Jacobine nodigt mensen uit tot vertragen. Kijken en voelen wat zie je allemaal en klopt dat nog voor jou? Als beeldend loopbaancoach helpt zij mensen om terug te keren naar wie zij eigenlijk al zijn. Foto: Karin van Til

Een leven gevormd door te kijken

Jacobine woont in Den Haag, de stad waar zij ooit ging studeren. Daarvoor woonde zij in Uden en in haar vroege jeugd in Semarang. Juist die verschillende werelden lijken iets wezenlijks in haar te hebben aangescherpt: het vermogen om aandachtig waar te nemen. “Ik denk dat ik altijd wel nieuwsgierig was naar anderen,” vertelt ze. “Ik ben überhaupt nieuwsgierig in kijken. Ik ben echt een waarnemer. Mijn moeder zei wel eens dat als we ergens geweest waren, ik dingen had opgemerkt die zij helemaal niet had gezien. Ik denk dat je zo ook naar jezelf mag kijken met een open blik. Dat is wat ik mensen graag bied. Zie jezelf met lief en lef.”

Deze woorden staan voor de kern van haar visie. Lief staat voor mildheid, aandacht en zorg. Lef voor daadkracht, richting kiezen en de moed om eerlijk te zijn tegenover jezelf.  Volgens Jacobine lopen veel mensen vast wanneer hoofd en hart elkaar uit het oog verliezen. “We denken soms dat alles moet kloppen op een of andere manier. Of dat je verwachtingen hebt in je hoofd, beelden, en dat je daar moet komen. Het kan misschien wat onverwachter zijn en dat vraagt ook om rust en stilstaan om bewust te zijn bij jezelf.”

Wanneer succes niet meer het kernpunt is

In haar praktijk ziet Jacobine regelmatig mensen die ogenschijnlijk alles op orde hebben: diploma’s, kansen optimaal benutten en loopbanen die zijn opgebouwd. Toch kan er iets zijn wat je te denken zet. “Je hebt een master gedaan, daarna ben je PhD wat heel logisch was in je omgeving. Later kom je er dan achter dat je dat onderzoek helemaal niet leuk vindt. Dan stop je daarmee. Dat kan iets doen, bijvoorbeeld het gevoel je familie teleur te stellen. Je gaat een baan doen en daar denk je ook van: met mijn opleiding moet ik toch iets meer. Dus je moet dan stappen in die baan maken. Terwijl als je die stappen maakt, je voelt van: maar dit is het eigenlijk helemaal niet.”

Jacobine helpt mensen in zulke situaties door terug te keren naar de bron: naar wat er klopt voor jou. “Dat is iedere keer luisteren naar jezelf en eigenlijk loslaten wat er logisch zou zijn in onze wereld om te doen. Met woorden ga je naar je hoofd en dan ga je ervaren van wat wil ik nou precies zeggen, moet het helemaal kloppend zijn. Met beeld, als dat mag komen vanuit een open en nieuwsgierige plek bij jezelf, dan kan het iets worden wat je niet had verwacht en dan vertelt het wel precies wat er eigenlijk aan de hand is. Iedere dag creëer ik iets. Het hoeft niet altijd iets moois te worden, maar wel iets creëren.”

Foto: Karinvantil

Stop – Look – Create & Go

Diezelfde levenshouding vertaalde zij naar haar eigen methodiek: Stop – Look – Create & Go. Vier eenvoudige woorden die verrassend veel diepgang bevatten. “Het stilstaan. Dat je ruimte maakt, zoals wij hier nu ook stilstaan bij iets. Dus eigenlijk stilstaan in de run die je hebt. Dat je jezelf dat gunt. Dan kijk je naar welke nieuwe perspectieven zijn er. Wie ben ik nou? Wat is er allemaal? Hoe kan ik dat meer vorm geven. Create & Go is dat je dan gaat vormgeven. Wat wil je nou verder? Hoe ga je verder op pad? Die beweging eigenlijk.”

Volgens Jacobine is dit een ritme dat op meerdere momenten in het leven terugkeert. Bijvoorbeeld rond je dertigste, na je vijftigste, bij een carrièreswitch, na verlies of juist wanneer alles ogenschijnlijk goed gaat. Opvallend aan haar is dat zij kwetsbaarheid gebruikt als werkelijke voorwaarde voor groei. Wie zichzelf niet laat zien, blijft aan de oppervlakte. “Als ik mezelf niet kwetsbaar opstel, kan een ander dat denk ik ook niet. Er is een veilige context nodig om jezelf kwetsbaar op te stellen, hoe dat eruit ziet is voor iedereen weer anders. Vaak spreken we als mens niet per se de waarheid. Niet omdat we dat expres niet doen, maar omdat dit ons verhaal is geworden.”

Werk dat meebeweegt met het leven

Zelf leeft Jacobine wat zij anderen aanreikt. Tenminste, zo goed mogelijk, dat blijft ook trainen en bewust zijn bij wat past en wat je los mag laten. Zij werkt sinds bijna tien jaar als zelfstandig ondernemer, combineert coaching met freelance opdrachten en zet zich momenteel in voor de Hersenstichting. Die combinatie van maatschappelijke betrokkenheid, ondernemerschap en creativiteit past haar zichtbaar goed. “Dat ik die combinatie mag maken en dat ik daar mijn creativiteit in kwijt kan en dat ik anderen met creativiteit kan laten kennismaken. Dat vind ik eigenlijk het fijnste. Dat is eigenlijk ook iets wat in werking is, echt een proces, een continu proces, waar ik ook af en toe best stilsta, ontdek en het weer opnieuw vorm geef.”

Bij Jacobine ontvang je iets waardevols: aandacht, helderheid en toestemming om opnieuw te kiezen. “Dat het echt zin heeft en ook spannend is om tijd te nemen om bij jezelf stil te staan. Dat we allemaal over eigen tools beschikken om stil te staan en steeds bewuste persoonlijke keuzes mogen maken op onze eigen manier.”

Misschien is dat haar grootste gave; mensen leren navigeren met hun eigen innerlijke kompas. Jacobine beschikt over kwaliteiten die zelden samenkomen. Zij is scherpzinnig zonder hard te worden, zacht zonder richting te verliezen, creatief zonder vaagheid en praktisch zonder de ziel uit het oog te verliezen. In haar aanwezigheid lijkt niets geforceerd. Er mag ontstaan wat wil ontstaan. Dat wie zichzelf met lief en lef leert zien, een leven kan ervaren met voeldoening dat past bij wie je in wezen bent.