Er zit iets magisch in de manier waarop Anne de Boer naar het leven kijkt. Een idee kan bij haar uitgroeien tot een creatie, een ontmoeting tot een verbinding en een droom tot iets waarvoor ze uiteindelijk zelf de eerste stap zet. Haar nieuwsgierigheid bracht haar de wereld over, haar creativiteit vond door de jaren heen steeds nieuwe vormen en haar liefde voor mensen is terug te vinden in de ruimtes die ze creëert om anderen dichter bij zichzelf en elkaar te brengen. Muziek, festivals, reizen, breathwork, humor, kunst, retreats en de magie die zij in het leven ontdekt, komen bij haar samen zonder dat Anne zich ooit tot één daarvan laat beperken. Ze noemt zichzelf niet voor niets een creatieve octopus. Die veelzijdigheid is verbonden met een keuze die ze eigenlijk al jong maakte. Anne begreep weinig van het idee dat ze als tiener moest bepalen welke richting de rest van haar leven zou krijgen. Ze hoorde volwassenen over hun werk praten en vroeg zich af waarom een loopbaan iets zou moeten worden waarin plezier langzaam naar de achtergrond verdween. Haar eigen weg mocht anders lopen. “Als klein meisje begreep ik niet waarom we met z'n allen akkoord zijn gegaan met een systeem dat voor niemand lijkt te werken,” vertelt Anne. “Je groeit op, gaat naar school en vervolgens moet je iets kiezen wat je voor de rest van je leven zou moeten gaan doen. Ik hoorde ondertussen veel volwassenen klagen over hun werk. Toen dacht ik: dat ga ik dus even niet doen. Ik wil kijken of het anders kan en of ik mijn werk kan maken van de dingen die ik leuk en interessant vind.” Foto: Daniela Balta

De creatieve octopus vindt haar eerste richting

Een oriëntatiejaar aan de UvA en HvA gaf Anne de vrijheid om verschillende mogelijkheden te onderzoeken. Mode trok haar vanwege haar liefde voor tekenen en ontwerpen, terwijl ook media en entertainment haar interesse wekten. Tijdens een van de lessen moesten de studenten schilderen waar zij op dat moment in hun zoektocht stonden. Een kunstenares bekeek Annes abstracte werk en zag daarin onverwacht een richting: muziekmanagement. Dat ene moment sloot aan bij iets wat al veel langer in haar leefde. Muziek is een van de grote liefdes in Annes leven. Festivals fascineerden haar en bij de gedachte dat ze haar creativiteit daarmee kon verbinden, voelde ze direct enthousiasme. Ze ging Kunst en Economie studeren aan de HKU in Utrecht, met Music Management als richting. Na haar studie koos ze vervolgens bewust eerst voor een andere droom die al jaren aan haar trok: reizen. “Ik wilde heel graag de wereld in. Ik was bang dat ik, wanneer ik meteen een ontzettend leuke baan in de muziekindustrie zou vinden, uiteindelijk dat carrièrepad zou volgen en niet meer zou gaan reizen. Daar heb ik bewust niet voor gekozen. Ik ben ongeveer anderhalf jaar weggegaan, eerst naar Australië en daarna naar Azië. Ik heb daar echt de tijd van mijn leven gehad. Alles voelde alsof het in flow was.”

Bij haar terugkeer koos Anne opnieuw voor haar eigen route. Ze begon als freelancer en raakte betrokken bij creatieve programmering voor festivals en evenementen. Met Vitamine Blij hielp ze mee aan een wereld waarin interactieve performances, bijzondere acts en creatieve beleving steeds nadrukkelijker een plaats kregen. Haar ideeën bleven ondertussen verder stromen. Caleidoscopen die ze tijdens haar reizen had ontdekt, wilde ze delen met anderen. Glow-in-the-dark-sieraden werden kleine flesjes en bolletjes gevuld met wat Anne liefdevol sterrenstof noemde. Bij sociaal ondernemerschap SOON verdiepte ze zich daarnaast in duurzaamheid, innovatie en ondernemerschap. Het paste allemaal bij een prachtige vrouw die weinig behoefte voelde om haar leven binnen één afgebakend vakje te plaatsen. “Mensen vroegen mij regelmatig wanneer ik eens een echte baan zou krijgen. Dan dacht ik: wat bedoel je met een echte baan? Ik kon mijn huis betalen en deed allemaal dingen die ik ontzettend leuk vond. Creatieve programmering bestond destijds op festivals nog nauwelijks zoals wij ermee bezig waren. In het begin was er vaak niet eens budget voor. We hebben dus echt meegeholpen om daar ruimte voor te creëren.”

