Patricia Baetsen van Sinttruijen is hoog sensitiviteitscoach. Vanuit haar praktijk Kidz4Hsp begeleidt zij ouders en basisschoolkinderen met extra gevoeligheid, met één helder doel: weer rust en harmonie in huis en op school vinden. Je merkt bij haar al snel dat haar talent zich niet alleen uit over prikkels, emoties en opvoedvragen. Met Kidz4Hsp gaat het over thuiskomen. Over kinderen die niet ‘te veel’ zijn, maar goed zoals ze zijn. Over ouders die soms zoekend zijn, maar diep vanbinnen allang voelen dat er iets anders nodig is: afstemming, veiligheid en taal voor alles wat vanbinnen zo hard kan leven. “Kidz4Hsp heb ik opgericht in april 2024 en ik begeleid daar ouders en kinderen die hoog sensitief zijn,” vertelt Patricia. “Ik help leraren die met problemen of met vragen zitten.”

Zij werkt met kinderen die intens voelen, vaak slim zijn, veel waarnemen en soms vastlopen in het uiten van emoties. Tegelijkertijd werkt zij met de mensen om hen heen: ouders die willen begrijpen wat er gebeurt, en leerkrachten die zoeken naar een aanpak die werkt. “Stel bijvoorbeeld dat ze heel boos worden om kleine dingetjes, dan help ik hen leren: wat zijn die emoties dan en hoe kun je die dan op een gezonde manier uiten. Daardoor help ik dus ook de ouders mee. Ik begeleid af en toe ook alleen de ouders, zonder dat de kinderen erbij zijn, om handvatten te geven.”

Puzzelstukjes die op zijn plaats vallen

Het moment waarop hoog sensitiviteit voor Patricia centraal kwam te staan, had alles te maken met haar zoon. “Mijn zoontje ging voor het eerst naar school en toen kwamen wij erachter dat hij heel erg veranderde. Hij had best wel veel moeite met school. Hij was, wat ik hoorde, een heel vrolijk kindje. Op een gegeven moment dacht ik: dit is niet meer de persoon die hij altijd was.”

Zij ging onderzoeken wat hoog sensitiviteit is. Dat deed ze vanuit een moederhart dat wil begrijpen. “Toen ben ik boeken gaan lezen over hoog sensitiviteit en toen had ik zoiets van: ja, dit is het. Dit is wat hij is. Ik kwam erachter wat het is, doordat hij zoveel eigenschappen heeft die ik ook heb. Ik ben ook hoog sensitief. Toen vielen in één keer alle puzzelstukjes bij mij op de plek; waarom ik vroeger als kind anders reageerde op situaties, waarom ik snel moe was, waarom ik meer alleen wilde zijn.”

Dat inzicht was het begin. Patricia ging ermee aan de slag in het dagelijks leven, stap voor stap. “Ik ben er toen samen mee aan de slag gegaan met mijn zoontje. Hoe kunnen we dit aanpakken? Hoe kunnen we dit gaan regelen? Dat jij gewoon lekker en prettig in je vel zit.”

Een missie die klein begint, en groot is geworden

De missie van Patricia klinkt groots, maar leeft in kleine momenten. In de manier waarop een kind thuiskomt uit school. In hoe een ouder een grens leert voelen zonder hard te worden. In hoe emoties eindelijk mogen bestaan. Wat rust en harmonie voor haar betekenen, vat Patricia prachtig samen met iets wat een cliënt tegen haar zei. “Een van mijn laatste klanten zei: bij jou mogen alle emoties er gewoon zijn. Jij bent een soort acceptatiepersoon of coach.”

Die zin past precies bij hoe zij naar kinderen kijkt en hoe zij begeleidt. “Bij mij mogen alle emoties er ook zijn. Een kind mag gewoon huilen. Dat vind ik echt oké. Een kind mag gewoon boos zijn. Dat vind ik ook oké, want dat zijn ook gewoon emoties. Ik begeleid hem er op dat moment wel in, op de manier die hij op dat moment nodig heeft. Soms is het een knuffel, soms is het even niets. Soms wil hij zich even terugtrekken of naar buiten.”

“Een kind is niet lastig”

Patricia staat bekend om een zin die veel ouders letterlijk voelen binnenkomen: niet lastig, maar gevoelig anders. “Ik hoop daarmee te bereiken dat ze snappen dat een kind niet lastig is, maar dat een kind gewoon aandacht nodig heeft. Ze zijn gewoon gevoeliger dan een kind dat niet neurodivers is.”

Zij verwoordt goed wat er zo vaak misgaat in drukke dagen: gedrag wordt gezien als onwil, terwijl het eigenlijk een boodschap is. “Een kind probeert gewoon iets te vertellen op het moment dat bepaalde emoties omhoog komen. Vaak weten kinderen gewoon niet hoe ze om moeten gaan met die intensiteit.”

