Susanne Hagen is filmmaker en regisseur, en is meer dan een jaar geleden afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Rups is een film die zij regisseerde, en een moment waarbij alles samen is gekomen, via een korte film die met humor laat zien hoe de wereld van iemand die introvert is kan zijn.

Op negenjarige leeftijd al in de filmliefde en zo door naar de HKU

Op het moment dat Susanne voor het eerst filmpjes ging maken, was ze negen jaar. De musical op de basisschool vond plaats, en toen vroeg een vriendinnetje of ze zo'n scene uit de musical wilde gaan spelen en dat dan zouden filmen? Het bleef niet bij één keer. “Zij ging er dan altijd bij acteren en ik ging altijd filmen. Ik vind het eigenlijk wel heel erg leuk om te doen, en in de middelbare school ging dat een beetje weg.”

Op het moment dat het weer kon, kwam ze met een eindexamenfilm die liet zien hoe visueel ze is aangelegd. “De film voor mijn eindexamen was een videoclip gebaseerd op een soort ode aan het werk van Vincent van Gogh, en dan met allemaal landschappen en personages die allemaal een symboliek daarin zijn. Het is wel allemaal lang geleden gemaakt, dus als ik nu terugkijk zie ik wel dat het mijn eerste klus is geweest.”

Daar ontstond ook het besef dat film niet enkel een hobby is voor Susanne. Er was eerst nog een andere droom voor haar. “Ik wilde eigenlijk naar de dansacademie of naar de filmschool, en ik heb overal audities gedaan bij de dansacademie en dat was hem toen niet geworden. Op dat moment ben ik voor de film gegaan.”

Over de HKU heeft ze nog prachtige herinneringen. Ze kreeg daar de ruimte om haar eigen manier van maken te ontdekken. “Ik denk vooral veel vrijheid om gewoon te maken wat je wil, want je mag echt gewoon alles doen wat je wilde. Ze zeiden eigenlijk bijna niet wat goed of fout was. Het was puur experiment, vallen, bijsturen en opnieuw proberen. Dat was niet altijd fijn, je wilt ergens toch meer sturing hebben. Achteraf is het aan de andere kant ook hoe je je eigen makerschap ontdekt, door gewoon een beetje te proberen en te kijken wat wel en niet werkt.”

Rups

Wat steeds opnieuw naar voren komt is de film Rups, door haar geregisseerd. “Op de HKU als student door de jaren heen meerdere films met verschillende groepjes. Iedereen in de klas wil natuurlijk regisseur worden, en je hebt 60 mensen in de klas. Als iedereen wil regisseren en je moet samen een film gaan maken, dan als je ook maar iets van andere interesse hebt, word je daar al snel in ingedeeld. Rups was wel de eerste keer dat ik echt een verhaal vanuit mijzelf helemaal ging regisseren.”

Susanne beschrijft haar creativiteit via beelden die plotseling vastgelegd worden. Het startpunt blijft altijd een spannend moment voor haar. “Ik vind dat eerlijk gezegd altijd op het begin heel lastig. Je beschikt op dat moment enkel over een wit canvas, en dan gaan we iets bedenken. Dat vind ik het aller moeilijkst, maar eenmaal met een idee dan kan ik erop losgaan. Ik ben iemand die op visuele wijze concepten kan bedenken. Ik weet gelijk hoe de wereld er dan uit moet gaan zien.”

Bij Rups leidde dat tot een beeld van een levendige sfeer vol fantasie. “Bij Rups wist ik dus gelijk dat het een hele kleurrijke wereld moest zijn, waarvan je niet echt wist of het dan echt is of nep. Dat vind ik één van de leukste dingen van film en vormgeven.”

Van de twijfel tot erkenning

Toch ontstond de twijfel. Ze weet hoe moeilijk het is om je eigen film te beoordelen tijdens het maakproces. “Het is wel een prima film, maar ik was er zelf helemaal klaar mee met Rups, omdat ik het gewoon zo vaak heb gezien. Dan kan je het gewoon niet meer objectief bekijken. Later gingen andere mensen het kijken, en velen vonden het herkenbaar. Dat vond ik zo bijzonder, juist omdat de mensen die niet zo vaak iets zeggen, die uiten zich niet zo vaak. Want dan kunnen mensen opeens praten zoals ze dat zouden willen.”

Dorpsgeheim, Roomies en het vertrouwen in samenwerkingen

Ook had ze een rol van betekenis in de serie Dorpsgeheim, gemaakt met Esmee de Groot en Ruben van Barneveld. “Dat deden we via co-regie, en in de serie Roomies doe ik wel in mijn eentje de regie. Dat gaat dan wel volgens hoe Esmee samen met Rosalie Jansen deze serie heeft bedacht. Dat betekent ik samen met hen een visie maak en mijn eigen visie daaraan toe voeg, zodat we samen iets gaafs kunnen maken. ”

De start van Dorpsgeheim viel samen met een periode waarin iedereen weer wilde draaien. Het was 2021 in de zomer dat er toen werd gedraaid. “Ze hebben toch van iets kleins snel naar iets groots gemaakt, en daarbij hadden we geen idee wat we aan het doen waren. We hadden echt bijna geen ervaring, maar dat was ook juist weer de kracht ervan, ook juist omdat het corona was. Dat iedereen gewoon heel graag op set wilde staan en iets wilde maken. Ik heb een vriend ook daar ontmoet, die deed camera. Hij heeft ook Rups gedraaid en draait ook Roomies, dus eigenlijk draai ik alles met hem. Het leuke is ook dat Esmee is mijn huisgenoot. Zij is dus echt mijn ‘roomie.’”