Een aanwezigheid die je niet zomaar vergeet

Er zijn mensen die al gauw een fantastische indruk achterlaten en je raken door wie ze zijn. Tessa Abeling is daar absoluut één van, juist omdat er in haar aanwezigheid iets oprechts schuilt. Iets zachts, iets veiligs en tegelijk iets enorm krachtigs. Je voelt al snel dat zij niet vluchtig naar mensen kijkt. Tessa kijkt verder dan woorden en lagen van mens en gevoel heen. Alsof ze intuïtief ziet wat iemand met zich meedraagt, waar iemand zichzelf onderweg is kwijtgeraakt en vooral welke kracht er nog altijd onder verborgen ligt. Die manier van kijken loopt als een rode draad door haar werk als kunstzinnig therapeut en begeleider binnen systemisch werk. Via familieopstellingen, bewustwording, lichaamswerk en diepgaande gesprekken helpt zij mensen opnieuw in contact te komen met zichzelf, door hen terug te brengen naar wie ze in essentie altijd al waren. Wat haar daarin bijzonder maakt, is dat haar talent voortkomt uit iets wat volledig samenvalt met wie zij als mens is, vanuit een verlengde van haar hart. “Ik ben iemand die echt interesse heeft in mensen en heel liefdevol naar mensen kijkt,” vertelt Tessa. “Soms voel je gewoon dat iemand iets bijzonders in zich heeft. Dat voel ik heel sterk bij mensen. Dat is denk ik ook een beetje wie ik ben.”

In die paar zinnen zit direct de essentie van Tessa besloten: een vrouw die werkelijk geraakt wordt door mensen. Door hun verhaal, hun kwetsbaarheid en hun potentie.

Liefde als terugkeer naar jezelf

Wat Tessa uitdraagt, zijn woorden die gewicht dragen omdat ze doorleefd zijn. Achter haar compassie schuilt iemand die moeilijke periodes heeft gekend en die weet hoe het voelt om jezelf kwijt te raken in pijn, overleving en gemis. Toch is daaruit haar overtuiging ontstaan dat mensen altijd opnieuw verbinding kunnen vinden met zichzelf. “Ik denk dat hoe pijnlijk dingen ook kunnen zijn, of hoe groot het is wat je met je meedraagt, je altijd weer kan groeien en opnieuw in je eigen energie kan stappen. Hoe gesloten je misschien bent geworden door alles wat er is gebeurd, geloof ik er wel heel erg in dat je weer terug kan gaan naar liefde, verbinding en vreugde. Iedereen verdient dat.”

Het bijzondere aan haar woorden is dat ze rustig voelen, bijna gedragen, alsof ze niet alleen iets zegt wat ze gelooft, maar iets wat ze werkelijk heeft ervaren. Dat is waarom haar boodschap zoveel binnenkomt. Ze spreekt vanuit een diep menselijk begrip van wat het betekent om jezelf onderweg kwijt te raken en weer terug te vinden.

De vrouw die mensen ziet voorbij hun patronen

Er zijn mensen die luisteren naar wat iemand zegt. Tessa lijkt vooral te voelen wat iemand niet uitspreekt. Ze kijkt naar patronen, naar systemen en naar alles wat iemand onbewust met zich meedraagt. Toch blijft haar blik altijd zacht en uitnodigend. “Ik zie vaak iemands kracht. De echte essentie van iemand, buiten alle ego-stukken om. Ik zie diep wie iemand als mens is. Tegelijkertijd zie ik ook in welke patronen iemand leeft en wat iemand tegenhoudt. Juist die combinatie vind ik heel mooi, omdat je daar dan echt iets mee kan.”

Dat is wat mensen bij haar voelen: dat zij niet alleen kijkt naar waar iemand vastloopt, maar vooral naar wat er nog altijd leeft onder die lagen van bescherming. Die manier van begeleiden maakt haar werk intens persoonlijk. Niet afstandelijk of klinisch, maar warm en menselijk. Alsof iemand eindelijk naast je komt staan in plaats van tegenover je.

Het belang van veiligheid: waarom verbinding volgens haar de basis van alles is

Bij Tessa merk je hoe vaak één woord terugkomt: veiligheid. Niet als iets oppervlakkigs, maar als iets fundamenteels. Iets waar volgens haar ieder mens diep van binnen naar verlangt. “Veiligheid is voor mij heel belangrijk,” vertelt ze. “Als ik kijk naar de wereld in het algemeen, denk ik dat we allemaal op zoek zijn naar veiligheid. Zonder veiligheid ontbreekt er echt een basisstuk.”

Daar blijft het niet bij. Volgens haar zijn mensen in de loop van de tijd steeds verder verwijderd geraakt van echte verbinding. Iedereen probeert sterk te zijn, zelfstandig te blijven en alles alleen te dragen, terwijl juist dat mensen langzaam van zichzelf verwijdert. “We zijn heel erg uit verbinding geraakt. We zijn als individu een beetje gaan sluiten. Verbinding is juist ontzettend belangrijk. Vanuit verbinding kan je eigenlijk alles. Liefde en verbinding zijn voor mij echt het belangrijkste wat er is.”