Een gouden connectie die haar wereld verder opende

De wereld bleef Anne trekken. Een van de bijzonderste rode draden in haar reizen ontstond in Australië, toen ze voor het eerst een totale zonsverduistering meemaakte. Het natuurverschijnsel maakte zoveel indruk dat ze besloot meer eclipsen op te zoeken. Indonesië volgde, later Oregon en inmiddels heeft ze opnieuw een totale eclips in Spanje ervaren. Zelfs op haar lichaam draagt ze de herinnering eraan mee in de vorm van een tatoeage. Voor Anne gaat de schoonheid daarvan verder dan het beeld van de maan die voor de zon schuift. Ze ervaart hoe de temperatuur verandert, hoe vogels reageren op het verdwijnende licht en hoe een grote groep mensen langzaam in dezelfde verwondering terechtkomt. Ceremonies en rituelen vanuit lokale tradities maakten verschillende ervaringen nog intenser. “De energie wordt heel compact en dat voel je echt in je lichaam. Op het moment van de totale eclips zie je die gouden cirkel in de lucht en ontstaat er complete stilte. De vogels zijn stil, de natuur is stil en alles krijgt een heel bijzondere kleur. Je staat daar met zoveel mensen die allemaal op hetzelfde moment hetzelfde meemaken. Ik voel dan ontzettend veel liefde, emotie en ontroering. Zodra de eerste zonnestralen weer tevoorschijn komen en het licht langzaam terugkeert, begint iedereen te juichen, elkaar te omhelzen en te huilen. Het is echt van een ander niveau.”

Die verbinding werd tijdens haar meest recente eclips opnieuw tastbaar. Op het festival Sol Obscura kwamen verschillende communities samen die aanvankelijk vooral vanuit hun eigen groep leken te bewegen. Na de eclips voelde Anne die onderlinge scheiding veel minder. Dat raakt aan iets wat al veel langer in haar karakter zit: ze houdt ervan om werelden bij elkaar te brengen. Zelfs op haar eigen verjaardagen bracht ze vroeger verschillende vriendengroepen bewust samen, nieuwsgierig naar de vriendschappen en relaties die daaruit konden ontstaan. Verbinding was al aanwezig in haar leven voordat ze wist dat ze er ooit een belangrijk deel van haar werk van zou maken.

Reizen die haar het beste bij zijn gebleven

Gaandeweg veranderde ook de betekenis van reizen. Anne bleef landen en culturen ontdekken, terwijl de beweging naar binnen steeds belangrijker werd. Yoga, meditatie, stilte, breathwork, lichaamswerk, retreats en verschillende spirituele tradities brachten haar in aanraking met nieuwe manieren om naar zichzelf en het leven te kijken. In de jaren die volgden verdiepte ze zich via opleidingen en trainingen verder in onder andere Conscious Connected Breathwork, integratieve therapie, pranayama, meditatie en lichaamsgericht werk. De festivalwereld waarin ze jarenlang haar creativiteit kwijt kon, kreeg daardoor een andere plaats. Haar behoefte aan alcohol en andere middelen verdween steeds verder. Er ontstond ruimte voor een leven waarin ze ervaringen die haar zelf veel hadden gebracht, wilde doorgeven. Na de eclips van Oregon in 2017 beleefde ze bovendien een ervaring die haar kijk op wat mogelijk is sterk verruimde. “Na die eclips heeft zich bij mij heel veel geopend. Ik had ervaringen waarvan altijd werd gezegd dat ze niet konden bestaan. Mijn gedachte werd daardoor: als dit mogelijk is, wat kan er dan nog meer wat mensen onmogelijk noemen? Dat heeft voor mij een heel pad van exploratie geopend. De eclips heeft mij daarin echt geopend.”

Dat onderzoekende zit diep in Anne. Ze wil ontdekken, voelen, proberen en leren. De levenswijsheid van haar oma, ‘Het leven is proeven en proberen’, lijkt daardoor bijna gemaakt voor de manier waarop haar leven zich heeft ontwikkeld. Een droom blijft bij Anne bovendien zelden alleen een gedachte. Rond 2019 ontstond bijvoorbeeld het verlangen om een herbal elixir bar te creëren: een alcoholvrije ontmoetingsplek met functionele dranken waar verbinding, inspiratie en ontwikkeling samen konden komen. Corona veranderde de mogelijkheden, waarna Anne bleef zoeken naar vormen waarin ze haar kennis en creativiteit kon delen. Ze organiseerde vrouwenretreats, ontwikkelde sieraden en verdiepte zich verder in therapeutisch en transformerend werk. Zelfs de elixirbar kwam uiteindelijk twee keer tot leven op kleinere festivals. Het werd misschien een andere uitvoering dan ze aanvankelijk voor zich zag, alleen zit daarin iets van haar karakter. Anne probeert. Ze creëert. Ze ontdekt onderweg wat een idee nodig heeft. “Bijna alles wat ik graag wil doen, probeer ik uiteindelijk te realiseren. Die Elixir Bar heb ik ondanks corona toch twee keer op festivalletjes neergezet. Ik heb flessen laten maken met labels en de bar echt uitgerold. Het is uiteindelijk niet groot geworden, maar tegelijkertijd is het wel gebeurd. Op die manier is het ergens niet gelukt en ergens juist wel.”

