Louise Hildebrand spreekt over gezondheid alsof het leven zelf aan tafel zit, als een pad waarop je leert dat rust ontstaat door dieper te luisteren. Ze is iemand die niet tevreden is met oppervlakkige verklaringen, omdat haar hart al jaren dezelfde vraag stelt: wat maakt een mens echt vrij, stevig en gelukkig?

Een kind dat de wereld wilde begrijpen

De basis van Louise’ werk ligt niet in een marketingstrategie, maar in een jeugd waarin ze vroeg begon te observeren. Niet alleen kijken, maar doorgronden. Op haar website schrijft ze hoe ze als kind al de wereld wilde begrijpen, met de overtuiging dat volwassen worden de oplossing zou zijn: dan zou alles helder worden. “Het begin van mijn ‘waarom’ is vooral omdat ik zelf naar de wereld kijk, en naar mensen keek. Ik zag dat iedereen blij was en lachte en plezier had. Ik zat vooral in mijn hoofd. Ik dacht, ik snap het niet. Waarom voelen die mensen zich allemaal blij en gelukkig? Ik was gewoon heel erg aan het analyseren en aan het kijken van ‘hoe kan ik ook zo blij worden?’”

Die gevoeligheid, dat vroege zien, werd haar richting. “Ik keek vooral naar andere mensen. De dingen die zij deden, daar haalde ik geen geluk uit. Ik probeerde alles te begrijpen. Toen was ik nog klein. Dat is echt best wel heel jong dat ik al een vraag stelde: wat doe ik hier op aarde? Wie ben ik nou, en wat is het doel van het leven?”

Het zijn vragen die sommige mensen pas rond hun veertigste durven voelen. Louise voelde ze als kind al. Toen ze ouder werd, merkte ze hoe sterk de sociale norm kan zijn: meelopen, meedoen, vooral niet afwijken. “Die vragen werden ook steeds intenser naarmate ik tiener werd. Ik zag hoe mensen in een patroontje liepen van: daar gaan we stappen en drinken en feesten. Ik probeerde dat ook, maar het lukte me gewoon niet. Ik werd daar niet gelukkig van. Achteraf gezien dacht ik: er is helemaal niks mis met mij. Er is gewoon iets mis met het maatschappelijk beeld dat iedereen dat moet doen. En dan heel blij en gelukkig is.”

Vragen als werkelijkheid

Louise koos psychologie vanuit een diepe wens om te begrijpen en verklaren. Op haar website beschrijft ze hoe ze een universitaire opleiding psychologie zag als de oplossing. Later ontdekte ze wat veel echte zoekers leren: meer kennis geeft niet altijd meer rust. Soms geeft het juist meer vragen. “Ik merkte: hoe meer ik me ging verdiepen (ook in spiritualiteitsboeken) hoe meer ik zag dat iedereen zijn eigen visie heeft. Elke keer als ik een boek opensloeg en vervolgens weer dichtsloeg, dacht ik: ik kom er nog steeds niet uit. Er is zoveel informatie.”

Ze geeft een voorbeeld dat meteen duidelijk maakt hoe vroeg ze doorhad dat ‘waarheid’ vaak gekleurd is. “Op de middelbare school volg je wat een docent zegt. De ene docent zegt dit en de andere docent zegt dat. Dat begint al met: je bent eigenlijk dom als je niet het nieuws kijkt. Dat vond ik best wel stellig. Ik keek namelijk nooit het nieuws. Ik dacht, daar word ik alleen maar nog depressiever van. Ik voelde me al niet lekker. Laat staan dat ik die ellende van het nieuws ging bekijken. Hoezo ben je dan dom?”

Wat voor haar volgt is geen cynisme, maar openheid. “Hoe meer mensen je ook spreekt, hoe meer boeken je ook leest, dan denk je: je weet eigenlijk niks. Je kan al eigenlijk heel veel weten over een onderwerp en dan open je een volgend boek of een ander thema en dan denk je: we starten weer een nieuwe wereld met nieuwe informatie. Dan kan je maar beter beslissen van: ik sta open, want we weten het niet. We weten het allemaal niet.”

