Muziek is er op verschillende manieren te bespelen en te maken. Bij Ella van der Kooij wordt al snel duidelijk dat zij de melodie draagt in de manier waarop zij kijkt, luistert, beweegt en aanwezig is. In haar werk als muziektherapeut, conservatoriumstudent, zangdocent en studioleider bij Muziekids komt alles samen wat haar bijzonder maakt: haar talent, gevoeligheid en levenskracht, met het vermogen om mensen werkelijk te raken. “Ik hou ontzettend van muziek maken,” vertelt Ella voluit. “Ik geef ook zangles. Daarnaast heb ik mijn eigen project en zing ik af en toe voor filmprojecten. Dat vind ik superleuk om te doen.”

Een kind dat het leven al opvoerde

Bij Ella zie je haar talent en muzikale creativiteit in alle opzichten terug. Dat begon al vroeg. Als kind maakte zij van de woonkamer een podium en van elk bezoek een première. “Als kind begon het al bij mij. Als ik nu video’s terugkijk, is dat echt niet normaal. Ik moest overal een show van maken. Als opa en oma langskwamen, moest alles worden opgevoerd en zo groot mogelijk gemaakt. Dan zat iedereen klaar en dan gingen we zingen, dansen, acteren, noem het maar op.”

Dat beeld zegt veel over wie zij nog altijd is gebleven. Ella zet het leven om in expressie en ceremonie. Ze vult de ruimte met sprankeling en levendigheid.

Toen muziek juist haar vond

In Ella’s jeugd kwam er een periode waarin een donker moment haar leven veranderde. Wat vanzelfsprekend leek, verdween ineens, ook de muziek. “Ik werd op een gegeven moment ziek. Dat heeft me echt helemaal onderuitgehaald. Ik was ook mijn touch met muziek kwijt, iets wat mij enorm veel pijn heeft gedaan. Ik kon niet meer zingen voor het plezier, terwijl het me eerst zoveel energie gaf. Er kwam iemand in het ziekenhuis met een gitaar naar mij toe. Hij vroeg of ik muziek wilde maken. Eerst hield ik het een beetje af, maar uiteindelijk hebben we samen liedjes gezongen. Dat heeft me helemaal weer laten zien hoe leuk het is om muziek te maken, en wat het bij mij kon doen.”

Voor Ella was dat moment een ommekeer. Muziek werd niet langer alleen iets moois, maar meer dan dat. “Het heeft mij wel uit de moeilijkste fase van mijn leven getrokken. Het is niet zomaar voor de leuk. Je kan er echt heel veel mee bereiken en heel veel voor anderen betekenen.”

Ontvangen en doorgeven

Waar veel mensen zouden stoppen bij herstel, werd een terugkeer voor Ella van grote betekenis. Wat zij zelf had ontvangen, wilde zij verder doorgeven, juist daar waar mensen kwetsbaar zijn. Dat verlangen bracht haar naar de muziektherapie en later naar haar werk met kinderen in zorgomgevingen. Daar gebruikt zij muziek als verbinding en ontwikkeling. “Je kunt ook je muziek geven aan anderen, zonder dat je in een ruimte bent en mensen klappen voor wat jij doet. Je kunt muziek geven aan mensen die het nodig hebben, zoals ik dat toen echt nodig had.”

Dat zegt alles over haar blik op kunst. Voor Ella is muziek een manier om anderen te zien. Muziektherapie is daarin een helpende kracht. Ella weet hoe krachtig dat kan zijn. “De meeste therapieën zijn verbaal. Muziektherapie kan ook iets zijn waarvoor je niet per se met elkaar in gesprek hoeft te gaan. Je gaat de verbinding aan door de muziek. Het is iemand kunnen helpen aan de hand van muziek. Je ziet dan opeens dat iemand zich op een andere manier kan uiten dan bij andere therapieën. Uiteindelijk kan je iemand het gevoel geven: ‘Ik word gehoord en ik mag er zijn.’”

Dat is waar ieder mens enorm naar verlangt. In het ziekenhuis maakte Ella momenten mee die haar altijd zullen bijblijven. Een jong kind was overstuur. Er speelde van alles in de kamer: angst, pijn, spanning en haast. Ella stond er met haar gitaar en koos voor rust. “Ik bleef gewoon rustig spelen. Ik kon een soort gevoel creëren waardoor het kind ook ontspande. Hij keek naar mij en was helemaal bezig met wat er gebeurde. Toen begon ik langzaam te zingen. Toen ik eindelijk een beetje contact had, maakte ik de keuze om een vrolijker liedje te spelen. Hij had allemaal dino’s in zijn kamer hangen, dus daar ging ik op in. Toen kon je echt zien dat hij dat superleuk vond. Hij kon er even uitstappen.”

Dat is wat Ella zo enorm liefdevol maakt, en wat haar talent zo belangrijk maakt.

Kinderen leren haar net zoveel

Wie met kinderen werkt, weet dat zij eerlijk, direct en vrij van schijn zijn. Ook Ella leert van hen. “Dat het heerlijk kan zijn om kind te blijven. Dat je je nergens voor hoeft te schamen. Blijf alsjeblieft gewoon jezelf. Doe lekker gek. Wees creatief. Het hoeft niet altijd perfect te zijn.”

Juist zij weet hoe bevrijdend die les is. Kinderen reageren op echtheid. “Een kind gaat je niet uitlachen of anders beoordelen. Ze kijken naar wie jij bent op dat moment. Ik voel me heel erg gewaardeerd als mens door hen.”

Het raakt haar in wat ze doet, omdat het zo wederkerig werkt. Zij geeft muziek, aandacht en vertrouwen, en kinderen geven haar vrijheid terug. Wie Ella alleen kent uit haar werk met kinderen, ziet nog maar een deel van haar talent. Zij staat ook op podia, schrijft muziek en ontwikkelt zich aan het conservatorium verder als maker en performer. “We zijn nog druk bezig met nummers schrijven. We zijn een beetje aan het ontdekken wie wij zijn en wat we willen maken. We krijgen wel hele leuke reacties, dus dat is motiverend om te blijven schrijven.”

Een vrouw die mensen in zichzelf laat geloven

In haar werk met kinderen gaat het bij Ella over durven, over iets nieuws proberen en over ontdekken dat er meer in je zit dan je dacht. “Ik hoop dat kinderen geraakt worden door muziek. Dat ze kunnen denken: ‘Hé, ik heb interesse in muziek.’ Dat ze daarin een stap kunnen zetten en in zichzelf kunnen geloven.”

Misschien geldt dat niet alleen voor kinderen. Ook volwassenen kunnen iets vergelijkbaars voelen: dat er warmte en kracht bestaat zonder hardheid. Ella van der Kooij is meer dan enkel muziektherapeut, conservatoriumstudente, studioleider, zangeres en docente. Het klopt allemaal dat zij dat is, maar toch zegt het nog niet genoeg. Ella laat zien dat schoonheid leeft in aandacht. Dat talent pas echt bijzonder wordt wanneer het anderen laat inspireren en groeien. Dat zachtheid een vorm van kracht is. Sommige mensen worden herinnerd om wat zij maken. Anderen om hoe mensen zich voelden in hun nabijheid. Ella lijkt beide moeiteloos te omarmen, in al haar zijn.