Voor Daan, Sam en Anna van der Weele is basketbal iets wat hen met elkaar verbindt; wat begon in de achtertuin en zich langzaam ontwikkelde tot een serieuze passie. Ieder met een eigen speelstijl, eigen voorbeelden en een eigen route, maar altijd met dezelfde liefde voor het spel. Hun verhaal laat zien hoe drie verschillende karakters samengroeien binnen één gedeelde passie, die ze tegenwoordig uitoefenen in Italië.

In de achtertuin

De eerste herinneringen aan basketbal voeren terug naar een eenvoudige setting. Geen officiële training, maar een basket aan een houten paal in de tuin. Daar begon het voor Daan, die als oudste als eerste de bal oppakte. “Ik denk dat het voor mij in de tuin begon,” vertelt Daan, “gewoon met een basket aan een houten paal. Daar waren we steeds aan het oefenen en een beetje aan het schieten. Dat begon eigenlijk gewoon zo en daarna ben ik bij een club gegaan.”

Vanuit dat moment volgden Sam en Anna vanzelf. Basketbal werd iets wat ze samen deden, maar ook iets waarin ieder zijn of haar eigen stijl begon te ontwikkelen. Hoewel ze alle drie basketballen, spelen ze ieder op hun eigen manier. Daan heeft zich ontwikkeld tot schutter, Sam is meer een spelverdeler en Anna zoekt vooral de weg naar de basket. Dat verschil zien ze zelf ook duidelijk terug. “Sam is meer een guard. Ik ben meer een forward met soms ook power forward moves. Ik ben wel meer een schutter en sta vaker aan de buitenkant. Stephen Curry is een inspiratie van mij. Hij raakt alles. Dat vind ik wel mooi om te zien en daar kijk ik naar.”

Sam kiest juist voor een andere rol in het veld. Hij kijkt meer naar het spel en probeert teamgenoten te betrekken. “Ik ben eigenlijk meer van het driven naar de basket, en ook meerdere soorten passes proberen te geven. Ik probeer meer het spel te verdelen. Assists geven vind ik belangrijk, en leuker dan alleen zelf te scoren. Al vind ik net als Daan driepunters scoren ook wel heel erg leuk.” In Italië spelen ze in mijn leeftijdscategorie wel snel en fel en moet je meer zelf creëren. Je krijgt niet altijd de pass als je openstaat.

Anna, de jongste van hen, heeft weer een heel andere manier van spelen. Zij kiest vaker voor snelheid en aanvallen richting de basket. “Ik ga meer voor de lay-ups, voor de drives naar de basket. Dat vind ik leuk om te doen, net als hoe Sabrina Ionescu dat doet. Ze kan ook echt heel goed schieten!”

De eerste clubs

Na het spelen in de tuin volgde voor Daan de eerste stap bij H.S.V. Basketball in Haren en maakte daarna de stap naar Celeritas op landelijk niveau. Daar groeide hij verder en maakte hij nieuwe stappen. “Bij H.S.V. begon ik in een gymzaal met acht mensen ofzo. Daar gingen we trainen toen ik ongeveer acht jaar was. Het onder 14 seizoen was later echt een mooi seizoen. We wonnen toen echt heel veel en gingen halverwege naar onder 16.”

Sam begon ook bij H.S.V. en groeide door naar andere teams. Voor hem was vooral de overstap naar een hogere leeftijdscategorie spannend. “De overstap van de peanuts naar onder 12 vond ik best wel spannend. Ik moest er even aan wennen dat alles sneller ging.

Anna maakte haar eerste stappen bij Junior Basketbal Groningen. Daar kreeg ze haar eerste trainingen en leerde ze de basis van het spel. “We trainden elke zondagochtend. Dat was echt heel leuk. Daar heb ik ook dingen geleerd die ik nog steeds gebruik.”

Nieuwe ervaringen

Met de jaren groeide ook het niveau. Daan heeft na Celeritas twee mooie seizoenen bij Basketbal Academie Limburg gespeeld. Nu speelt hij bij Aquila Basket Trento in een academieomgeving in Italië en merkt direct verschil in tempo en intensiteit. “Het niveau ging gewoon een stuk omhoog. Alles gaat veel sneller dan in Nederland: rennen, beslissingen maken, dus alles gaat sneller.”

Sam speelde en trainde met verschillende teams bij Basketbal Academie Limburg (BAL) en deed ervaring op tegen oudere spelers. Dat zorgde voor extra ontwikkeling, ook nu in Italië. “Het is hier leuk, wel anders dan in Nederland; we spelen weinig op training en dat mis ik soms wel. Gelukkig speel ik veel wedstrijden en zijn de teamgenoten leuk. Dat maakt het wel beter.”

Anna genoot bij BAL vooral van de beleving rondom het spel. Kleine momenten bleven haar bij. “We speelden een toernooi in Lommel. Ik weet nog dat ik met papa naar buiten ging en dat de mascotte zijn hoofd uitdeed. Toen zei hij: ‘niet bang zijn hoor.”

Naast het traditionele basketbal heeft 3x3 altijd een grote rol gespeeld. Het snelle en vrije spel past goed bij de drie. Vooral Daan voelt zich daar thuis en beleefde daarin vorig seizoen een bijzonder moment met het winnen van het NK 3x3. Die vorm van basketbal sluit aan bij hoe ze begonnen: spelen, creativiteit en plezier. Ook basketbalkampen spelen een rol in hun ontwikkeling. De zomers op het Stargo Basketball Camp zorgen voor plezier, wedstrijden en het terugzien van bekenden. Die combinatie van sport en vriendschap maakt het voor hen extra bijzonder.

Samengroeien in basketbal