A flyer handed to a young girl on her way home from school can easily disappear into a drawer and eventually be forgotten. For Bianca Sârbu, one of those flyers quietly changed the direction of her life. She entered a basketball gym without knowing what the sport would eventually mean to her and discovered a place she kept wanting to return to. Fifteen years later, the 20-year-old Romanian has represented her country, competed against some of the strongest players of her generation, crossed an ocean to continue her career in the United States and built friendships far beyond the borders of the country where everything began. Basketball became the place where her talent could grow, although its greatest meaning can be found in everything the game has allowed Bianca to discover about herself and the people around her. “Most of my life has been basketball, and I hope it will continue to be that way. Basketball has given me so many opportunities and allowed me to meet so many people. One of my favorite things is meeting new people, learning about different cultures and making friends all over the world.”

Op het moment dat Lisa Ploeger begint te zingen, gebeurt er iets bijzonders. Woorden worden herinneringen en persoonlijke ervaringen veranderen in een plek waar anderen zichzelf kunnen herkennen. Ze schrijft muziek om onder andere ruimte te maken voor de verhalen die vaak jarenlang verborgen zijn gebleven. Dat weerspiegelt haar grootste kracht. Als singer-songwriter beweegt zij zich tussen kwetsbaarheid en hoop, waardoor de luisteraar de gelegenheid krijgt om haar muziek een eigen betekenis te geven. Op vrijdag 4 september 2026 brengt ze haar album the lighthouse keeper's daughter uit. Foto: Jantina Talsma

Muziek is voor Carmen Luttik een manier om verhalen te vertellen, mensen dichter bij zichzelf te brengen en een ruimte te creëren waarin verbinding bijna vanzelf ontstaat. Ze begon als een klein meisje dat thuis met haar zus zong en danste, groeide uit tot een gedreven musicalstudent en performer en ontdekt steeds meer hoeveel betekenis haar stem voor anderen kan hebben. Steeds opnieuw zoekt Carmen naar hetzelfde: een moment waarop muziek mensen werkelijk raakt.

Op het honkbalveld begint het met een kind dat met een handschoen zijn eerste bal probeert te vangen. Bij Hoofddorp Pioniers gebeurde precies dat. Cayro Hazel keek als jongen vol bewondering naar de wedstrijden van het eerste team en ontwikkelde zich stap voor stap tot een speler die zelf een voorbeeld werd voor de volgende generatie. Tijdens de recente Landelijke Beeballdag werd zijn naam door de club genoemd als bewijs dat grote dromen echt kunnen uitkomen. Niet veel later staat voor Cayro opnieuw een bijzonder hoofdstuk klaar: een profcontract bij de Toronto Blue Jays. Achter iedere stap schuilt nog altijd dezelfde jongen die iedere dag probeert beter te worden dan de dag ervoor. Foto: Louie Jay Sienders

Een speelster hoeft niet bij iedere aanval te scoren om van grote waarde te zijn. Haar betekenis kan ook zichtbaar worden in verdedigend opzicht, met een assist op een vrijstaande teamgenoot of door anderen aan te sporen om door te blijven gaan. Jana Kaffa bezit al deze essentiële eigenschappen. Ze speelt met kracht en overtuiging, maar verliest daarbij nooit uit het oog dat basketbal uiteindelijk als team wordt gespeeld. Op het veld neemt ze verantwoordelijkheid, ook wanneer dat betekent dat ze een taak moet uitvoeren die niet vanzelfsprekend bij haar positie hoort. Cady ’73 in Capelle aan den IJssel vormt al vijf jaar haar vertrouwde basketbalomgeving. Ze begon in onder 10, speelde haar eerste toernooien in het clubtenue en groeide door naar steeds oudere teams. Komend seizoen maakt ze deel uit van onder 16, dat opnieuw in de Derde Divisie zal uitkomen. Iedere stap in die ontwikkeling heeft haar gevormd, zonder dat ze haar plezier in het spel of haar verbondenheid met de mensen om haar heen is kwijtgeraakt.

De Orange Lions hebben het EK Onder 16 voor vrouwen in de B-divisie afgesloten met een nederlaag tegen Oekraïne. Nederland keek in de wedstrijd al vroeg tegen een grote achterstand aan, vocht zich volledig terug en ging na een sterk tweede kwart zelfs met een voorsprong de rust in. Na de pauze kantelde de wedstrijd opnieuw en liep Oekraïne vooral in het derde kwart hard weg. Een laatste Nederlandse poging om het verschil te verkleinen veranderde niets meer aan de uitkomst: 67-77.