Het zien en voelen van een intense passie, verbeelding, liefde en vakmanschap dat zo intens mooi wordt doorleefd en uitgevaardigd. Dan hebben we het over Fé van Kessel, een aaneenschakeling van enorme enthousiasme en vrolijkheid. Je voelt bij haar dat haar stem een onderdeel is van wie zij werkelijk is. Achter de personages, het ingezongen speelgoed, de commercials, de animatieseries en de grote internationale producties schuilt een vrouw die haar liefde voor verhalen nooit heeft verloren. Juist die liefde vormt nog altijd het geheel van alles wat zij doet. Tien jaar nadat zij haar eerste stappen zette in de wereld van stemacteren, spreekt Fé nog steeds met dezelfde twinkeling over haar vak als het meisje dat ooit gefascineerd naar animatieseries keek en zich afvroeg hoe het mogelijk was dat personages echt leken te leven. “Van kleins af aan was ik al enorm fan van alles wat met animatie te maken had,” vertelt Fé voluit,” dus de Disneyfilms natuurlijk. Daarnaast ook alles wat cartoons was op televisie: Winx Club, Totally Spies!, Pokémon en dat soort series. Vooral Winx Club had bij mij een enorme indruk achtergelaten. Daar ben ik altijd enorm fan van geweest.”

Die verwondering kreeg een extra dimensie toen ze ontdekte dat stemmen achter personages werden ingesproken door echte mensen. “Op het moment dat ik erachter kwam dat Bloom van Winx Club en Clover van Totally Spies! allebei werden ingesproken door Niki Romijn, dacht ik: ‘hè? Dit is gewoon een baan?! Dit is iets wat je kunt doen?! Ik was als kind helemaal fan van verhalen naspelen. Ik wilde die inspirerende personages zijn. Dat waren mijn idolen vroeger. Toen dacht ik: ‘dit is het dichtste bij hoe je ooit kunt komen om zo iemand te zijn.’” Foto: Marije Dijkema / Studio ByMarije

Dromen die werkelijkheid werden

Die fascinatie bleef niet beperkt tot dromen alleen. Terwijl veel kinderen hun favoriete series keken, begon Fé haar eigen werelden te bouwen. Ze tekende, schreef verhalen, maakte strips en creëerde zelfs animaties waarvoor ze zelf de stemmen verzorgde. Wat begon als een creatieve uitlaatklep groeide langzaam uit tot een richting voor haar toekomst. “Toen begon ik zelf animaties te maken met Paint. Daarna ben ik met mijn vader een headset gaan halen omdat ik daar ook een stem voor wilde voorzien. Toen is het eigenlijk begonnen, dat voor de lol inspreken. Dat fandubben is een enorme uit de hand gelopen hobby geweest voor mij. Een grote passie. Ik heb daar nog steeds heel veel bewondering voor omdat het een hobby is waar je heel veel dingen in kwijt kunt.”

Die route maakte haar lang onzeker. Ze volgde geen klassieke toneelopleiding. Ze kwam niet uit de bekende paden waarlangs veel stemacteurs het vak binnenrollen. Daardoor had ze regelmatig het gevoel dat ze iets moest inhalen. “Ik cijferde me in het begin een beetje weg omdat ik natuurlijk van een andere achtergrond kwam. Ik had geen theateropleiding gedaan. Er werd ook best wel neergekeken op fandubbing. Daardoor voelde ik soms alsof ik een achterstand had. Uiteindelijk ben ik gaan kijken naar wat ik juist kon meenemen. Dat was mijn passie en enthousiasme voor het vak. Mensen vonden dat aanstekelijk en dat gaf mij vertrouwen.”

Een ander pad bewandelen hoeft zeker niet gelijk te betekenen dat iets het niet kan zijn. Sterker nog, bij Fé werd diezelfde passie uiteindelijk haar grootste kracht. Een kracht om te schitteren, de liefde voor alles wat zij omarmt uit te stralen. Intense liefde; dat zie en voel je in alles bij haar terug.

De Brabantse basis

Hoewel haar carrière haar inmiddels langs grote studio's, internationale producties en wereldberoemde franchises heeft gebracht, ligt haar fundament nog altijd in Brabant, vooral in de manier van leven. Fé groeide op in Duizel, in de Kempen, vlak bij de Belgische grens. Een omgeving waarin natuur, familie, gastvrijheid en gemeenschapszin vanzelfsprekend waren. “Mijn ouders hadden die typische Brabantse gastvrijheid. Vooral mijn vader. Het was altijd: kom maar achterom, kom maar binnen, wil je een mandarijntje?

Altijd verzorgend en verwelkomend. Dat heb ik altijd meegekregen van thuis. Heel erg open zijn naar anderen en vriendelijk zijn. Dat vind ik nog steeds heel belangrijk. Ik kan echt blij worden van de kleinste dingen. Van de eerste paddenstoel in de herfst. Van de zwaluwen die in de zomer rondvliegen. Van de eerste sneeuw. Dat soort dingen maken mij zielsgelukkig.”

Daar is de oorsprong te vinden van haar vermogen om emoties zo voelbaar te maken. Wie aandacht heeft voor zulke kleine wonderen, ontwikkelt vanzelf een scherp oog voor alles wat mensen raakt.

