Een regenachtige dag kan veel veranderen. Voor Bram Sanders begon daarmee een passie die inmiddels al jaren voortduurt. Wat eigenlijk een bezoek aan een voetbalwedstrijd had moeten worden, veranderde onverwachts in een eerste basketbaltraining. Sinds die dag groeide basketbal uit tot veel meer dan een sport. Het werd een plek waar hij zichzelf kon ontwikkelen, vriendschappen opbouwde, dromen vormgaf en steeds opnieuw ontdekte hoeveel plezier hij uit het spel haalt. Komend seizoen keert Bram terug naar EBCG in Geldrop. De club waar hij zijn eerste stappen op het basketbalveld zette, ontvangt een speler terug die in de afgelopen jaren veel ervaring heeft opgedaan bij Basketball Academie Limburg (BAL). Die ervaring neemt hij mee, terwijl zijn blik alweer gericht is op alles wat nog voor hem ligt.

Een gezin waarin veel gebasketbald wordt

Basketbal is binnen de familie Sanders nooit ver weg geweest. Bram groeide op tussen drie broers die allemaal dezelfde passie ontdekten. Zijn oudere broer Stijn zette de eerste stap, waarna Bram al snel volgde. Daarna begon ook zijn jongere broer Luuk met basketballen. Hoewel de sport hen verbindt, ontwikkelde ieder van hen een eigen manier van spelen. “Stijn ging altijd naar trainingen. Ik ging dan mee en vond het al snel leuk om te zien. Eigenlijk wilde ik eerst op voetbal. Papa stelde voor om naar een voetbalwedstrijd te gaan kijken, maar toen regende het. Hij zei toen: ga maar eens een keer een proeftraining doen bij basketbal. Sindsdien ben ik er eigenlijk nooit meer mee gestopt.”

Dat spontane begin maakt zijn verhaal bijzonder. Het kwam tot stand vanuit nieuwsgierigheid, plezier en een eerste training die precies op het juiste moment kwam. Hoewel de drie broers dezelfde liefde voor basketbal delen, ziet Bram zichzelf als een ander type speler. “Wij verschillen best veel. Stijn en Luuk hebben eigenlijk dezelfde speelstijl. Zij zijn groter en sterker en kunnen heel goed als center spelen. Ik voel me juist beter als forward. Daar kan ik meer mijn eigen spel spelen.”

De liefde voor basketbal beperkt zich binnen de familie Sanders niet alleen tot het spelen van de sport. Brams vader Sjoerd draagt daar op zijn eigen manier aan bij met Coach Court Nederland, een Facebookgroep die hij heeft opgezet om coaches en andere betrokkenen binnen het Nederlandse basketbal met elkaar te verbinden. Door kennis, ervaringen en ideeën met elkaar te delen, wil hij de community verder laten groeien en tegelijkertijd een plek creëren waar mensen met dezelfde passie voor basketbal elkaar kunnen vinden.

Bij EBCG ontdekte Bram hoe leuk basketbal werkelijk kon zijn. Techniek, tactiek en systemen kwamen later. In de beginjaren draaide het vooral om enthousiasme, wedstrijden en de uitdaging om iedere training weer beter te worden. “Ik vond het altijd heel leuk. Ik vroeg eigenlijk steeds wanneer we een partijtje gingen doen. In de onder 10 luisterde ik niet altijd even goed naar de coach, want sommige oefeningen vond ik een beetje raar. Het partijtje vond ik altijd het allerleukste.”

Een kampioenschap dat veel betekende

Nog voordat Bram zelf officieel in de onder 14 speelde, kreeg hij al de kans om met die leeftijdsgroep mee te trainen. Zijn talent bleef niet onopgemerkt en uiteindelijk mocht hij ook wedstrijden spelen. Dat seizoen kreeg een prachtig slot. “Ik was toen eigenlijk nog eerstejaars onder 12. De coach van onder 14 vroeg of ik mee wilde trainen. Dat ben ik gaan doen en uiteindelijk werden we kampioen tegen Schijndel. Zij hadden thuis eigenlijk alles gewonnen en wij versloegen ze juist daar. Dat vond ik echt heel bijzonder.”

Een ontmoeting die uitgroeide tot inspiratie

Iedere jonge sporter heeft wel iemand naar wie hij opkijkt. Voor Bram werd dat Noé Botuli. Die bewondering ontstond door wat hij op het veld liet zien, maar ook vanuit iets anders. “Ik mocht toen met Noé Botuli meelopen aan de hand. Sindsdien ben ik echt tegen hem gaan opkijken. Zijn dunks zijn geweldig. Hij kan heel goed schieten, is heel snel en heel wendbaar richting de basket. Dat vind ik echt mooi om te zien.”

Dat zijn elementen van het spel waarin Bram zichzelf ook graag verder wil ontwikkelen.