Dat is waar haar coachingtalent binnenkomt: taal geven aan gevoelens, regulatie aanleren, veiligheid bieden, en ouders daarin meenemen. Op haar website omschrijft zij haar missie in dezelfde lijn: ouders en kinderen leren hoe emoties en gevoelens op een passende manier geuit kunnen worden, zodat het zelfvertrouwen groeit en er meer rust ontstaat, thuis en op school.

Kinderen als toekomst, ouders als basis

Patricia spreekt over kinderen met een vanzelfsprekend respect. Zij ziet niet alleen het kind van nu, maar ook de volwassene van later. “Ik zie kinderen als onze toekomst. Als wij de kinderen nu begeleiden op de manier waarop ze het nodig hebben, dan worden dat later fantastische volwassen mensen. Op school zijn ontzettend veel prikkels. Als wij onze kinderen helpen om die prikkels te verwerken op een goede en veilige manier, dan zorgt dat ervoor dat ze later ook kunnen omgaan met prikkels op het werk. Social media wordt alleen maar meer. De wereld gaat echt zoveel veranderen met AI en alles. Wij moeten onze kinderen daarop voorbereiden.”

Overprikkeling ontstaat zelden door één groot moment. Overprikkeling bouwt zich op in het tempo van een ochtend, in het moeten van een schooldag, in het “nog even snel” van het gezinsleven. Patricia maakt dat beeld heel concreet. “Als je ’s ochtends opstaat, moet je kind al heel veel. Aankleden, naar de wc, boterham eten, spullen klaarmaken en naar school gaan. Op school moeten ze de hele dag van alles.”

Zij benoemt wat veel ouders herkennen: het kind houdt zich groot op school, en ontspoort pas thuis. Niet uit stoutigheid, maar uit veiligheid. “Je kind heeft zich ingehouden. Je komt thuis en je bent veilig. Papa of mama is veilig. Wat gebeurt er dan? Het bommetje gaat af door de overprikkeling. Als we thuiskomen, hoor ik dat en ik zie dat. Dan laat ik mijn kind even spelen of even wat eten, net wat hij dan nodig heeft. Overvraag je kind niet meteen met: hoe was het op school? Het is allemaal goed bedoeld, doe dat gewoon niet. Je kind gaat echt wel vertellen op het moment dat hij eraan toe is.”

Zelfregie is een belangrijk element. Kinderen leren aangeven wat ze nodig hebben, ouders leren dat te vertrouwen. “Ik heb mijn kind geleerd om het aan te geven. Dan zegt hij: nu even niet mama. Dan wil hij zich even terugtrekken naar zijn kamer of naar buiten.”

Veel ouders herkennen zichzelf

Bij veel gezinnen begint coaching bij het kind, maar eindigt het bij herkenning van de ouder. Patricia ziet dat keer op keer. “Het mooiste is dat ik uitleg wat hoog sensitiviteit is, en dat ouders dan zeggen: dit herken ik. Hoog sensitiviteit kan erfelijk zijn. Als één van de twee ouders hoog sensitief is, is de kans aanwezig dat één van de kinderen ook hoog sensitief kan zijn. Ik herken er veel in. Mijn moeder is wel hoog sensitief. Als ik verder terugga, herken ik het ook in mijn opa. Ook wel een beetje in mijn oma.”

Kidz4Hsp

In april 2024 richtte Patricia Kidz4Hsp op. Die stap kwam niet uit het niets, maar uit een innerlijke noodzaak om haar ervaring door te geven. “Het was wel echt een moment dat ik zoiets had: als ik het nu niet ga doen, dan ga ik het over tien jaar al helemaal niet meer doen. Als ik het nu niet doe, ga ik er spijt van krijgen.”

Ondernemen werd voor haar een vorm van moederschap in een andere taal. “Het voelt heel bijzonder, want op een gegeven moment wordt het ook een soort kindje van je. Je stopt er zoveel energie in, zoveel tijd. Je wilt veel mensen bereiken. Je wilt vooral heel veel kinderen helpen. Kinderen kunnen er vaak niks aan doen. Ze worden zo geboren. Ze weten het niet als ze niet geleerd krijgen hoe ze ermee om moeten gaan.”

Wat Kidz4Hsp zo eigen maakt, is dat Patricia niet vanuit theorie begint, maar vanuit praktijk, hart en ervaring. Haar opleidingen en trainingen versterken dat fundament, met onder meer scholing in hoog sensitiviteit coaching, communicatievaardigheden voor volwassenen en kinderen, emotie coaching en talentontwikkeling. Wat het haar persoonlijk bracht, is niet alleen groei, maar ook de nodige ruimte. “Vrijheid kan ik nog niet zeggen, maar wel energie. Mijn creativiteit kan ik veel meer uiten dan voorheen.”

