Waar begin je als je een uitnodiging krijgt van Bryant Abath om een artikel te schrijven voor zijn website? Meteen voelde ik het plezier om over iets te schrijven dat energie geeft. Waar hoop en kracht zo voelbaar is. Misschien komt dat omdat ik zo weinig lees over positieve verhalen in de media. We vergeten dat zulke ervaringen hoop geven. Daar gaat mijn artikel over. Laten we het lichtpuntje van hoop doorgeven aan elkaar! Foto: BySuus Photography
Persoonlijk leiderschap begint waar liefde is
Waar je ook doorheen gaat, zelfs als je het licht aan het einde van de tunnel nog niet kunt zien, wil dat niet zeggen dat het er niet is. Het leven is geen straf. Het is ook geen fout die je moet herstellen. Het leven is een leermeester. De taal die het leven spreekt, is liefde. Niet alleen de romantische liefde, maar universele liefde. De liefde die je voelt wanneer je een puppy ziet waggelen naar zijn dekentje; onschuldig, onvoorwaardelijk, zonder voorwaarden.
Die liefde is een stille kracht. Een soort innerlijke power die maakt dat je moeilijke momenten kunt dragen, ook als je ze liever niet had meegemaakt. Alsof het leven zegt: je hoeft dit niet leuk te vinden, maar je kunt het wel aan.
Dat is persoonlijk leiderschap in zijn meest pure vorm.
Een moment dat alles veranderde
Ik weet waar ik over praat. Laat me je meenemen in mijn levensverhaal.
Ik ruik de weeïge geur van medicijnen. Nog even, en dan is het zover. In gedachten dank ik het Universum voor de intieme momenten van gisteravond; voor de nabijheid, voor de liefde.
Dan stapt hij binnen: een grote, wijze, grijze man met een vastberaden blik in zijn ogen. Hij buigt zich over mij heen en vraagt:
“Wilt u nog wat zeggen voordat we beginnen?”
De tranen springen in mijn ogen. Mijn stem hapert. Opeens pak ik hem stevig bij de arm en zeg, met een trilling in mijn keel:
“Zorg goed voor mij. Daarbuiten staat een man te wachten die met mij wil trouwen. Gisteravond heeft hij mij gevraagd.”
Zijn blik verzacht:
“Maakt u zich geen zorgen, mevrouw. Het komt goed. Ik doe mijn best.”
Zijn woorden brengen rust in mijn lijf. Ik durf me over te geven. Ik durf afscheid te nemen van mijn rechterborst. Met een diepe zucht voel ik het spuitje in mijn arm.
De kracht van een innerlijk besluit
Dit moment is inmiddels 25 jaar geleden. Nog steeds staat het haarscherp opgeslagen in mijn geheugen. Niet vanwege de angst, maar vanwege de kracht. Daar, op die operatietafel, nam ik een innerlijk besluit: Ik blijf leven voor de liefde.
Het voelde alsof het Universum mij een tweede kans gaf. En dit keer met een bruiloft in het vooruitzicht. Zeg nou zelf, daar blijf je toch voor leven?
Wanneer alles klopt, maar ik niet
Eerlijk is eerlijk: ik was niet tevreden met mijn leven. En dat voelde bijna ondankbaar. Want aan de buitenkant klopte alles. Een boerderij uit de 18e eeuw. Een liefdevolle partner. Een vaste baan als opleidingsadviseur in de financiële wereld. Twee keer per jaar op vakantie, zoals het hoort.
En toch was er een leegte. Ik leefde vooral in mijn hoofd, niet in mijn lijf; ohh zeker niet in mijn lijf. Ik had een innerlijke strijd met mijn lichaam: 3x per week naar de sportschool om maar strak te blijven. Altijd mezelf maar afkeuren voor die spiegel. Ziek zijn kwam niet voor in mijn woordenboek. Ik was verdoofd. Achteraf zie ik het helder: ik ging als een zombie door het leven. Functionerend, maar niet werkelijk levend.
Foto: BySuus Photography
Het leven zet je stil
Het leven heeft een eigen manier om je wakker te schudden. In mijn werk als loopbaanadviseur en coach heb ik dit patroon duizenden keren gezien. Bij de één is het ziekte, bij de ander een scheiding, ontslag of het overlijden van een dierbare. Andere omstandigheden, dezelfde boodschap.
Wanneer de grond onder je voeten verdwijnt en zekerheden wegvallen, verandert je perspectief. Dan worden de kleine dingen ineens groot. Het gaat niet meer over status, bezit of prestaties. Niet over dat tweede huis in Zwitserland of die volgende vakantie.
Het gaat over verbinding. Over liefde.
Liefde als fundament
Liefde voor jezelf.
Voor je partner.
Voor je kinderen.
Voor je familie.
Liefde verbindt, liefde draagt.
Juist in moeilijke tijden ontdek je hoe krachtig die liefde is. Ze maakt je veerkrachtig. Niet omdat het leven ineens makkelijk wordt, maar omdat jij leert vertrouwen dat ook pijnlijke ervaringen ergens toe dienen.
Persoonlijk leiderschap betekent niet dat je boven het leven staat. Het betekent dat je erin blijft staan, met alles wat zich aandient.
Dat je kunt zeggen: ik begrijp het nog niet, maar ik blijf.
En geloof me, als je je laat dragen door liefde, kun je alle obstakels in het leven aan.
Dat beloof ik je. XX
Foto: BySuus Photography
Reactie plaatsen
Reacties