Door de manier waarop iemand kijkt, verdedigt en het spel leest, zie je bij Skyler van der Schaaf een speler met enorm veel passie. De 12-jarige point guard van MBCA Amstelveen speelt dit seizoen in de Derde Divisie bij het onder 14-team en laat zien dat basketbal voor hem veel meer is dan alleen een sport. Je voelt direct hoeveel liefde hij voor het spel heeft. Iedere training, iedere wedstrijd en ieder moment lijken onderdeel te zijn van een groter geheel. “Het begon allemaal omdat ik wat klasgenoten had die mij uitnodigden voor basketbal. Daar deed ik aan mee en toen dacht ik: dit vind ik eigenlijk wel heel leuk. Daarna ben ik begonnen bij BV Aalsmeer in de onder 10. Ik ontdekte daar hoe leuk ik basketbal begon te vinden. In de onder 12 wist ik het eigenlijk zeker. Ik wilde hiermee doorgaan als mijn vaste sport. Ik scoorde veel en dat vond ik natuurlijk ook leuk, maar vooral het spel zelf trok mij enorm aan.” Foto: Shirley Visser-van der Schaaf

Belangrijker dan alleen punten maken

Highlights en scores staan binnen basketbal vaak centraal. Niet vreemd, want als je de meeste punten maakt, win je. Toch is er veel meer dan dat binnen deze sport. Skyler heeft het dan ook veel over teamspel, verdedigen, assists en samen winnen. Het typeert de manier waarop hij naar basketbal kijkt en ook hoe hij zichzelf als speler ziet. “Ik ben echt een teamspeler,” vertelt Skyler. “Ik speel als point guard en ik vind het belangrijker om assists te geven dan zelf veel punten te maken. Verdedigen is ook echt mijn element. Dat vind ik misschien wel net zo leuk als aanvallen. Als een teamgenoot vrijstaat, geef ik liever die pass. Het gaat bij mij vooral om samen spelen en zorgen dat iedereen beter wordt.”

Een rol met leiderschap past hem goed. Binnen het veld neemt hij verantwoordelijkheid, coacht hij ploeggenoten en probeert hij rust te bewaren in wedstrijden waarin het tempo hoog ligt. Ondanks zijn leeftijd voelt hij zich prettig in een leidende rol. “Ik ben ook aanvoerder en ik vind het leuk om een beetje de coach in het veld te zijn. Ik probeer het team te leiden en spelers te helpen. Dat hoort voor mijn gevoel ook bij een point guard.”

De sport voelde gelijk goed

Skyler groeide op met liefde voor sport in het algemeen. Zijn broertje Maddox voetbalt, terwijl Skyler uiteindelijk voor basketbal koos. Die gezamenlijke sportbeleving bleef aanwezig, want thuis wordt nog regelmatig samen gevoetbald of gebasketbald. “Mijn broertje vindt basketbal ook leuk en ik vind voetbal leuk. Daardoor doen we dat vaak samen. Na mijn wedstrijden wil hij vaak nog even een balletje gooien. Vroeger vond ik het lastig om een sport te kiezen. Uiteindelijk dacht ik: laat ik basketbal gaan doen. Toen ik eenmaal bezig was, voelde het meteen alsof het echt bij mij paste.”

Dat gevoel werd alleen maar sterker naarmate hij meer ging trainen. Al op jonge leeftijd merkte hij dat hij niet alleen kwam voor de gezelligheid of de spelletjes rondom trainingen. Hij wilde echt basketballen.  “Tijdens trainingen deden we soms allerlei spelletjes met dribbelen en tikken. Dat vond ik op zich wel grappig, maar ik merkte meteen dat ik vooral wilde basketballen. Ik kwam echt voor het spel zelf.”

De stap naar een hoger niveau

Na zijn jaren in Aalsmeer groeide ook het verlangen om zichzelf verder uit te dagen. Skyler wilde meer trainen, sneller spelen en zichzelf meten met betere tegenstanders. Die ambitie bracht hem uiteindelijk naar MBCA Amstelveen. De overstap betekende voor hem een grote verandering op het gebied van mogelijkheden en intensiteit. “Bij Aalsmeer had ik al veel plezier in basketbal, maar hier voelde ik meteen dat er veel meer mogelijk is. Ik wilde graag hoger spelen en mezelf blijven ontwikkelen. Bij MBCA heb ik het gevoel dat ik echt stappen kan zetten richting een hoger niveau. Dat motiveert mij enorm.”

