikkelen, en vanaf dat moment begon ik echt stappen te maken.”

Die overgang betekende niet alleen een hoger niveau, maar ook een nieuwe omgeving waarin hij zichzelf opnieuw moest bewijzen. In het begin ging dat gepaard met spanning. “In het begin vond ik het echt spannend, want het niveau ligt gewoon veel hoger. Na een tijdje werd het normaal en kon ik meekomen. Vooral in het tweede jaar begon ik echt mijn spel te vinden en stappen te maken.”

Groeien door vertrouwen en coaching

Binnen Triple ThreaT kreeg Jason te maken met coaches die hem verder hielpen in zijn ontwikkeling. Niet alleen technisch, maar ook mentaal. “Xavier van Lierop heeft me echt geholpen met tips waar ik iets aan had. Dominique Schemmekes bleef me altijd pushen om harder te werken en meer uit mezelf te halen. Dat heeft me echt beter gemaakt.”

Het harde werken begon te lonen. Het team draaide sterk, en Jason groeide zichtbaar in zijn rol. “Je zag jezelf groeien van het begin tot het einde van het seizoen. We hadden ook echt een goed team. Dat je dan met topclubs mee kan doen en de play-offs haalt, dat is gewoon geweldig.”

Jard Schuit van All Day Atletics is ook erg belangrijk voor Jason. Jason heeft met hem altijd extra getraind en wanneer Jason nu in Nederland is, gaat hij daar ook trainen.  Ze hebben erg veel contact.

Spelen voor het Nederlands jeugdteam

De ontwikkeling bleef niet beperkt tot clubniveau. Jason kreeg de kans om uit te komen voor het onder 16 team van de Orange Lions, een moment dat voor veel jonge spelers als een hoogtepunt voelt. Voor hem betekende het ook een kans om zich opnieuw te laten zien. “In de onder 15 speelde ik nauwelijks. Bij onder 16 kon ik mezelf laten zien en bewijzen dat ik dit niveau aankan. Daar was ik echt trots op.”

De eerste wedstrijd bracht meteen een belangrijk moment met zich mee. “Ik vond het super spannend, want ik wist niet hoeveel ik zou spelen. Toen ik eenmaal op het veld stond, dacht ik alleen maar: ik moet mezelf laten zien. Uiteindelijk scoorde ik elf punten en vanaf dat moment kreeg ik vertrouwen.”

Dat vertrouwen groeide gedurende het toernooi en gaf hem het gevoel dat hij thuishoorde op dat niveau.

Het Spaanse avontuur