Je merkt bij Márin Kroon al snel dat muziek voor haar veel meer is dan een vak of een podiumkunst. Voor haar is het een manier van kijken, voelen en verbinden. Een taal waarmee ze verhalen vertelt, mensen raakt en ruimte creëert voor alles wat gevoeld mag worden. De Arnhemse zangeres, theatermaker, vocal coach en koordirigent bouwde de afgelopen jaren aan een veelzijdige carrière. Alles wat ze doet, komt voort uit dezelfde kern: mensen dichter bij zichzelf brengen. “Ik ben zangeres, theatermaker en ik ben vocal coach en werk ook als koordirigent,” vertelt de veelzijdige Márin. “Dus ik doe eigenlijk van alles met muziek en ook af en toe met theater. Daar heb ik van mijn passie mijn beroep gemaakt, en daar vul ik mijn dagen mee.”

Die liefde voor muziek begon vroeg. Als kind greep ze ieder moment aan om te zingen: op school, in een kinderkoor of gewoon tussendoor, omdat performen voor haar altijd verbonden was met iets vertellen. “Ik vond het vroeger al heel leuk als ik bij een kinderkoor een solo mocht zingen. Dan had je echt je eigen moment waarop je iets kon brengen. Dat soort momenten pakte ik op de basisschool ook wel aan. Ik wilde dan een liedje zingen of performen. Later op de middelbare school kwam daar theater bij en musicallessen. Toen voelde ik steeds sterker dat die combinatie van zingen, spelen en bewegen mij heel erg aansprak. Een creatieve, verbonden manier om een verhaal te vertellen.” Foto: StudioCHULA

De zoektocht naar haar muzikaal talent

Op haar 17^e verhuisde Márin naar Zwolle voor een musicalopleiding. Vol overgave stortte ze zich op het vak. Dagenlang creatief bezig zijn voelde als een droom, al ontdekte ze tegelijkertijd dat de wereld waarin ze terechtkwam niet altijd aansloot bij wie zij was. “Ik vond het best wel een harde wereld. Natuurlijk heb ik daar ontzettend veel geleerd als zanger, speler en danser, maar ik liep ook tegen dingen aan. Soms paste ik niet helemaal in het hokje waar ze me in wilden hebben. Ik ging juist heel erg aan van de maaklessen en van zelf creëren, terwijl daar niet altijd ruimte voor was. Ook kritische vragen stellen werd niet altijd gewaardeerd. Daardoor stond ik soms met veel spanning te zingen en voelde ik niet echt de ruimte om fouten te maken.”

Die periode bracht haar veel ontwikkeling, maar ook een groeiend besef dat ze haar eigen stem niet kwijt wilde raken binnen de verwachtingen van anderen. Dat verlangen naar vrijheid bracht haar later naar ArtEZ in Arnhem, waar ze muziektheater ging studeren. “Daar voelde ik veel meer lucht. Veel meer vrijheid om uit te proberen en om fouten te kunnen maken. Ik werd daar echt getriggerd om na te denken over wie ik zelf ben als maker en wat ik wil vertellen. Niet meer: zo moet je op het podium staan. Nee, ik mocht veel meer zelf ontdekken wat ik wilde maken en hoe ik verhalen wilde vertellen.”

Bij ArtEZ begon haar werk steeds persoonlijker te worden. Ze schreef eigen muziek, ontwikkelde voorstellingen en ontdekte daarnaast hoeveel voldoening ze haalde uit lesgeven. Niet alleen optreden gaf haar energie, maar ook het begeleiden van anderen. “Op een gegeven moment merkte ik dat ik niet alleen mijn eigen verhaal wilde vertellen, maar ook iets wilde doorgeven. Via lessen, workshops en koren zag ik hoeveel impact het heeft als iemand echt zijn eigen stem durft te laten horen.”

Zingen als emotie

Voor Márin staat zingen dicht bij de betekenis van mens-zijn. Daarom raakt haar werk mensen op een bijzondere manier. In haar lessen draait het naast techniek en performance ook om contact maken met gevoel, en met het hier en nu. “Voluit en ontspannen kunnen zingen, staat in relatie tot helemaal jezelf durven zijn én dat te uiten. Je maakt ruimte om je emoties te voelen en te gebruiken en bent echt in het moment. Zodra je ergens anders mee bezig bent, te veel luistert naar onzekerheden of die 'kritische stem' in je hoofd, hoor je dat meteen terug in hoe je zingt.”

Ze omschrijft zang als iets puurs en iets eigens. Een instrument dat rechtstreeks uit een mens komt, zonder dat daar iets tussen zit. “Mensen vinden zingen vaak mooi om naar te luisteren omdat het heel echt is. Het komt direct uit jezelf. Dat vind ik heel bijzonder. Er zit niet nog een instrument tussen jou en de luisteraar. Het is meteen menselijk.”

