Op het moment dat Lisa Ploeger begint te zingen, gebeurt er iets bijzonders. Woorden worden herinneringen en persoonlijke ervaringen veranderen in een plek waar anderen zichzelf kunnen herkennen. Ze schrijft muziek om onder andere ruimte te maken voor de verhalen die vaak jarenlang verborgen zijn gebleven. Dat weerspiegelt haar grootste kracht. Als singer-songwriter beweegt zij zich tussen kwetsbaarheid en hoop, waardoor de luisteraar de gelegenheid krijgt om haar muziek een eigen betekenis te geven. Op vrijdag 4 september 2026 brengt ze haar album the lighthouse keeper's daughter uit. Foto: Jantina Talsma

Een jeugd waarin muziek vanzelfsprekend was

Lisa groeide op in Drenthe, waar ze nog altijd met veel plezier woont. Ze kreeg daar alle gelegenheid om haar creativiteit te ontwikkelen. Terwijl haar vader gitaar speelde in een rockcoverband en haar moeder haar de eerste stappen op keyboard en piano leerde, groeide muziek uit tot een vanzelfsprekend onderdeel van haar leven. “Ik maak eigenlijk al muziek zolang ik me kan herinneren,” vertelt Lisa. “Zodra ik kon praten, begon ik met zingen. Dat heeft natuurlijk ook met mijn familie te maken. Mijn vader speelt elektrische gitaar in een rockcoverband en mijn moeder heeft jarenlang dwarsfluit gespeeld. Zij heeft mij ook de eerste beginselen van keyboard en piano geleerd. Ik ben er eigenlijk vanzelf ingerold en ben er nooit meer mee gestopt.”

Pas tegen het einde van de middelbare school ondervond ze dat muziek voor haar veel meer mocht zijn dan een hobby. Toen de open podia verdwenen waar ze regelmatig optrad, voelde ze vooral één ding: ze wilde blijven zingen. “Dat was het moment waarop ik besloot er echt serieus mee aan de slag te gaan. Inmiddels is dat ongeveer acht jaar geleden en sindsdien probeer ik het steeds professioneler aan te pakken.”

De pracht van Drenthe

Lisa ervaart dat haar omgeving haar heeft geleerd dat een duurzame ontwikkeling veel waardevoller is dan zo snel mogelijk ergens willen arriveren. Ze vertelt met veel liefde over Drenthe, vooral vanwege de mentaliteit van de mensen om haar heen. “Drenthe voelt voor mij als een plek waar je de ruimte krijgt om te ontdekken wat je echt wilt. Iedereen werkt hard als dat nodig is, maar er is ook tijd om na te denken over waar je naartoe wilt groeien. Je hoeft hier niet in één keer groot te zijn. Er wordt juist gekeken naar een duurzame carrière. Dat past heel goed bij hoe ik zelf ook in het leven sta.”

Dat is ook terug te horen in haar muziek. Haar nummers krijgen de tijd om te groeien, net zoals zijzelf dat heeft gedaan.

Pure muziek begint bij een tastbaar verhaal

De teksten van Lisa's muziek ontstaan vanuit herinneringen, gesprekken en ervaringen die haar werkelijk hebben geraakt. Toch draait het uiteindelijk nooit alleen om haarzelf. Een lied vormt voor haar een manier om gevoelens een plek te geven, waarna diezelfde woorden langzaam onderdeel worden van het leven van iemand anders. “Een herinnering verandert voor mij niet doordat ik er een liedje over schrijf. Wat wel verandert, is dat het een uitlaatklep wordt. Wanneer mensen na een optreden naar mij toe komen en vertellen dat ze zichzelf in een nummer herkennen, dan weet ik waarvoor ik het doe. Mijn eigen verhaal is de inspiratie, maar uiteindelijk hoop ik dat iemand anders daar zijn of haar eigen verhaal aan kan koppelen. Ik ben altijd eerlijk geweest en dat probeer ik ook in mijn muziek te zijn. Ik wil laten zien dat mooie momenten bestaan, maar ook moeilijke periodes. Iedereen maakt zulke dingen mee. Als een liedje iemand kan helpen om zich minder alleen te voelen of om ergens doorheen te komen, dan betekent dat ontzettend veel voor mij. Ik ben van nature positief ingesteld. Mijn motto is eigenlijk altijd: het komt wel weer goed. Ik hoop dat mensen dat ook terug horen wanneer ze naar mijn muziek luisteren.”

