Via Claire in Verbinding bouwt Claire Groeneveld aan een plek waarin begeleiding via veiligheid en bewustwording centraal staat. Op haar website is dat te zien via het Levenskompas en Leiderschap in Regulatie, waarin zij laat zien wat er in mensen en teams gebeurt nog voor het gedrag zichtbaar wordt. Dit sluit aan bij wie zij zelf is: warm, eerlijk en diep verbonden met wat er in de ander leeft.

Een open hart met liefde en diepgang

Als Claire zichzelf moet omschrijven, zie je een vrolijke, fijne, maar ook serieuze verschijning. Ze wil dat mensen kunnen zijn en zichzelf kunnen laten zien zoals ze werkelijk zijn, met alles wat daarbij hoort. “In mijn sessies probeer ik echt het gevoel te geven dat alles er mag zijn,” veronderstelt Claire, “juist zonder dat er wordt geoordeeld of veroordeeld.”

Claire voelt waar iemand vandaan komt. Daardoor ontstaat een vorm van veiligheid die vanzelf groeit. Daar ligt haar talent. Op haar website beschrijft ze dat ze werkt op het punt waar gedrag ontstaat, niet pas waar het zichtbaar wordt. In haar visie gaat het om de ruimte tussen prikkel en reactie, om het moment waarin bewustzijn het nog kan winnen van automatische patronen.

Verbinding die eerst ging over aanpassen

De liefdevolle manier waarop Claire nu in contact staat met anderen, komt voort uit haar eigen verleden. Ze had een jeugd waarin verbinding belangrijk was, maar waarin die verbinding ook lang samenhing met lief gevonden willen worden en de lieve vrede bewaren. “Ik heb altijd wel heel erg het gevoel gehad dat iemand mij aardig moest vinden,” herinnert ze. “Ik wilde heel erg aardig gevonden worden. Dus dat is ook wel een beetje waarom je altijd die verbinding aangaat op een bepaalde manier. Alleen waren dat nooit de echte manieren.”

Vroeger lag de nadruk op het in stand houden van de harmonie, ervoor te zorgen dat niemand boos werd en dat de sfeer goed bleef. Inmiddels heeft die verbinding een andere vorm gekregen. “Nu kan ik het veel meer op een gezonde manier doen. Dat het op alle mogelijke manieren er mag zijn, zonder dat je jezelf helemaal voorbijloopt.”

Claire begeleidt mensen vanuit doorleefde ervaring. Ze weet hoe het voelt om jezelf kwijt te raken in het afstemmen op de ander. Ze weet ook hoe bevrijdend het is wanneer je steeds meer bij jezelf terugkomt. Opvallend genoeg was de zorg niet het pad dat Claire in eerste instantie voor ogen had. Haar pad begon ergens anders, bij de pabo, met het idee voor de klas te gaan staan.

“Ik dacht dat ik nooit in de zorg wilde werken. Ik begon aan de pabo, maar ik was nog zo bleu. Uiteindelijk ben ik gestopt en dacht ik: wat ga ik nu doen? Ik ging in gesprek met de kans op een baan in de zorg. Aan het einde van dat gesprek zeiden ze: gefeliciteerd, je bent aangenomen. Ik twijfelde in eerste instantie, maar na een week was ik om. Ik vond het fantastisch! Die mensen zijn de puurste mensen die ik kan vinden, echt waar. Vanuit daar ben ik op heel veel verschillende doelgroepen geweest, en nu zijn we inmiddels 17 jaar verder.”

De jaren in de zorg zijn ook het fundament geweest onder haar huidige visie. Ze heeft gezien wat spanning doet, hoe gedrag verandert door druk en hoe belangrijk het is dat er ruimte blijft voor menselijkheid.

Een verlies dat iets in haar opende

Soms gebeurt er iets in je leven waar je nooit op voorbereid kan zijn. Voor Claire werd het overlijden van haar moeder een keerpunt. Haar moeder was jarenlang haar vertrouwde basis, iemand die er altijd was, iemand die iedere dag werd gebeld en altijd opnam. Toen dat wegviel, veranderde er iets. Die leegte bracht naast verdriet ook een diepe persoonlijke ontwikkeling. Intussen volgde Claire een opleiding die in eerste instantie bedoeld was om iemand anders beter te kunnen helpen. Uiteindelijk bleek die reis vooral haarzelf te raken. “Eigenlijk heeft die opleiding mij heel erg geholpen. Veel meer nog dan dat het haar hielp. Voor mij was het een hele persoonlijke reis.”

In die periode begon ze zichzelf op een andere manier te ontmoeten. Niet meer alleen in relatie tot anderen, maar van binnenuit. “Toen ben ik mezelf opnieuw gaan uitvinden. Ik heb echt geleerd om veel dichter bij mezelf te komen en mezelf veel beter te begrijpen. Er is een bepaalde rust gekomen binnenin, omdat toen de echte verbinding met mezelf is ontstaan.”

Waar ben jij in dit verhaal?

Voor Claire was dat het moment van een opstelling met poppetjes, waarin haar eigen plek pijnlijk zichtbaar werd. “Dat poppetje van mij, dat mij representeerde, stond ergens op de hoek van de tafel. In de kring stonden alle mensen waarvan ik vond dat ik me daarover moest ontfermen. Toen zei die therapeut: en waar ben jij precies in dit verhaal? Dat was voor mij zo de spijker op zijn kop. Toen dacht ik: ja, precies, waar ben ik. Ik heb ook echt heel hard gehuild.”