Geluk als de onderstroom van bijna alles

Louise’ blik op geluk is ontwapenend helder. Geluk is geen prijs die je krijgt als je het goed doet. Geluk is de onderstroom van veel gedrag, ook van gedrag dat je aan de buitenkant heel rationeel kunt verklaren. “Sta er maar bij stil, want alle keuzes die je maakt, alle dingen die je doet; van uitgaan tot een partner vinden. Deze hebben tot doel: jou een lekker gevoel geven, gelukkig zijn of rust in je hoofd voelen.”

Louise ziet succes liever als bijvangst. In haar woorden: “Als je gewoon lekker in je vel zit, je accepteert jezelf, je kan genieten van je leven, van de mensen om je heen, de dingen die je doet, dan is dat al waanzinnig mooi. Ik kan beter de shortcut nemen in plaats van: als ik geld verdien of meer geld verdien, dan ben ik gelukkig, of als ik dat twintigste paar schoenen heb, dan ben ik gelukkig. Of ik ga verre reizen maken en dan ben ik gelukkig. Nee, het is van: ik ga een reis maken en ik ben al gelukkig. Dat draagt bij aan mijn geluk.”

Op haar website beschrijft Louise hoe haar sterk ontwikkelde ratio later een waardevolle aanvulling kreeg: gevoel en intuïtie. Yoga werd daarin een sleutel. Niet als lifestyle, maar als ervaring: je kunt een goed gevoel trainen, fysiek en mentaal. Dat inzicht vormt de basis van haar werk rond mentale fitheid. Die mentaliteit is ook zichtbaar in hoe ze spreekt over identiteit. Niet als concept, maar als iets dat je kunt herkennen in het dagelijks leven. “Je hebt een identiteit, je psychologische identiteit, en je kan je daarmee versmelten, of je kan er met meer afstand naar kijken. Dan wordt het leven ook een stukje lichter en minder zwaar. Dat gun ik de mensheid heel erg.”

Dat gunnen is niet zomaar een uitspraak. Louise werkt al ruim 25 jaar met mentale gezondheid, zowel individueel als binnen organisaties. Ze combineert hoofd en hart, wetenschap en ervaring, body en mind. Altijd met beide benen op de grond.

Het boek dat geen quick fix wil zijn

Louise bracht haar boek Van Binnenuit Gelukkig uit, met als ondertitel: Word mentaal fit en gezond voorbij uiterlijk succes. Het is nadrukkelijk geen snelle oplossing, maar een startpunt voor echte verandering. Lezers kunnen zich verdiepen in haar visie en in de zes pijlers, of meteen praktisch aan de slag gaan met tips en oefeningen. “Aan de ene kant super spannend, omdat ik best wel openhartig ben in het boek over mijn eigen reis en mijn eigen worstelingen. Dat ik zelf natuurlijk ook best wel depressief ben geweest en hulp heb gezocht in de psychologenhoek. En dat ik ook bij een psychiater ben beland. Ik kreeg de maximale hoeveelheid anti-depressiva voorgeschreven plus de boodschap dat ik de rest van mijn leven recht hierop zou hebben.”

Die openheid is niet bedoeld om indruk te maken. Louise is zorgvuldig, bijna beschermend in haar intentie. “Om dat dan in één keer zo bloot te geven, dat heb ik echt wel met mijn editor zo besproken. In hoeverre kan je dingen delen? Ik wilde vooral niet dat het alleen maar over mij ging. Wat mijn intentie was, is dat mensen ook konden ‘relaten’ met een normaal mens. Niet alleen een psycholoog van: oh, dat is een psycholoog die alles weet uit de boekjes. Mijn eigen worsteling, mijn werkervaring en de vele honderden mensen die ik heb gesproken komen er ook in terug. Ik wilde ook niet als een autoritaire persoon tips of handvatten delen. Vooral ook vanuit ervaringsdeskundigheid gecombineerd met mijn werkervaring. Het hele pakketje dus.”