Haar nieuwsgierigheid heeft inmiddels opnieuw een muzikale droom naar voren gebracht. Anne wil al ongeveer twintig jaar leren draaien als DJ. De apparatuur staat er, muziek is gedownload en vrienden die hetzelfde willen leren, zijn aangehaakt. Zodra ze met haar eigen playlists begon te oefenen, voelde ze opnieuw waarom muziek zo'n wezenlijk onderdeel van haar is. “Tijd, ruimte, oefenen en moed zijn dingen die ik daarvoor nodig heb. Ik kan soms een drempel voelen bij alle techniek en knopjes, terwijl ik tegelijkertijd ook mijn eigen website heb gebouwd en weet dat ik zulke dingen kan leren. Ik heb nu vrienden gevraagd die het ook willen leren, zodat we het samen kunnen doen. Toen ik vervolgens met mijn eigen muziek ging oefenen, voelde ik meteen veel meer enthousiasme. Het is dus eigenlijk al aan het gebeuren.”

Heel veelzeggend dit; een bijzonder prachtige uitstraling. Foto: Capture my Spirit

Acht tentakels en een hart dat wil creëren

Wie Anne vraagt haar creatieve octopus uit te tekenen, krijgt vanzelf een beeld van haar veelzijdigheid. Ze schildert, maakt sieraden en kleding, organiseert, reist en bedenkt plekken waarin mensen elkaar kunnen ontmoeten. Humor verdient een eigen tentakel. Transformatie eveneens. Muziek blijft overal tussendoor stromen. Een van haar favoriete vormen is de meest ontwapenende: Anne geeft lachworkshops. Daar mag de ernst die volwassenen gedurende hun leven verzamelen even verdwijnen. Een lach kan eveneens ruimte maken. “Ik hou ervan om dingen te organiseren en plekken te creëren waar mensen kunnen verbinden, leren en groeien. Dat deed ik vroeger eigenlijk ook al. Verbinding hoort daar voor mij helemaal bij. Transformatie en zelfs transmutatie interesseren me enorm, omdat het gaat over dichter bij jezelf komen. Humor is ook heel belangrijk voor me. Ik geef lachworkshops en dat is echt een van mijn favoriete dingen om te organiseren.”

Die liefde voor transformatie krijgt bij Anne iets hoopvols. Vrijheid ontstaat voor haar wanneer oude ballast minder ruimte inneemt en er iets eigens tevoorschijn mag komen. “Dat proces vind ik magisch. Je kunt iets doen waardoor je opeens merkt dat je je dus ook heel anders kunt voelen. Dan besef je hoeveel bagage je misschien al die tijd hebt meegedragen. Die bevrijding van oude pijn en zwaarte, waardoor je het niet allemaal meer bij je hoeft te dragen, vind ik ontzettend bijzonder.”