Het is een vraag die nog lang doorwerkt, juist omdat zoveel mensen zich erin zullen herkennen. Er zijn voor iedereen behalve voor jezelf gebeurt vaak geruisloos. Claire durfde dat patroon onder ogen te zien. Daardoor werd haar werk ook dieper, eerlijker en wezenlijker.

Claire in Verbinding als krachtige onderneming

Toen Claire begon met Claire in Verbinding, zette ze iets neer dat heel dicht bij haar talent bleef. Dat maakte het spannend, kwetsbaar en soms ronduit confronterend. “Het was spannend, kwetsbaar en eng. Tegelijk was het ook heel gaaf. Het was een ontdekkingstocht naar wie ik echt ben.”

Die zoektocht bracht haar dichter bij de delen die zich nog wilden beschermen. Ze spreekt daar opvallend eerlijk over, zonder zichzelf mooier te maken dan nodig is. “Je komt ook patronen tegen waarvan je eerst iemand anders heel goed de schuld kon geven. Daarna dacht ik: misschien ligt er toch ook wel iets bij mij.”

Die openheid maakt indruk. Misschien is dat precies waarom haar woorden niet belerend voelen, maar uitnodigend. “Ik denk dat ik heel weinig oordeel over mensen. Ik zeg ook vaak tegen anderen: kijk eens naar het verhaal van die persoon. Heb je in zijn of haar schoenen gestaan? Je weet niet waar iemand vandaan komt.”

Het Levenskompas als spiegel van haar eigen proces

Een belangrijk onderdeel van Claire in Verbinding is het Levenskompas: een model waarmee zij werkt en zichtbaar maakt wat er in mensen gebeurt wanneer spanning oploopt. Op haar website wordt het omschreven als een regulatie-oriëntatiemodel dat helpt om activatie, responsruimte en bewust handelen beter te begrijpen. Het Levenskompas ontstond deels vanuit een menselijke vorm van zelfbescherming. “Weet je waarom ik dat heb gemaakt? Omdat ik dacht: ik kan een product beter verkopen dan mezelf.”

Dat besef maakt haar ontwikkeling des te mooier. Ze verschuilt zich steeds minder achter de vorm en durft steeds meer te gaan staan voor wat er in haar leeft. Claire heeft een heldere visie op wat ze wil neerzetten voor mensen. Die visie is warm, diepgaand en voelbaar, maar tegelijk nuchter. “Ik geloof dat meditaties en mindfulness heel mooi zijn, maar voor veel mensen zijn die woorden al een brug te ver. Ik wil een soort samenkomst maken waarin mensen mogen landen. Dat het zorgt voor het kunnen zakken in je lijf, voor het contact maken met jezelf en met je gevoel, zonder dat het meteen die woorden bevat waar zoveel triggers op liggen.”

Daarmee geeft ze iets wezenlijks terug aan deze tijd. Niet nog meer moeten, niet nog meer presteren, niet nog meer doorrennen, maar ruimte om te vertragen. “Juist wanneer je wat meer leert vertragen en niet in die rat race van de wereld meegaat, kan er zoveel meer rust ontstaan. Dan komt er ook weer ruimte om te connecten. Ik noem het bijna keukentafeltherapie. Gewoon zoals wij nu ook zitten. Laagdrempelig, in een ontspannen setting, een gesprek met elkaar waarin je de diepte in gaat.”

Die woorden sluiten ook aan bij wat op haar website voelbaar is: niet corrigeren achteraf, maar eerder herkennen wat er speelt, zodat er ruimte ontstaat voor bewuste keuzes, rust en stabiliteit. “Ik denk dat er al heel veel vertrouwen in jezelf terug kan komen als er überhaupt gewoon iemand is die naar je luistert.”

Een liefdevolle kracht

Wie Claire hoort spreken, hoort geen grootspraak. Er zit eerder verwondering in, voorzichtigheid soms ook, en tegelijk een vuur dat niet meer terug wil in de schaduw. Ze voelt diep van binnen dat zij iets te brengen heeft. Die overtuiging wordt steeds steviger. “Ik voel zo hard van binnen dat ik iets te brengen heb. Het komt er alleen nog niet honderd procent uit.”

Daar spreekt geen twijfel uit over de waarde van haar werk, maar wel de eerlijkheid van iemand die nog steeds groeit in zichtbaarheid. Misschien maakt juist dat haar zo geloofwaardig. “Een soort liefdevolle beweging tegen de maatschappij. Zonder geweld, zonder hardheid, maar gewoon dat mensen weer een beetje menselijker worden.”

Bij Claire komt alles samen: levenservaring, zorgkennis, verlies, humor, gevoeligheid, eerlijkheid en een sterk ontwikkeld vermogen om mensen werkelijk te zien. Haar kracht zit niet in het roepen dat zij het antwoord heeft. Haar kracht zit in de ruimte die zij opent, waarin iemand weer kan voelen, zakken en zichzelf terugvinden. Ze benadert het volledig vanuit zichzelf en laat daarin haar talent op een natuurlijke manier weerspiegelen.