Zij vertelt hoe schrijven en creëren haar helpen om werkelijk te zeggen wat zij bedoelt. “Door te schrijven kun je bepaalde woorden extra dimensie geven. Je kunt je daardoor beter uiten.”

Die creativiteit zie je terug in alles wat zij maakt voor ouders en kinderen: praktische tools, oefeningen, werkvormen, downloads. Op haar website biedt zij onder meer digitale producten zoals een werkboek rondom zelfvertrouwen bij hoog sensitieve kinderen en reflectietools voor moeders, naast laagdrempelige downloads om thuis mee te starten.

2025 als groeijaar

Patricia spreekt met helderheid over 2024 als start, en 2025 als doorbraak. “In 2024 zie ik nog een beetje als een startersjaar. Dingen uitzoeken: hoe zet ik een website op, hoe maak ik aanbod, hoe breng ik dat aan de mensen. 2025 is het jaar geweest waarin ik met een coach aan de slag ben gegaan. 2025 is voor mij het jaar geweest van ontzettend veel groei.”

Zij koos ook bewust voor focus, en daarmee voor haar doelgroep. “Ik heb echt voor één platform gekozen. Instagram is wel echt meer mijn doelgroep. Dat kan ik nu terugzien door de groei, het aantal volgers en de mensen die ik bereikt heb.”

Zichtbaarheid is voor iedereen spannend en niet zomaar iets. Patricia deed het toch. “Ik moest echt die camera pakken en me laten zien. Dat vond ik enorm spannend. Ik dacht: wat gaan andere mensen ervan zeggen? Wat gaan ze denken?”

De reden om het toch te doen, was groter dan de angst. “Het maakt me niet meer uit wat andere mensen ervan denken. Ik wil er gewoon zijn voor de ouders en kinderen die het aanspreekt en die niet weten hoe ze ermee om moeten gaan. Daarvoor maak ik de filmpjes, daarvoor ben ik zichtbaar.”

Die stap veranderde haar onderneming, en ook haarzelf. “Nu pak ik heel snel de telefoon, maak een filmpje en klaar. Voorheen was het: het is niet goed genoeg, opnieuw. Dat heb ik nu niet meer. Perfectionisme, dat matcht met hoog sensitiviteit. In het begin wilde ik het allemaal perfect. Op een gegeven moment dacht ik: het hoeft niet goed te zijn. Er mag ook een woord fout gezegd worden. Het mag gewoon zijn zoals het is.”

Onder alles wat Patricia doet, klopt een volgende droom. Zij glimlacht er bijna bij als ze erover praat. “Eén van mijn dromen is om ooit een journal te gaan schrijven. Speciaal voor hoog sensitieve moeders en hoog sensitieve vaders. Ik vind journals zelf ook heel fijn om te reflecteren. Ik weet al helemaal hoe het in mijn hoofd moet uitzien.”

Zij wil er ook zichzelf in verwerken, met ervaringen, beelden, quotes en praktische momenten van dankbaarheid. “Beeld spreekt mij heel erg aan. Misschien met hele mooie foto’s. Ook met quotes, daar ga ik altijd lekker op. Momenten waar je op kunt reflecteren en terugkijken naar de dag, maar ook dankbaarheid. Ik heb een potje waar ik wekelijks een briefje in doe met waar ik dankbaar voor ben. Mijn potje van 2025 is vol, en in 2026 ga ik weer beginnen.”

Die journal voelt als een logisch vervolg op haar werk: niet harder worden om het leven aan te kunnen, maar zachter durven blijven, met richting en woorden die dragen. Kidz4Hsp is er voor ouders die voelen dat hun kind intens leeft, en die willen leren hoe zij daarin een veilige basis kunnen zijn. Kidz4Hsp is er ook voor kinderen die hun emoties nog niet kunnen plaatsen, maar ze wel al in hun lijf dragen.

Patricia’s manier van werken is niet groots en luid. Haar kracht zit in afstemming, in rust, in het precies goede op het juiste moment. Dat is ook wat cliënten teruggeven: coaching op maat, concreet materiaal dat kinderen boeit, en een benadering die kalm blijft wanneer het stormt. Haar werk begint vaak bij één gezin, maar het reikt verder: naar de klas, naar de speelplaats, naar later. Naar het kind dat ooit volwassen wordt en dan niet meer hoeft te overleven in prikkels, maar zichzelf kan blijven, mét alles wat het voelt. “Als ik het voor ons eigen gezin kan doen, kan ik het ook voor andere gezinnen betekenen.”

Dat is precies wat Patricia doet; rust brengen, zonder het kind kleiner te maken. Begrip geven, zonder het leven zachter te hoeven maken dan het is. Handvatten aanreiken, zodat een gevoelig kind niet langer hoeft te vechten tegen zichzelf, en een ouder niet langer hoeft te twijfelen aan zijn of haar intuïtie. “Bij mij mogen alle emoties er zijn.”