Marieke IJsendoorn woont bijna al haar hele leven in Nuenen. Daar kent ze mensen bij naam, en zij kennen haar. Het begon ooit met een jeugd vol kleine, gewone dingen die later heel betekenisvol blijken. “Sowieso een vader die altijd wel eigen ondernemer is geweest ook,” vertelt Marieke. “Die had vroeger een SRV-wagen, zo’n rijdende winkel. Dus dat kruidenieren, dat komt wel ergens vandaan. Opgegroeid met mijn zusje, die twee jaar jonger is. Ja, gewoon prima jeugd eigenlijk. En mijn vader die ook altijd veel las, dus daar heb ik het in ieder geval van, het lezen.”

Je ziet hoe haar leven, het ondernemerschap en lezen, samen opgroeien. Eerst in bijbaantjes, later in opleidingen, en uiteindelijk in een hele stevige basis. “Verder als bijbaantje altijd in de supermarkt gewerkt. Na de opleiding op mbo en hbo commerciële economie ben ik manager vers geworden in de supermarkt hier in het dorp en daarna voor een delicatessenwinkel gaan werken. Dat heb ik 14 jaar gedaan, dus altijd wel in de winkel gewerkt.”

Veertien jaar ervaring

Zoveel jaar ervaring in een delicatessenwinkel is een leerschool in contact, productkennis, ritme, en vooral: mensen echt zien. Op een dag wist ze dat ze klaar was voor haar eigen hoofdstuk; het vormgeven van iets geheel vanuit haarzelf. “Na die 14 jaar in de delicatessenwinkel dacht ik van: ‘ik trek mijn stoute schoenen aan, ik ga voor mezelf beginnen en nu zit ik echt recht tegenover die delicatessenwinkel met mijn eigen winkel.’ Die plek is dus heel vertrouwd voor mij.”

Die winkel werd BonMarie. Midden in Nuenen aan de Parkhof opende ze op 1 augustus 2023 de deuren van haar droom. Het begon zoals veel mooie dingen beginnen: met een idee, met steun, met lef, en met een thuisfront dat meedacht. “Bijzonder en extra leuk omdat mijn man grafisch vormgever is. We hebben met zijn allen nagedacht over de naam. Dat is uiteindelijk BonMarie geworden. Marie van Marieke, maar Bon Marieke vonden we niet zo leuk. Bon Marie klinkt gewoon wat lekkerder.”

Het verhaal achter de naam is doordacht tot stand gekomen. Daarna werd het ineens echt. “Mijn man heeft het logo ontworpen, de huisstijl, de website, alles wat er omheen komt kijken eigenlijk. Cadeaukaarten, stickers, de raambestickering heeft hij gemaakt. En met z’n vieren, dus mijn ouders en mijn man en ik hebben een beetje de winkelinrichting uitgetekend en uitgedacht; helemaal vanaf nul.”

BonMarie: een droom

BonMarie is een koffie- en theespeciaalzaak met bonbons, chocolade en cadeaus. Wie er binnenloopt, merkt het meteen. Het is vooral een zaak met enorm veel ziel en zaligheid, dat voel je in alles. In hoe ze haar producten kiest, maar ook in hoe ze erover praat. Bij BonMarie draait het om slow roasted kwaliteitskoffiebonen van Mocca d’Or, een breed aanbod aan losse thee en een zorgvuldig geselecteerd assortiment chocolade en cadeaus.

Haar boekenwereld is niet minder serieus, alleen rustiger geworden sinds de winkel er is. “Er zit allebei veel passie in. Alleen staat Mariekeleest wel op een iets lager pitje sinds ik voor mezelf ben begonnen dan daarvoor. Daarvoor las ik denk ik het dubbele aan boeken per jaar, dus had ik ook 100 boeken per jaar en nu zit ik op 50 boeken per jaar. Wat nog steeds een mooi aantal is, want het is geen wedstrijd.”

Er klinkt iets heel moois in die zin: lezen als liefde, niet als prestatie. Terwijl ze vroeger veel recensies schreef omdat er boeken opgestuurd werden, kiest ze nu bewuster haar momenten en titels. “Ik schrijf niet meer zoveel recensies als voorheen, want voorheen werden ook wel boeken opgestuurd naar mij en dat heb ik wel een beetje afgekapt. Want dan moet je echt lezen wat er nog allemaal op de plank ligt te wachten op jou, op een recensie. Nu wil ik toch veel meer mijn eigen keuzes kunnen maken.”

