Ze was ongeveer elf jaar toen er een kindje een weekend bij haar moeder verbleef. Het kindje had een waterhoofd, was blind en doof en zou volgens de verwachtingen geen lang leven hebben. Verschillende mensen probeerden het tot rust te brengen. Zodra het kindje bij Caroline kwam, ontstond er rust. Jaren later kwam die herinnering terug tijdens haar eigen ontwikkeling. Inmiddels begeleidt Caroline als intimiteits- en relatiecoach mensen die dichter bij zichzelf, hun gevoel en elkaar willen komen. Veiligheid, verbinding, sensitiviteit en liefde vormen belangrijke elementen binnen haar werk. Toch begon die kracht lang voordat er een praktijk bestond, lang voordat haar onderneming Leef vanuit je Hart haar huidige vorm kreeg en zelfs lang voordat Caroline zelf volledig begreep wat haar gevoeligheid haar kon brengen.

Meer dan één betekenis

Iets doen vanuit haar passie en nieuwsgierigheid naar mensen om meer liefde in de wereld te brengen. Die liefde kreeg door de jaren heen steeds meer betekenis. Caroline groeide zelf op in een gezin waarin sensitiviteit aanwezig was. Als kind voelde Caroline veel aan. Later ontdekte ze hoeveel invloed haar behoefte aan veiligheid had gehad op de manier waarop ze naar haar omgeving keek. Tijdens een seminar kwam een inzicht hard bij haar binnen: diep van binnen droeg ze de overtuiging mee dat de wereld geen veilige plek was. Vanaf dat moment begon ze steeds meer lagen af te pellen. Ze kon leren herkennen wanneer ze te veel had opgenomen, ruimte maken voor haar emoties en steeds trouwer worden aan wat ze zelf voelde. “Mijn ouders zijn allebei super sensitief, alleen konden ze daar zelf niet zo goed mee omgaan. Tijdens een seminar kwam een inzicht hard bij haar binnen: diep vanbinnen droeg ze de overtuiging mee dat de wereld geen veilige plek was. Die kwam zo binnen dat ik er niet meer omheen kon en alle lagen ben gaan afpellen. Zeker in mijn werk is mijn sensitiviteit echt mijn kracht geworden. Door steeds trouwer te worden aan jezelf en ook te leren herkennen wanneer je overloopt, verandert er iets.”

Caroline herinnert zich een prachtig weekend waarna haar emoties zich op zondag ineens aandienden. Er hoefde niets opgelost te worden. Het huilen was een ontlading van alles wat ze had gevoeld. De ruimte die ze op dat moment van iemand anders kreeg, bevestigde voor haar hoeveel veiligheid kan betekenen wanneer een emotie simpelweg aanwezig mag zijn. “Daarin helemaal ontvangen worden, was voor mij ook een spiegel vanuit de buitenwereld dat ik die sensitiviteit helemaal had omarmd. Dat is ook wat ik mensen leer: ga maar weer voelen. We worden van jongs af aan geleerd om veel in ons hoofd te zitten en te doen wat er van ons wordt verwacht. We raken daardoor gemakkelijk de verbinding met onszelf kwijt. Wanneer je weer gaat voelen, gaat er een andere wereld voor je open.”

Voelen betekent voor Caroline ook dat kwetsbaarheid bestaansrecht krijgt. Een klein kind dat huilt, roept vaak vanzelf compassie op. Naarmate mensen ouder worden, kunnen emoties ingewikkelder voelen en ontstaat gemakkelijker de neiging om ze te beheersen, verklaren of verbergen. Caroline kent die beweging uit haar eigen leven. “Die veiligheid en kwetsbaarheid brengen juist de verbinding waar we eigenlijk allemaal zo naar hunkeren. Mijn hoofd was vroeger ook mijn vlucht. Ik ging alles onderzoeken en onderbouwen en dan wist ik precies hoe het zat. Echt voelen en emoties toelaten vraagt dat je een enorme innerlijke kracht mag aanboren en aanwezig kunt zijn bij wat er is.”

Die ontwikkeling kwam in haar eigen leven nadrukkelijk naar voren tijdens een periode waarin haar lichaam aangaf dat er iets moest veranderen. Medisch werd gezocht naar verklaringen voor haar klachten, terwijl Caroline tegelijkertijd zelf steeds verder naar binnen ging kijken. Ze stelde zichzelf vragen over authenticiteit, aanpassing en de voortdurende aandacht voor wat er om haar heen gebeurde. “Door naar binnen te gaan, ben ik gaan kijken waar ik niet authentiek was en waar ik niet verbonden was met mezelf. Ik keek naar hoe ik mijn hele omgeving aan het scannen was om veilig te blijven en hoe ik mezelf daarin aanpaste. Die periode heeft me echt geleerd dat ik naar binnen mocht gaan, dat ik hulp mag vragen en dat ik het niet zelf hoef te doen. Ik ontdekte ook dat ik niet op het juiste pad zat in het onderwijs en dat ik hier iets anders te brengen had.”