Zes pijlers die richting geven

Louise beschrijft haar zes pijlers als een kaart: overzicht en richting, zodat mensen niet verdwalen in losse adviezen. Wie worstelt met stress, onrust of het knagende gevoel “is dit het nou”, heeft vaak niet alleen motivatie nodig, maar vooral een beginpunt. De kracht van haar model zit in de combinatie: zelfinzicht, heling, zelfzorg, zelfacceptatie, verbinding en versterking. Niet als zes losse woorden, maar als zes ingangen die gezamenlijk naar hetzelfde doel leiden: meer mentale rust en veerkracht.

Ken jezelf

Zelfkennis is volgens Louise geen luxe, maar een basisvoorwaarde voor richting. Weten waar je blij van wordt, waar je energie van krijgt, en waar je steeds leegloopt, maakt het verschil tussen leven op de automatische piloot en leven vanuit keuze.

Heel jezelf

In deze pijler ligt ruimte voor oude wonden, verlieservaringen en beperkende overtuigingen. Niet alleen grote trauma’s, maar ook de “life wounds” die zich vastzetten in gedrag en in zelfbeeld. Heling maakt de weg vrij naar vrijheid.

Zorg voor jezelf

Mentale gezondheid staat niet los van het lichaam. Slaap, voeding, beweging, rust en ademhaling vormen de grond waarop je psyche rust. Louise kijkt daarbij nuchter: het draait niet om perfect leven, maar om keuzes die bij jou passen.

Accepteer jezelf

Zelfacceptatie gaat verder dan vriendelijk praten tegen jezelf. Het gaat ook over emoties durven ervaren, erkennen en transformeren. Het gaat ook over het accepteren van kanten van jezelf die niet zo leuk zijn, jouw schaduwkanten.

Verbind jezelf

Verbinding met je authentieke zelf, met anderen en met de wereld om je heen zorgt voor diepe verbinding. Hoe meer verbonden je bent, hoe beter je keuzes kunt maken en hoe minder eenzaamheid de kans krijgt om jouw leven in negatieve zin te beïnvloeden.

Versterk jezelf

Deze pijler draait om gedachtenmanagement, veerkracht, positieve gedragsverandering en het versterken van de meest authentieke versie van jezelf. Je leert je gedachten bewust te sturen, zodat ze je ondersteunen in plaats van ondermijnen.

Ervaringen als de weg naar het nu

Louise adviseert mensen om te investeren in ervaringen. Niet omdat spullen slecht zijn, maar omdat ervaringen iets openen wat je niet kunt kopen: aanwezigheid, verwondering en een ander perspectief. “Ervaringen zijn ook mooie herinneringen. Een ervaring kan je gewoon die sparkle geven. Je gaat ook direct in het nu leven, als je daar ook die focus op legt. Je gaat veel meer genieten van kleine dingen. Dat is ook hoe je het kan signaleren. In plaats van dat je vooral kijkt naar grote successen, kan je gewoon heel blij zijn met een heel goed gezette kop koffie bijvoorbeeld.”

Louise maakt het ook haalbaar. “Het maakt eigenlijk niet uit wat je pakt uit het boek. Als je maar één iets eruit pakt en je gaat drie maanden er echt elke dag mee aan de slag, kan het niet anders dan dat je ergens een positieve verandering voelt. Je hoeft echt niet alle 56 tips door te nemen, want bij de ene tip denk je: ‘oh, dat is interessant’, en bij de andere denk je: ‘nou, heb ik niks mee’. Ik zou vooral de tip eruit pakken waarvan je denkt: ‘oh, dat is leuk, dat is interessant’, want iedereen is anders en heeft andere wensen.”

Je voelt bij Louise een uitnodiging om jezelf serieus te nemen als mens. “Mijn passie is echt wel mentale gezondheid en gelukkig zijn en hoe je buiten uiterlijk succes, buiten maatschappelijke status, buiten het geld om en het materieel, hoe je vanuit jezelf echt gelukkig kan zijn,” vertelt ze. “Als je gewoon lekker in je vel zit, je accepteert jezelf, je kan genieten van je leven, van de mensen om je heen, de dingen die je doet, dan is dat al waanzinnig mooi.”