Foto's: Roel Riphagen & Henriet Vink

Een associatief brein vol muziek

Bij Márin weet je dat muziek overal tussendoor beweegt. Haar vriend merkt regelmatig op dat ze vrijwel altijd zingt of geluiden nadoet. Zelf moet ze daar hard om lachen. Die speelsheid is kenmerkend voor haar persoonlijkheid. Ondanks alle diepgang die in haar talent zit, blijft luchtigheid minstens zo belangrijk. Het leven hoeft niet voortdurend zwaar te zijn om betekenisvol te voelen. “Ik hou van verbinden met mensen en leuke dingen doen. Niet alleen werken, maar ook echt leven. Lekker blijven spelen vind ik heel belangrijk. Dingen niet altijd te serieus nemen.”

Podiumpassie als verlengstuk van haarzelf

Tijdens haar studie aan ArtEZ besloot Márin haar eigen bedrijf op te richten: Podiumpassie. Wat begon als een combinatie van zanglessen en workshops groeide al snel uit tot een stevige basis onder haar carrière. “Het voelde heel empowering om iets helemaal van mezelf op te bouwen. Ik was al zes jaar aan het studeren voor dit vak, laat ik er dan ook alvast mijn werk van maken. Dat voelde heel goed. Vanuit je eigen bedrijf kun je alles op je eigen manier doen. Dat vind ik heel fijn. Toen ik klaar was met mijn opleiding had ik al een lopend bedrijf en een leerlingenbestand. Daardoor kon ik meteen verder bouwen.”

Die zelfstandigheid bracht haar ook richting het dirigeren van koren. Ze ontwikkelde zich de afgelopen jaren tot een bevlogen koordirigent die groepen niet alleen muzikaal sterker maakt, maar ook dichter bij elkaar brengt. “Bij groepszanglessen en meerstemmigheid ging ik altijd helemaal aan. Ik merkte hoeveel energie ik kreeg van mensen verbinden via muziek. Bij onder andere Popkoor Break-Out en de cursus Vocal Leadership heb ik me daarin echt kunnen ontwikkelen.”

Foto links: StudioCHULA

Afstuderen in stilte

In 2019 studeerde Márin af, precies in de periode vlak voor de coronapandemie. De energie waarmee ze net haar eerste stappen als maker wilde zetten, viel abrupt stil. “Dat was echt stom. Je bent net afgestudeerd en helemaal energiek om voorstellingen te spelen en audities te doen, en binnen een half jaar lag alles vanwege corona op zijn gat.”

Vooral het theaterwerk werd hard geraakt. Haar afstudeervoorstelling, waar ze veel plannen mee had, verdween noodgedwongen naar de achtergrond. “Ik wilde die voorstelling heel graag op meerdere plekken spelen. Uiteindelijk heb ik hem nog één keer kunnen doen en daarna kwam corona. Dat haalde echt de flow eruit. Gelukkig ben ik na deze periode ook weer verschillende voorstellingen gaan maken en spelen”

Toch vond ze ook in die periode manieren om door te gaan. Haar lessen konden deels online verder en ze ontdekte opnieuw hoe creativiteit zich juist onder beperkingen kan aanpassen.

Mensen dichter bij hun gevoel brengen

Wanneer het gesprek uiteindelijk draait naar haar diepste drijfveren, valt er even een stilte. Alsof ze zoekt naar woorden voor iets wat eigenlijk al in alles doorklinkt wat ze doet. “Ik denk dat ik mensen meer in contact wil brengen met hun gevoel. Dat ik mensen wil raken of verrassen. Dat ze iets mogen ervaren wat ze nog niet kenden. Dat kan via theater en eigen muziek, maar ook via lesgeven.”

Het is daarin dat de kern van Márin zichtbaar wordt. Niet alleen in haar stem of haar voorstellingen, maar in de manier waarop ze anderen uitnodigt om zichzelf toe te laten. “Je mag jezelf zijn en dat helemaal omarmen. Zoek kracht in je kwetsbaarheid, sta open, blijf spelen en wees nieuwsgierig. Dat zijn voor mij belangrijke thema's.”

Die boodschap zou ze ook willen meegeven aan haar jongere zelf, met iets eenvoudigs dat misschien juist daarom zoveel betekenis draagt. “Het belangrijkste is denk ik dat je goed bent zoals je bent. En dat je daar niet te onzeker over hoeft te zijn.”

Dat is uiteindelijk ook wat haar werk zo bijzonder maakt: naast haar rijke muzikale veelzijdigheid is het vooral de manier waarop ze mensen het gevoel geeft dat er ruimte mag zijn voor alles wat er is. Bij Márin krijgt een stem enorm veel klank, net als de grootste betekenis die het krijgt.