Inmiddels speelt hij als eerstejaars onder 14-speler in de Derde Divisie tussen fysiek sterkere en oudere tegenstanders. Dat vraagt veel van een speler van twaalf jaar, zeker op het gebied van tempo, kracht en keuzes maken onder druk. Toch lijkt Skyler juist energie te halen uit die uitdaging. Binnen de club wordt veel aandacht besteed aan zijn ontwikkeling. Extra trainingen gericht op shooting, balbehandeling en besluitvorming moeten hem helpen om completer te worden. Vooral zijn schot maakte de afgelopen periode zichtbaar stappen. “Eerst schoot ik met twee handen. Nu schiet ik veel beter met één hand en merk ik dat ik in wedstrijden ook vaker een midrange shot scoor. Dat deed ik vroeger bijna nooit. Het kost veel training en inzet, maar ik zie nu echt dat het helpt.”

Leren om zelf te durven kiezen

Skyler denkt altijd in het belang van het team, wat ook één van zijn grote kwaliteiten is. Tegelijkertijd ligt daar ook direct zijn grootste leerpunt. Hij zoekt vaak eerst de pass, zelfs wanneer hij zelf vrijstaat. Binnen zijn ontwikkeling wordt daar bewust aan gewerkt door hem meer vertrouwen te geven in zijn eigen aanvallende kwaliteiten. Skyler weet zelf ook precies waarin hij beter wil worden. “Ik denk dat ik vooral beter moet worden in scoren en in het afmaken van kansen. Ik hoor vaak dat ik goed genoeg ben voor een hoger niveau, maar dat ik nog te weinig scoor. Daar wil ik echt stappen in maken. Verder wil ik eigenlijk alles net een niveau hoger krijgen.”

Zijn drive om te verbeteren valt op. Naast de reguliere teamtrainingen werkt hij extra aan shooting, speelt hij mee met oudere teams en probeert hij zoveel mogelijk ervaring op te doen tegen grotere en sterkere spelers om sneller te leren.

Bijzondere momenten

Hoewel ontwikkeling centraal staat, zijn er ook wedstrijden die hij nooit meer vergeet. Wedstrijden waarin alles samenkomt: spanning, teamgevoel en emotie. De overwinning op koploper Blue Stars staat voor Skyler hoog op dat lijstje. “Wij wonnen van de nummer één met vier punten verschil. Een speler die normaal niet veel speelt, kwam erin en kreeg een paar vrije worpen die hij allemaal scoorde. Dat vond ik echt mooi voor hem. Zo’n overwinning vergeet je niet meer.”

Ook zijn eerste kampioenschap vergeet hij nooit meer. “In mijn eerste seizoen dat ik officieel divisie speelde, werden we meteen kampioen. Dat was heel bijzonder. We kenden elkaar nog niet eens zo goed aan het begin van het seizoen, maar we speelden echt als team. Veel passen, samen verdedigen en voor elkaar werken. Toen we die beker mochten liften, voelde dat echt speciaal.”

Het leven van Skyler draait inmiddels grotendeels om basketbal, iets wat hij het liefste doet. “Mijn week zit meestal helemaal vol met basketbal en school samen. Ik train veel en speel vaak meerdere wedstrijden. Toch vind ik het vooral heel leuk, omdat ik merk dat ik beter word.”

Skyler heeft het over zijn ambities. Toch is duidelijk dat hij ver wil komen in de sport. Eredivisie spelen is een doel waarvoor hij dagelijks werkt. “Ik denk dat als ik hard blijf trainen en echt mijn best blijf doen, ik uiteindelijk hoger kan komen. Dat is wat ik graag wil bereiken. Daarom probeer ik iedere training beter te worden.” Dat is misschien wel het mooiste aan Skyler: de manier waarop hij naar basketbal kijkt. Altijd in dienst van het team. Altijd bereid om te leren. Altijd met de overtuiging dat er nog meer mogelijk is. Misschien zegt één simpele zin uiteindelijk het meest over hemzelf. “Toen ik basketbal ging doen, dacht ik meteen: dit past echt bij mij.”