Foto: Jantina Talsma

Een familiegeschiedenis die een stem kreeg

Met haar nieuwe album the lighthouse keeper's daughter, dat op 4 september verschijnt, slaat Lisa misschien wel haar meest persoonlijke weg in. De single deep inside vormt daarin een belangrijk hoofdstuk. Het nummer vertelt het levensverhaal van haar oma, die opgroeide binnen de Jehova's Getuigen en vanwege de liefde werd verstoten door haar familie. Dat verhaal bleef jarenlang grotendeels onuitgesproken, maar pas tijdens het schrijfproces ontstonden de gesprekken die uiteindelijk de basis vormden voor het album. “Mijn oma is verliefd geworden op iemand buiten haar geloof. Daardoor werd zij uit haar familie gezet. Ze kwam uiteindelijk naar Nederland, bouwde hier een nieuw leven op, kreeg kinderen en later kleinkinderen. Intussen heeft ze heel lang nauwelijks de ruimte gehad om haar eigen trauma's te verwerken, omdat ze altijd bezig was met zorgen voor anderen. Doordat ik met dit album bezig was, ben ik steeds meer vragen gaan stellen. Hoe was dat voor haar? Hoe voelde dat toen? Hoe kijkt ze er nu op terug? Zij begon daar de laatste jaren ook steeds meer over te vertellen. Ik besefte dat ik haar verhaal wilde doorgeven. Niet omdat ik zelf in die gemeenschap heb gezeten, maar juist als iemand die van buitenaf ziet hoeveel invloed zoiets generaties later nog kan hebben.”

Het schrijven van de nummers bracht Lisa ook nieuwe inzichten. Daarmee wil ze veel meer bereiken dan alleen een mooi album maken. “Er zijn natuurlijk documentaires over zulke onderwerpen, maar muziek veel minder. Terwijl juist muziek mensen kan helpen om gevoelens toe te laten of dingen te verwerken die ze jarenlang hebben weggestopt. Dat hoeft niet eens precies hetzelfde verhaal te zijn. Iedereen mag daar zijn eigen betekenis in vinden.”

Wat kunnen we nog meer van Lisa verwachten?

Hoewel haar nieuwe album een belangrijk hoofdstuk afsluit, voelt Lisa tegelijkertijd dat er nog veel verhalen wachten om verteld te worden. Ze voelt daarbij geen angst om kwetsbaar te zijn. “Er zijn zeker nog liedjes die ik ooit wil schrijven. Niet omdat ik ze niet durf te maken, maar omdat ik misschien de juiste woorden nog niet heb gevonden. Er zijn onderwerpen die nog even moeten rijpen. Ik vertel de waarheid graag in mijn muziek, alleen nooit om iemand af te vallen. Het gaat altijd over mijn eigen beleving.”

Die oprechtheid maakt haar muziek geloofwaardig. Ze schrijft om betekenis te geven, en dat lukt haar in alle opzichten. De komende periode betekent veel voor Lisa. Na jaren schrijven, herschrijven, opnemen en ontwikkelen verschijnt eindelijk het album dat al zo lang onderdeel van haar leven is. “Het voelt eigenlijk heel bijzonder. Sommige liedjes schreef ik drie of vier jaar geleden. Die leefden al die tijd alleen in mijn hoofd en nu worden ze eindelijk onderdeel van één compleet verhaal. Dat mensen dat straks allemaal kunnen horen, blijft heel onwerkelijk. We zijn met de band druk bezig om mooie release-shows neer te zetten. Ik ben ontzettend trots op het eindresultaat en ik kan niet wachten totdat mensen het hele album kunnen luisteren. Natuurlijk hoop ik ook dat veel mensen de muziek weten te vinden, dat ze naar de shows komen en dat festivals straks denken: daar willen we haar graag hebben.”

Lisa Ploeger is een artiest die met vertrouwen haar eigen pad bewandelt. Dat vertrouwen was er vroeger niet altijd. Juist daarom weet ze precies welk advies ze haar jongere zelf zou geven. Ze glimlacht wanneer ze terugdenkt aan die periode waarin ze nog twijfelde of ze wel goed genoeg was.  “Ik zou vooral zeggen: 'Fuck it.' Vroeger was ik veel onzekerder. Ik vond het spannend om liedjes uit te brengen of mensen te benaderen die al veel verder waren dan ik. Inmiddels weet ik dat mensen vaak maar één berichtje, telefoontje of DM van je verwijderd zijn. Het helpt enorm als je de juiste mensen om je heen verzamelt. Dan ontdek je dat het allemaal veel minder ingewikkeld is dan je zelf denkt. Tegenwoordig vraag ik mezelf vooral af: wat is eigenlijk het ergste dat er kan gebeuren? Meestal is het antwoord: niet zoveel. Dan kun je het net zo goed gewoon doen.”

Lisa schrijft countrypop, maar haar muziek is meer dan alleen een genre. Haar nummers laten zien dat kwetsbaarheid en kracht moeiteloos naast elkaar kunnen bestaan, dat familieverhalen generaties later nog steeds betekenis hebben en dat eerlijkheid vaak de eerste stap is naar verbinding. Dat is wat haar muziek zo bijzonder maakt. Ze schrijft vanuit haar eigen leven, terwijl ze voortdurend ruimte laat voor dat van een ander. Daardoor groeien haar liedjes uit tot ontmoetingen waarin herinneringen, liefde, veerkracht en hoop elkaar vinden. Daar klinkt de stem van Lisa het helderst en het meest sprankelend.