Tickle the Stars

Zelfs de naam Tickle the Stars draagt een stukje van haar creatieve geschiedenis. In haar festivaljaren maakte Anne glow-in-the-dark-sieraden met kleine glazen flesjes en bolletjes. De lichtgevende inhoud noemde ze sterrenstof en ze gaf haar creaties graag een eigen verhaal mee. Vanuit die speelse wereld ontstond uiteindelijk Tickle the Stars. De naam lijkt jaren later haast nog beter bij haar te passen. Anne zoekt verwondering op, reist letterlijk naar de andere kant van de wereld om een gouden cirkel aan de hemel te zien en blijft ruimte houden voor dromen waarvan de uiteindelijke vorm nog onbekend is. Haar eigen sterrenstof zit ondertussen ook in de manier waarop ze anderen ontmoet. Daar heeft haar werk met Divinnerty een natuurlijke plaats in gekregen. Breathwork, ceremonies, retreats en workshops zijn vormen waarin haar jarenlange zoektocht, opleidingen en ervaringen samenkomen. Haar creatieve achtergrond verdwijnt daarin nergens. Muziek, sfeer, stem, beweging, ritueel, humor en aandacht voor de omgeving kunnen allemaal onderdeel worden van een ervaring. De festivalmaker die ooit bijzondere werelden voor bezoekers creëerde, gebruikt haar talent tegenwoordig ook om ruimtes te maken waarin mensen zichzelf kunnen ontmoeten. Onder alle creativiteit ligt iets wat voor Anne essentieel is: veiligheid. Mensen die haar sessies hebben gevolgd, beschrijven haar warmte, haar stem en haar aandacht voor de sfeer die zij creëert. Voor Anne vormt veiligheid de basis waarop vertrouwen kan groeien en iemand meer ruimte kan ervaren om te voelen. Haar begrip daarvan is nauw verbonden met haar eigen ontwikkeling. Ze omschrijft de afgelopen jaren als een soort landingsreis in haar lichaam. Het bijzondere daarvan is volgens haar dat iemand pas werkelijk verschil kan herkennen zodra er een nieuwe ervaring tegenover komt te staan. “Veiligheid is voor mij het allerbelangrijkste, omdat de wereld zo vaak onveilig kan voelen. Wanneer een relatie veilig is, ontstaat er meer ruimte en expansie. Er komt vertrouwen en dat kan ook weer een spiegel naar jezelf worden. Mijn eigen ontwikkeling heeft daar veel mee te maken. Ik wist lange tijd niet dat ik niet volledig in mijn lichaam aanwezig was, want als je iets vanaf je jeugd nooit anders hebt ervaren, weet je ook niet hoe het andere voelt. De afgelopen jaren zijn voor mij daarom echt een soort landingsjourney geweest.”

Hier komt veel van Annes liefde samen. Haar eigen leven laat immers zien hoeveel schoonheid er kan ontstaan wanneer nieuwsgierigheid ruimte krijgt. Ze creëert liever omstandigheden waarin iemand zelf kan ontdekken wat er vanbinnen aanwezig is.

De glans van Anne

Anne is nog altijd onderweg. Dat past in alle opzichten bij haar. De vrouw die ooit weigerde te geloven dat ze op jonge leeftijd één richting voor de rest van haar leven moest kiezen, heeft inmiddels een bestaan opgebouwd waarin vele werelden naast elkaar mogen bestaan. De kunstenares, reiziger, organisator, muziekliefhebber, ondernemer, facilitator, lachliefhebber, dromer en onderzoeker hoeven elkaar nergens te verdringen. Haar kracht zit voor een belangrijk deel in die vrijheid. Ze durft opnieuw te kijken, opnieuw te creëren en een droom na jaren alsnog van de plank te halen. Tegelijkertijd zoekt ze steeds naar verbinding. Tussen mensen, tussen lichaam en gevoel, tussen creativiteit en ontwikkeling en tussen wie iemand jarenlang dacht te moeten zijn en wie daaronder tevoorschijn kan komen. Dat is uiteindelijk haar eigen vorm van sterrenstof. Haar glans hoeft nergens hard te schijnen om zichtbaar te worden. Ze zit in haar nieuwsgierigheid, haar speelsheid, haar moed om te blijven ontdekken en de warmte waarmee ze anderen ruimte wil geven. Ze zit in een lachworkshop, in muziek die haar volledig meesleept, in vrienden die bij elkaar worden gebracht, in de stilte onder een verduisterde zon en in de veiligheid waarin iemand een stukje dichter bij zichzelf kan landen. Anne blijft ondertussen zelf eveneens landen, leren, dromen en creëren. Daarin blijft haar leven open. “Als je je hele leven op een bepaalde manier hebt gevoeld, weet je niet hoe het is om iets anders te ervaren. Iedere keer wanneer ik weer meer in mijn lichaam zak, voel ik opnieuw verschil. Ik weet niet op hoeveel procent ik inmiddels zit, bij wijze van spreken. Ik merk wel steeds opnieuw dat er nog meer te ontdekken valt.”

Die ontdekkingstocht hoeft nergens een eindpunt te krijgen. Bij Anne lijkt het leven veel mooier wanneer er altijd nog een tentakel vrij blijft voor een nieuwe creatie, een onverwachte ontmoeting, een volgende reis of een droom die eindelijk muziek krijgt. Haar liefde voor het leven krijgt zo telkens een andere vorm, terwijl de kern herkenbaar blijft: verbinden, creëren, voelen en vanuit haar eigen glans ruimte maken waarin ook een ander mag schitteren.