Herontdekken aanwezig was

Tijdens die zoektocht ontdekte Caroline tegelijkertijd dat een belangrijk deel van wat zij tegenwoordig doet verrassend vertrouwd was. Een vriendin van haar moeder, die Caroline al vanaf haar geboorte kent, herinnerde haar onlangs aan hoe ze als achttienjarige reageerde wanneer anderen volledig in paniek raakten. Waar spanning bij anderen kon oplopen, bleek Caroline geduldig aanwezig te kunnen blijven. De herinnering aan het kindje uit haar jeugd kreeg vanuit dat perspectief eveneens een diepere betekenis. Een deel van haar ontwikkeling bestond uit het herkennen en omarmen van eigenschappen die er al veel langer waren. Daarmee kwam ook een besef dat ze tegenwoordig met een glimlach kan uitspreken: haar werk vraagt haar uiteindelijk vooral om zichzelf te zijn. “Ik besefte op een gegeven moment dat ik gewoon betaald word om mezelf te zijn. Ik ben als coach niet anders dan hoe ik nu ben en in mijn vriendschappen ben ik ook niet anders. Dat is het mooiste cadeau. Het maakt niet uit waar je bent of wat je doet. Ik word betaald voor wie ik ben en voor wat ik breng.”

De regen hoort bij het geheel

Jezelf volledig accepteren betekent voor Caroline dat ze ook naar haar eigen minder fraaie kanten kan kijken en daar inmiddels met humor mee kan omgaan. Binnen haar gezin merkt ze eveneens hoe waardevol het kan zijn wanneer botsingen aanleiding worden om elkaar beter te begrijpen. Ze vertelt lachend dat zij tijdens vakanties geregeld met haar oudste botst. Inmiddels kunnen ze samen kijken naar wat er gebeurt en naar wat ze elkaar spiegelen. Daarin zit voor haar een vorm van zelfacceptatie die verder gaat dan alleen waarderen wat prettig aan jezelf is. “Jezelf accepteren op alle lagen betekent ook beseffen dat ik mens ben en dat ik ook minder leuke kanten heb. Op vakantie clash ik bijvoorbeeld weleens met mijn oudste. Dat is bijna een soort recalibratie moment, alleen kunnen we het er daarna zo mooi over hebben en kijken naar hoe we elkaar spiegelen. Ook dat mag. Je bent niet altijd leuk en de zon schijnt ook niet altijd. We hebben die regen ook nodig. Die diepe acceptatie en echt kunnen lachen om jezelf vind ik een van de mooiste cadeaus.”

Leef vanuit je Hart

Ook haar onderneming groeide mee met Caroline zelf. Ze begon als HeartMath-coach en werkte met hartritmevariabiliteit, onder andere gericht op het autonome zenuwstelsel, stress en burn-outpreventie. Haar bedrijf droeg destijds de naam Inner Solutions. Naarmate Caroline zich verder ontwikkelde, veranderde ook haar praktijk. Haar eigen naam kwam een periode centraal te staan, waarna uiteindelijk Leef vanuit je Hart ontstond. Die naam vertegenwoordigt voor haar iets wat groter voelt dan Caroline alleen. “Het was destijds veel wetenschappelijker onderbouwd en gericht op het omgaan met stress en burn-outpreventie. Daarna ben ik me verder gaan ontwikkelen. Op een gegeven moment dacht ik: het gaat niet om mij. Leef vanuit je Hart is groter dan ik. Ik denk dat we collectief bezig zijn om meer naar ons hart te gaan en minder uitsluitend in ons hoofd te leven. Ons hoofd is een fantastische bondgenoot, alleen wanneer het je hele leven bepaalt, raak je verwijderd van jezelf.”

In haar huidige begeleiding werkt Caroline met haar Unleash Your Essence Framework, waarin zij de fysieke, mentale, emotionele en spirituele laag met elkaar verbindt. Gesprek en inzicht vormen een deel van haar aanpak; ook het lichaam, het zenuwstelsel, hechtingspatronen, grenzen, intimiteit en levensenergie krijgen aandacht. Het hoofd wordt daarin nergens de vijand. Caroline gebruikt haar ratio zelf voortdurend om haar onderneming te organiseren, content te plannen en workshops vorm te geven. Ze zoekt veel meer naar een samenspel waarin denken en voelen ieder hun eigen waarde houden. “Je lichaam geeft heel snel signalen wanneer je iemand ontmoet. Daar mogen we meer naar luisteren, zolang dat gevoel niet vertroebeld raakt door oordelen en aannames vanuit onze eigen overtuigingen en patronen. Het hoofd wil zekerheid en controle. Tegelijkertijd heb ik mijn hoofd nodig om mijn content vooruit te plannen en workshops in te plannen. Het is dus absoluut mijn bondgenoot, want zonder mijn hoofd kan ik ook niet.”