Het zijn woorden die rust bevatten, een diep menselijk besef van wat mensen werkelijk nodig hebben.

De kracht van één persoon die in je blijft geloven

Over haar verleden benoemt Tessa dat er moeilijke periodes zijn geweest en dat bepaalde stukken van haar jeugd veel impact hebben gehad. Toch kiest zij er niet voor om vanuit bitterheid terug te kijken. Wat juist opvalt, is hoeveel zachtheid er in haar woorden blijft bestaan. Midden in die moeilijke periode was er één vrouw die een enorme rol speelde in haar leven. Iemand die haar bleef zien op momenten dat zij dat zelf niet meer kon. “Er was een vrouw waar ik heel veel steun en liefde uit haalde. Zij heeft altijd in mij geloofd en bleef zeggen dat het goed zou komen, ook wanneer ik dat zelf niet meer voelde. Soms hoeft er maar één iemand te zijn die in jou gelooft.”

Die zin lijkt diep verweven te zitten in de manier waarop Tessa vandaag de dag naar anderen kijkt. Misschien probeert zij nu zelf te zijn wat die vrouw ooit voor haar was: iemand die licht blijft zien in een ander, zelfs wanneer diegene dat zelf even kwijt is.

Liefde geven is een identiteit

Wie Tessa volgt in haar werk of haar gesprekken hoort voeren, merkt hoe natuurlijk liefde door haar heen lijkt te bewegen. Voor haar is dat iets wat simpelweg bij haar hoort. Tegelijkertijd durft zij ook eerlijk te zijn over het feit dat ontvangen soms moeilijker is dan geven. “Ik denk dat ik een krachtige vrouw ben en iemand die graag liefde brengt. Ontvangen vind ik moeilijker. Liefde brengen is niet alleen iets wat ik doe, het is ook echt wie ik ben.”

Die eerlijkheid maakt haar zo geloofwaardig en warm. Ze zet zichzelf nergens neer als iemand die alles al volledig heeft opgelost, want dat kan ook niet. Misschien is dat ook waarom zoveel mensen zich veilig voelen bij haar: omdat zij vanuit haar volledige zijn zoveel kracht, liefde en inspiratie te geven heeft.

De momenten waarop alles begon te veranderen

Lange tijd probeerde Tessa alles alleen te dragen, tot haar lichaam uiteindelijk begon te spreken. Een periode van zware migraine veranderde haar kijk op zichzelf en op het leven ingrijpend. “Ik had een jaar lang dagelijks migraine. Dat was ontzettend pittig. Vanuit het ziekenhuis werd gezegd dat het een hersenziekte was en dat ik er waarschijnlijk nooit vanaf zou komen. Toch voelde ik dat er iets moest veranderen. Toen ik met systeemwerk in aanraking kwam, dacht ik echt: wauw, dingen kunnen anders. Ik heb nu bijna geen migraine meer en voel me veel lichter. Soms is bewustzijn alleen niet genoeg en moet er ook echt beweging komen.”

Dat inzicht zie je vandaag de dag overal terug in haar werk. Tessa gelooft niet alleen in praten of begrijpen. Zij gelooft in voelen. In bewegen. In toelaten. In opnieuw leren verbinden met jezelf en met anderen.

Mensen zijn niet gemaakt om alles alleen te dragen

Eén van de meest bijzondere dingen aan Tessa is de manier waarop zij over verbinding spreekt. Alsof zij werkelijk heeft ervaren hoe zwaar het leven kan voelen wanneer iemand zichzelf volledig afsluit van anderen. “Ik ben mezelf heel erg gaan isoleren en alles alleen gaan doen. Vanaf het moment dat ik mezelf weer open ging stellen, merkte ik dat ik opnieuw liefde kon voelen en weer in verbinding kon zijn. Dan wordt het leven ineens een stuk lichter. Mensen zijn niet gemaakt om alles alleen te doen. We zijn gemaakt om te verbinden. Je ziet mensen echt opbloeien op het moment dat ze weer voelen dat ze hulp mogen vragen en dingen niet alleen hoeven te dragen.”

In die woorden zit misschien wel de volledige essentie van wie Tessa is. Een vrouw die mensen niet probeert te veranderen, maar hen eraan herinnert dat zij het leven niet alleen hoeven te dragen.

De jonge Tessa die zichzelf niet mocht verliezen

Misschien kwamen haar meest pure woorden wel op het moment dat ze de vraag kreeg wat zij tegen haar jongere zelf zou willen zeggen. Even viel er stilte. Het raakt haar zichtbaar, omdat het natuurlijk veel herinneringen terughaalt. Wat vooral zichtbaar wordt, is de vrouw die zij vandaag geworden is. “Raak jezelf niet kwijt. Wat er ook gebeurt, je bent altijd met jezelf. Ondanks dat ik vroeger voelde dat er geen liefde voor mij was, geloof ik nu dat die liefde er wel degelijk is. Ook als je het niet voelt, blijft het bestaan. Alles wordt uiteindelijk beter. Moeilijke periodes zijn fases. Geloof in jezelf.”