De magie van verhalen

Veel van de verhalen waar Fé als kind van hield, draaiden om magie, fantasie en avontuur. Dat is nooit verdwenen. “Ik hou van fantasie en magie. Als kind wilde ik altijd kunnen vliegen of magie kunnen gebruiken zoals de Winx. Ik vond het geweldig om in die sprookjeswerelden te verdwijnen. Sprookjes hebben natuurlijk vaak een gelukkig einde. Als je ouder wordt merk je dat de wereld anders werkt. Er gebeuren overal nare dingen en je kunt dierbaren verliezen. Toch denk ik dat verhalen ons kunnen helpen om daarmee om te gaan.” Misschien schuilt daarin precies de kracht van haar werk. Verhalen lossen de werkelijkheid niet op, maar ze geven betekenis aan wat mensen voelen.

De achtjarige Fé met een Winx pop

Een droom die Stella heet

Sommige dromen blijven bij dromen, maar sommige dromen worden opeens werkelijkheid. Toen Fé gevraagd werd om Stella in de nieuwe Winx Club-serie: 'De magie is terug’ te vertolken, kwam haar leven op een bijzondere manier rond. “Dat is natuurlijk een droom die uitkomt. In mijn hoofd zijn die personages nog steeds verbonden aan de stemmen waarmee ik ben opgegroeid, zoals Niki Romijn als Bloom en Jannemien Cnossen als Stella. Die hebben voor mij zoveel betekend. Het voelde in het begin daarom erg dubbel. Ik probeerde alle ruimte te geven aan de sfeer van de nieuwe versie terwijl ik tegelijkertijd recht wilde doen aan wat die personages voor mij waren.”

Die combinatie van bewondering en verantwoordelijkheid maakte diepe indruk op haar. “Ik wist vanaf dag één dat ik enorme schoenen te vullen had. Ik was enorm enthousiast maar overpeinsde tegelijkertijd alles. Ondanks dat het voor mij als volwassene nooit zo zal zijn als het origineel doe ik mijn uiterste best om een versie te creëren die kinderen van nu kan inspireren. Met heel veel liefde!”

Nou, dat is gelukt! Vanuit een geheel nieuw tijdperk vervult Fé het op haar manier, en via haar talent wat echt op een prachtige manier is terug te zien.

Nog een kinderdroom die terugkeerde

Als je met Fé over Pokémon praat, dan zie je gelijk hetzelfde enthousiasme terugkomen dat haar als kind al dreef. De herinneringen aan Pokémon Sapphire zijn nog altijd levendig aanwezig. “Dat was mijn eerste Pokémon-spel. Mijn zus had het gekregen en toen zij klaar was mocht ik het spelen. Ik kon geen woord Engels, maar ik vond het geweldig.”

Jaren later kreeg zij de kans om zelf onderdeel te worden van die wereld, maar als stem van hoofdpersonage Liko in Pokémon Horizons. “Dat is écht een droom die uitkwam. Liko heeft voor mij een heel bijzondere plek. Ik ben heel blij dat ik haar mag inspreken!”

Wat haar daarbij vooral raakt, is de verbondenheid tussen verleden en heden. “Ik word geregisseerd door Hilde de Mildt en Paul Disbergen, vroeger de stemmen van Jessie en James. Zelfs de vertaalster van de serie, Christa Lips, sprak Ash in. Dat is zo bijzonder. Dat voelt echt als een ‘full circle’.”

De kracht van haar enthousiasme en vrolijkheid

Wie het gesprek met Fé leest, merkt dat enthousiasme geen eigenschap van haar is. Het is al haar zijn. Ze spreekt met evenveel liefde over een grote Netflix-productie als over een jeugdherinnering. Ze vertelt met dezelfde energie over een favoriete Pokémon als over haar eerste workshop stemacteren. Juist daardoor voelen haar woorden oprecht, voelen haar personages echt. “Ik probeer altijd zoveel mogelijk in een project te stoppen. Vooral als iets veel voor mij heeft betekend. Dan wil je daar het mooiste van maken wat je kunt maken.”

Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom zoveel mensen zich herkennen in haar werk. Ze gelooft in wat ze vertelt. Wat zou Fé vandaag tegen haar jongere zelf zeggen? Het antwoord komt zonder aarzeling. “Blijf doorgaan met wat je doet. Maak je niet zo druk om wat anderen denken. Volg je dromen. Soms moet je een risico nemen om vooruit te komen. Blijf groeien, blijf dromen en ga ervoor.”

Het zijn woorden die niet alleen iets zeggen over het meisje dat ooit met een headset achter een computer zat om te fandubben. Ze zeggen ook iets over de vrouw die zij vandaag is geworden. Een stem die miljoenen mensen horen. Een verhalenverteller die nog altijd verwonderd kan raken door een vallend sneeuwvlokje, een zwaluw in de zomerlucht of een personage dat ineens werkelijkheid wordt. Dat is wel het mooiste aan Fé: dat achter al haar rollen nog steeds hetzelfde meisje schuilgaat dat ooit ontdekte dat stemmen levens konden veranderen. Dat meisje is nooit verdwenen. Ze heeft alleen geleerd hoe ze die magie met de rest van de wereld kan delen, en dat maakt haar vol liefde en vol inspiratie voor wie dan ook.