Liefde waarin je jezelf mag blijven

Diezelfde balans komt terug wanneer Caroline over relaties spreekt. Liefde betekent voor haar dat twee mensen een omgeving kunnen creëren waarin ze steeds vollediger zichzelf mogen zijn. Ook binnen een veilige relatie blijven oude pijn, triggers en verschillen bestaan. De kwaliteit zit voor haar in wat twee mensen daarmee kunnen doen. Wanneer een gekwetst deel zichtbaar wordt en emoties uitgesproken mogen worden, ontstaat de mogelijkheid om elkaar werkelijk te ontmoeten. Openheid betekent ook dat partners elkaar mogen bevragen wanneer woorden en gevoel uiteen lijken te lopen. “Hoeveel je ook hebt opgeruimd en hoe veilig je ook gehecht bent, er zullen altijd dingen naar boven komen. Wanneer er veiligheid is tussen twee mensen, mag een trigger of een gekwetst stuk er zijn en ingebracht worden. De ander kan dan aanwezig blijven en kijken naar wat er wordt geraakt, terwijl die emoties ruimte krijgen. Hoe echter je zelf bent, hoe groter de kans dat je iemand aantrekt die werkelijk bij jou past.”

Verliefdheid en chemie kunnen een prachtige eerste beweging zijn. Voor Caroline begint daarna ook het ontdekken van de mens achter dat eerste gevoel. Verschillen hoeven een relatie niet onmogelijk te maken. De vraag is volgens haar vooral hoeveel ruimte beide mensen binnen die relatie houden om zichzelf te blijven. “Je hebt in eerste instantie die spark nodig, alleen kijk ook naar de compatibiliteit op de lange termijn. Wat wil jij eigenlijk met je leven? Hoe sta je erin? Wat wil je in de opvoeding meegeven? Wil je überhaupt kinderen? Ben je gedreven in je onderneming? Dat zijn dingen waar je naar mag kijken, zodat uiteindelijk geen van beiden zichzelf volledig hoeft weg te cijferen.”

Daarbij bestaat liefde volgens Caroline ook uit bewegen met wat het leven vraagt. Een relatie laat zich zelden verdelen in twee voortdurend gelijke helften. Wanneer de ene partner een moeilijke periode doormaakt, kan de ander tijdelijk meer dragen. Op een ander moment kunnen de rollen omgekeerd zijn. Een gezin, werk en alle praktische verantwoordelijkheden kunnen partners ongemerkt veranderen in een goed georganiseerde eenheid. De geliefden die daar ooit aan begonnen, verdienen volgens haar eveneens aandacht. “Als mensen twintig jaar of langer samen zijn en de spark is weg, kun je kijken hoe je elkaar weer kunt vinden. Is bij allebei de bereidheid aanwezig om te onderzoeken waar je elkaar bent kwijtgeraakt? Ik vind het supermooi om te zien hoe mensen opnieuw kunnen verbinden. Zeker wanneer er kinderen zijn, word je gemakkelijk zo’n geoliede machine dat je even vergeet dat je ook nog een relatie hebt. Ik geloof dat je elkaar oneindig kunt blijven ontdekken wanneer je jezelf ook blijft ontdekken. Dan ontstaat er een heel ander soort relatie en raak je niet zomaar op elkaar uitgekeken.”

Steeds dichter bij wie Caroline zelf is

Daarmee komt haar werk telkens terug bij iets wat Caroline zelf heeft moeten leren: dichter bij jezelf blijven terwijl je verbonden bent met anderen. Haar website richt zich vanuit die gedachte op mannen en vrouwen die patronen in liefde, intimiteit en verbinding willen doorbreken. De persoonlijke weg die Caroline zelf heeft afgelegd, staat daarin naast de kennis en methodieken die zij door de jaren heen heeft opgebouwd. Achter de coach blijft tegelijkertijd de vrouw zichtbaar die zelf blijft voelen, leren, moederen, zorgen, liefhebben, botsen, lachen en ontdekken. Misschien ligt daar wel een belangrijk deel van haar warmte. Caroline kent haar eigen gevoeligheid, weet inmiddels hoeveel kracht daarin zit en geeft anderen ruimte om eveneens te ontdekken wat er onder hun eigen beschermlagen leeft. Het meisje dat ooit een ernstig ziek kindje in haar armen tot rust zag komen, kon onmogelijk weten welke betekenis die eigenschap jaren later zou krijgen. De volwassen Caroline kan inmiddels terugkijken en herkennen dat een deel van haar bestemming misschien veel eerder zichtbaar was dan ze zelf besefte. Haar hart volgen betekent voor haar daardoor ook durven bewegen wanneer het leven een richting laat zien die buiten het vertrouwde ligt. Daarin zit nieuwsgierigheid, vrijheid en een aanstekelijk vertrouwen dat iemand zichzelf toestemming mag geven om meer uit het leven te halen. “Het is veilig om nieuwe dingen te proberen, buiten de gebaande paden te gaan en je hoofd boven het maaiveld uit te steken. Doe waar je blij van wordt. Neem geen genoegen met minder dan een tien.”

Alles komt steeds terug bij dezelfde beweging: dichter komen bij wie je werkelijk bent en van daaruit ruimte maken voor een verbinding waarin ook de ander volledig mens mag zijn.