Mariekeleest.nl

Die passie kreeg een heel tastbare vorm in de minibieb die ze beheert in de Tomakker. Daar wordt haar liefde voor verhalen iets dat je kunt doorgeven. Iets dat bij mensen thuis belandt. Iets dat kinderen oppakken, buren ruilen, en waar toevallige passanten door verrast worden. Als ze terugdenkt aan de momenten die haar raken, hoeft ze niet lang te zoeken. “Dat zijn toch wel de waarderingen uit de buurt. Als je ineens een doosje chocolade in de brievenbus vindt, of dat mensen je aanspreken als ze bij de minibieb buiten staan, dat ze er zo blij mee zijn. En ja, dat soort dingetjes eigenlijk.”

Het is typisch Marieke. Ze benoemt het klein, maar je voelt hoe groot het voor haar is. Het gaat haar om het bewijs dat iets simpels iemands dag kan veranderen. Misschien is dat wel de kern van wie ze is: iemand die plezier serieus neemt. In haar winkel, in haar lezen, in haar dorp. Wanneer het gesprek gaat over lokaal verbonden zijn, komt ze tot leven. “Gewoon mensen zien, mensen spreken. Dat is ook echt bij mij in de winkel. Ik ben echt zo’n dorpswinkel, waar je toch wel best wel wat mensen bij naam kent. Zij kennen mij bij naam. Waar we gewoon tijd hebben voor een praatje. Waar gelachen wordt en waar mensen soms ook even hun verhaal kwijt willen.”

Dan volgt iets wat je vaak hoort over BonMarie, en wat haar zichtbaar ontroert als ze het terugkrijgt: “Dat ze zo vrolijk worden als ze bij mij binnenkomen in de winkel. Dat krijg ik heel vaak terug. Dat mensen zo blij worden als ze bij mij in de winkel komen en lekker rondsnuffelen. En dankbaar dat ik nou wel zover ben dat ik die stap heb kunnen nemen om voor mezelf te beginnen. Dankzij lieve achterban en steun vanuit mijn man en zoon en ouders en zus.”

Steun is voor Marieke geen abstract woord. Het is iets dat je voelt als iemand achter je staat wanneer je twijfelt. Ze is eerlijk over hoe spannend zo’n stap is, zelfs als je er inhoudelijk klaar voor bent. “Die zien allemaal dat dit mijn droom is en mijn ding. Echt werken in de winkel en dat op een gegeven moment ook gewoon klaar was om dat onder de vleugels van een ander te doen. Ik had gewoon de bagage ook, de opleiding, de commerciële economie, de 14 jaar winkelervaring. Dus ik was er in die zin wel echt klaar voor, maar mentaal is dat een stukje wat overweldigend. En als je dan mensen achter je hebt staan die zeggen van: hé, je kan het, we geloven erin, ga het doen. Dan helpt dat wel heel erg. Dat het boven verwachting goed gaat. Dat het hard werken is, maar heel erg leuk. Het is het helemaal waard. Dat ik gewoon ontzettend veel lol uithaal om dit elke dag te kunnen en mogen doen.”

Tegen jonge Marieke zou ze zichzelf veel willen vertellen. “Jonge Marieke, leg de lat niet zo hoog voor jezelf. Je bent goed genoeg.”

Het is een zin die ergens in haar hele levensverhaal terugkaatst. In het kind dat leerde lezen door haar vader. In de jonge vrouw die meters maakte in winkels. In de ondernemer die ooit dacht: nu ga ik het doen. In de Marieke van nu, die met beide voeten op de grond staat en toch elke dag een droom leeft.

Een dorpswinkel waar je naam ertoe doet

Als je door Nuenen loopt en BonMarie binnenstapt, stap je een wereld in die met aandacht is neergezet: rustig, uitnodigend en vol kleuren die je langzaam laten kiezen. Als je ’s avonds Mariekeleest.nl opent, voel je dezelfde hand. Dezelfde smaak voor het echte. Dezelfde drang om te delen wat mooi is. Marieke is iemand van warme daden. Van een winkel waar je advies krijgt zonder haast. Van een minibieb die ineens een doosje chocolade in de brievenbus oplevert. Van een website die je zachtjes naar je volgende boek duwt. Van een leven dat laat zien dat je dromen niet hoeft te schreeuwen om waar te worden. Misschien is dat wel waarom mensen zo graag bij haar binnenlopen, of haar recensies lezen, of even stilstaan bij die minibieb in de Tomakker. Dat komt omdat Marieke iets heel zeldzaams heeft: ze maakt ruimte: voor smaak, voor verhalen, voor mensen en voor het stille geluk dat ontstaat als je precies doet wat je lief is.