Een nieuwe stap richting Basketball Academie Limburg

Na drie mooie jaren bij EBCG volgde een nieuwe uitdaging. Rond een wedstrijd van BAL kwam het eerste contact tot stand. Na afloop werd Bram gevraagd om eens te laten zien wat hij kon. Zijn vader herinnert zich dat moment nog goed. Na een gesprek met trainer Frank Verdonschot kreeg Bram de uitnodiging om zich te bewijzen. Die kans pakte hij met beide handen aan. “Ik ben toen gaan meetrainen. Daarna zei Frank dat hij wel iets in mij zag. Ik kwam bij de onder 12 terecht en speelde daar samen met Jayden Kornips en Fabien Alexanian. Dat vond ik echt heel leuk.”

Zijn ontwikkeling verliep snel. Dankzij een dubbele licentie bleef hij ook wedstrijden voor EBCG spelen, terwijl hij tegelijkertijd steeds meer ervaring opdeed bij BAL. Niet veel later volgde opnieuw een bijzondere kans. “De coach van onder 14 vertelde dat hij het jaar daarna Eredivisie wilde spelen. Daarvoor moest ik de onder 12 verlaten en alvast bij onder 14-2 gaan spelen.”

Zo begon een periode waarin Bram op landelijk niveau steeds meer ervaring verzamelde. Iedere training bracht nieuwe uitdagingen met zich mee en iedere wedstrijd leverde nieuwe inzichten op. Van alle wedstrijden die Bram meemaakte, springt er één direct uit, ook vanwege de beleving eromheen. “We mochten een keer meelopen bij een heren 1-wedstrijd van BAL tegen Heroes Den Bosch. Heroes stond toen bovenaan, maar BAL won die wedstrijd. Dat was echt een heel bijzondere avond.”

Terug naar de plek waar het allemaal begon

Na drie seizoenen bij BAL keert Bram terug naar EBCG. Die stap voelt niet als een stap terug, maar juist als een nieuw begin. Hij neemt alles mee wat hij onderweg heeft geleerd en kijkt met veel energie uit naar het komende seizoen. “Ik vond het eerst wel moeilijk. Uiteindelijk heb ik er juist heel veel zin in gekregen. Ik mag nog een jaar onder 14 spelen, maar ik ga naar onder 16. Soms speel ik nog wedstrijden bij onder 14 als ze me nodig hebben. Daar kijk ik echt naar uit.”

Zijn terugkeer betekent ook een hereniging met de club waar zijn basketbalverhaal ooit begon. Juist daardoor krijgt deze nieuwe fase een extra bijzondere betekenis. Iedere sporter heeft een doel voor ogen. Voor Bram zijn die dromen helder. “Ik heb altijd gezegd dat ik heel graag bij Leiden wil spelen. Wij speelden in Kortrijk tegen Leiden. Zij stonden toen veruit bovenaan in de Eredivisie en werden later ook kampioen. Wij verloren maar met één punt verschil. Sindsdien lijkt het mij heel mooi om daar ooit te spelen. Onder 19 Eredivisie of misschien zelfs heren 1 zou echt geweldig zijn. Ik zou ook heel graag een keer bij Hubo Limburg United willen spelen. Een goede vriend van mij is daar naartoe gegaan. Het lijkt mij heel mooi om ooit samen met hem in één team te spelen.”

Binnen de familie wordt die Belgische droom eveneens herkend. België staat al langer hoog op zijn lijstje en vormt een ambitie die hij met veel enthousiasme uitspreekt.

Een eerste kennismaking met 3x3

Naast het reguliere basketbal maakte Bram onlangs ook kennis met 3x3. Zijn eerste toernooi leverde direct een bijzondere prestatie op: een derde plaats van Nederland. Minstens zo belangrijk was het plezier dat hij eraan beleefde. “Dit was mijn eerste 3x3-toernooi. Ik vond het heel leuk. Vooral de wedstrijd tegen Lokomotief en HBV Jumpers. Dat was meteen de eerste wedstrijd en die ging er stevig aan toe. Dat vond ik juist leuk. Ik wil dat zeker blijven doen. Gewoon met de vrienden die ik bij BAL heb leren kennen.”

Voor Bram draait basketbal om ontwikkelen, maar ook om samen genieten van het spel. Hij staat nog aan het begin van zijn basketbalreis. Zijn verhaal bestaat uit veel meer dan wedstrijden, uitslagen of statistieken. Het gaat over iemand die ooit door een regenbui op een basketbalveld terechtkwam en daar iets vond wat hem nooit meer heeft losgelaten. Met de ervaringen van de afgelopen jaren, de vertrouwde omgeving van EBCG, de dromen voor de toekomst en een onverminderd enthousiasme voor iedere training ligt er opnieuw een mooi hoofdstuk klaar. Ontwikkeling begint bij liefde voor het spel, en die liefde straalt in alles wat hij doet.